Του Στέλιου Κούλογλου
Σήμερα 26 Απριλίου, είναι η 40η μαύρη επέτειος από το καταστροφικό πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπιλ. Στους Δελφούς τις προάλλες, ο κ. Μητσοτάκης επιβεβαίωσε τη μετάλλαξή του από φανατικό οικολόγο σε θιασώτη της πυρηνικής ενέργειας. Η πρώην Επίτροπος Μαρία Δαμανάκη αρθρογράφησε επίσης υπέρ της πρότασης Μητσοτάκη.
Ας δούμε λοιπόν τα προβλήματα αυτής της μορφής ενέργειας καθώς τις αιτίες των πυρηνικών ατυχημάτων. Θα μπορούσε να τα αποφύγει η Ελλάδα;
Το τελευταίο μεγάλο ατύχημα σημειώθηκε το 2011, στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας. Ενας ισχυρός σεισμός και το τσουνάμι που ακολούθησε, προκάλεσε την κατάρρευση τριών αντιδραστήρων του πυρηνικού σταθμού.
Οι σεισμοί
Από τα επιβεβαιωμένα θύματα, 14.308 άνθρωποι πνίγηκαν, 667 συνεθλίβησαν ή πέθαναν από εσωτερικούς τραυματισμούς, 145 πέθαναν από εγκαύματα. Η περιοχή δεν έχει αποκατασταθεί και μία μεγάλη περιοχή, στο μέγεθος της Λευκάδας, είναι αποκλεισμένη.
Μακάβρια σύμπτωση: η κυρία Δαμανάκη υποστηρίζει ότι πυρηνικοί «μικροαντιδραστήρες(sic) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κάλυψη τοπικών αναγκών σε νησιά», στην Ελλάδα. Ισως στη Σαντορίνη, που έχει δίπλα και ηφαίστειο..
Είναι δυνατόν να υποστηρίζεται η εγκατάσταση πυρηνικών σταθμών, σε μία χώρα όπου σημειώνονται συνεχώς σεισμικές δονήσεις;
Στη χώρα του σταθμάρχη με τα μπισκότα
Δύο ακόμη μεγάλα ατυχήματα, έχουν σημειωθεί το 1979 στο Three Mile Island των ΗΠΑ και το 1986 στο Τσερνομπίλ. Σε σημαντικό βαθμό οφείλονται στα λάθη και την αμέλεια του προσωπικού.
Φανταστείτε τώρα να χτίσει η δεξιά εργοστάσιο στην Ελλάδα και να γίνουν προσλήψεις. Να μην κάνει κανένα ρουσφέτι ο Αδωνις; Tι νόημα έχει αλλιώς η ζωή του νεοδημοκράτη βουλευτή;
Σοβαρά τώρα, σε μία χώρα όπου ακόμη ο σταθμάρχης των Τεμπών ήταν ρουσφέτι με τα γνωστά αποτελέσματα, θέλουν να χτίσουν πυρηνικό σταθμό; Στη χώρα που εξερράγη εργοστάσιο μπισκότων, λόγω έλλειψης ελέγχων και διαφθοράς;
Τα απόβλητα
Πέρα από τα προβλήματα σεισμών και αξιοκρατίας, ένα μεγάλο πρόβλημα των πυρηνικών σταθμών είναι τα απόβλητα. Εχουν ζωή δεκάδων χιλιάδων χρόνων και είναι εξαιρετικά δύσκολη και δαπανηρή η αποθήκευση τους.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα. Η κεντρική φωτογραφία του άρθρου δεν δείχνει ένα πυρηνικό εργοστάσιο. Αλλά τα σκουπίδια που συνεχίζουν να ρίχνουν σε μια πλαγιά στο Αγκίστρι, 30 χιλιόμετρα από τον Πειραιά.
Συστηματικά και συνεχώς τα τελευταία χρόνια, πέφτουν στη θάλασσα και μολύνουν όλον τον Σαρωνικό. Παρά τον διεθνή διασυρμό και μπροστά στα μάτια της Περιφέρειας Αττικής.
