Του Μελέτη Ρεντούμη
Η αναμενόμενη πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών για την θεσμοθέτηση της στοχοθεσίας στο Δημόσιο για κάθε οργανική μονάδα ώστε να συλλέγονται τα στοιχεία κεντροποιημένα είναι προς την σωστή κατεύθυνση όσον αφορά την διοίκηση και οργάνωση του κράτους.
Αυτό που βέβαια για άλλη μια φορά ξενίζει είναι η καθυστέρηση των αποφάσεων και των πρωτοβουλιών, όχι μόνο από την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά και διαχρονικά, καθώς η αξιολόγηση στο Δημόσιο καθώς και η συλλογή και αξιολόγηση των δράσεων και των αναγκών του κάθε Υπουργείου, αλλά και της αρμόδιας διεύθυνσης είχαν συμφωνηθεί εδώ και δέκα χρόνια περίπου, από την αρχή των Μνημονίων στην χώρα μας και τις συζητήσεις με την τότε τρόικα στα πλαίσια των προαπαιτούμενων μεταρρυθμίσεων και της δημοσιονομικής προσαρμογής.
Πρακτικά, θα ήταν προτιμότερο να υπάρξει μια ενιαία και σαφής πρόταση από την κυβέρνηση, τόσο για την στοχοθεσία, όσο και για την αξιολόγηση των στελεχών, με στόχο να ψηφιστεί το σχετικό νομοσχέδιο και να υπάρξουν σαφείς εγκύκλιοι για την εφαρμογή τους.
Στο σημείο που είμαστε σήμερα, υπάρχει πληθώρα νόμων που έχουν ψηφιστεί και δεν εφαρμόζονται καθώς η πεμπτουσία της υλοποίησης ενός σχεδίου ή μιας μεταρρύθμισης στο δημόσιο, δεν είναι το νομοσχέδιο αυτό καθαυτό, αλλά οι λεγόμενοι εφαρμοστικοί νόμοι και η παρακολούθηση αυτών.
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει σε καμία μονάδα του Δημοσίου μία συγκεντρωτική και συνεκτική παρακολούθηση των δράσεων, τόσο όσον αφορά την υλοποίησή τους και την αποτελεσματικότητά τους, όσο και για την επάρκεια και ικανότητα του ανθρώπινου δυναμικού.
Με λίγα λόγια, αυτό που φιλοδοξεί η κυβέρνηση να νομοθετήσει, να αποκτήσει και να εφαρμόσει έστω και καθυστερημένα, είναι αφενός η υιοθέτηση συγκεκριμένων δεικτών μέτρησης αποδοτικότητας των έργων, αλλά και του ίδιου του προσωπικού, ώστε αυτό να αποτελεί από μόνο του ένα εργαλείο τόσο βελτίωσης, όσο και αναβάθμισης και επιβράβευσης του προσωπικού στον δημόσιο τομέα, ενώ είναι πολύ σημαντικό να εισαχθεί συγκεκριμένο σύστημα ολιστικής διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, με κοινή λειτουργικότητα και προδιαγραφές για κάθε λειτουργική οργανική Μονάδα, με στόχο να υπάρχουν σε ένα ενιαίο σύστημα, όλοι οι ρόλοι που εργάζονται στο δημόσιο με τα απαραίτητα χαρακτηριστικά και τις δεξιότητές τους, την αξιολόγησή τους, καθώς και τα έργα και δράσεις που έχει εμπλακεί και ολοκληρώσει κάθε οργανωτική Μονάδα.
Συμπερασματικά θα λέγαμε, πως απαιτείται αρκετός δρόμος ακόμη να διανυθεί στο πεδίο της οργάνωσης του κράτους, που περιέχει την υλοποίηση έργων, αλλά και την αξιολόγηση όλων των διαθέσιμων πόρων, ώστε να γνωρίζει σε κάθε χρονική στιγμή το κράτος, τόσο τους πόρους που δαπανώνται, τις ετήσιες ανάγκες που απαιτούνται, αλλά και ποια είναι τελικά τα πιο αποδοτικά κομμάτια στον δημόσιο τομέα και για ποια απαιτούνται βελτιώσεις και διαρθρωτικές παρεμβάσεις.