Η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται σε διαφορετικούς σκουπιδότοπους σε όλη τη χώρα. Παρά τον νόμο, τις προειδοποιήσεις και τα πρόστιμα της ΕΕ.
Ποιος θα νοιαστεί- ή θα τιμωρηθεί-αν κάποια απόβλητα καταλήξουν στο βυθό της θάλασσας, στη χώρα του «δε βαριέσαι»;
Πυρηνικά εργοστάσια: όσο πιο ακριβά, τόσο πιο καλά
Τα παραπάνω προβλήματα είναι γνωστά στον κ. Μητσοτάκη και σε όσους άλλους προτείνουν ανάλογες πυρηνικές λύσεις για την Ελλάδα. Είναι επίσης προφανές ότι η μοναδική λύση για το μέλλον της χώρας με τον πολύ ήλιο και άλλο τόσο αέρα, αλλά και του πλανήτη, είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ). Η απόδοση και τα συστήματα αποθήκευσης τους βελτιώνονται συνεχώς.
Αλλά οι «εισροές» από τη βίαιη απολιγνιτοποίηση της Δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλούπολης τελείωσαν. Και οι μίζες για τις ΑΠΕ δεν είναι απεριόριστες.
Η πυρηνική ενέργεια είναι μία από τις ακριβότερες επιλογές για παραγωγή ενέργειας. Τόσο το καλύτερο.Με τα πυρηνικά εργοστάσια είναι πολλά τα λεφτά. Οταν αναγγέλλει μέτρα ο κ. Μητσοτάκης, follow the money,
Πιάνοντας το μήνυμα
«Ήρθα σήμερα στο Παρίσι για να ανακοινώσω ότι και η Ελλάδα γυρίζει σελίδα. Ήρθε η ώρα να διερευνήσουμε αν η πυρηνική ενέργεια, και συγκεκριμένα οι μικροί(sic) αρθρωτοί αντιδραστήρες, μπορούν να έχουν έναν ρόλο στο ελληνικό ενεργειακό σύστημα», είπε ο μετανοημένος πράσινος Μητσοτάκης στη 2η Σύνοδο για την Πυρηνική Ενέργεια, τον Μάρτιο στο Παρίσι, ανακοινώνοντας τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής.
Οι ενδιαφερόμενοι έπιασαν αμέσως το μήνυμα. Στις 16 Μαρτίου του 2026, ούτε καν μια εβδομάδα μετά τις πρωθυπουργικές δηλώσεις, η Καθημερινή έκανε αφιέρωμα με θέμα «Μύθοι και αλήθειες για την πυρηνική ενέργεια».
Κεντρικό συμπέρασμα: «Η πυρηνική ενέργεια έχει προτερήματα, έχει και προκλήσεις, το σημαντικό είναι να μη δαιμονοποιούμε κάποια τεχνολογία, να υπάρχει διάλογος και η Ελλάδα δεν έχει ξεκινήσει μια οργανωμένη ενημέρωση της κοινής γνώμης».
«Εδώ πυρηνικός σταθμός, εδώ πυρηνικός σταθμός»
Εντελώς συμπτωματικά, την ενημέρωση ξεκίνησε την ίδια μέρα στο Βήμα η Μαρία Δαμανάκη, μία από τις φωνές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ο τίτλος του άρθρου της «Η χώρα στο κατώφλι των αντιδραστήρων» προεξοφλεί την εξέλιξη, καθώς μας πληροφορεί ότι «η πολιτική για τις ΑΠΕ δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα».
Ενώ με τους πολέμους «ήλθε η απότομη αφύπνιση», «η ασφάλεια στις νέες (πυρηνικές) εγκαταστάσεις μπορεί να είναι πολύ πιο ουσιαστική» και η Ελλάδα «δεν μπορεί να είναι αδιάφορη ή εχθρική εκ των προτέρων. Η απόφαση του έλληνα πρωθυπουργού να την τοποθετήσει στο τραπέζι των συζητήσεων είναι σωστή».
«Εδώ πυρηνικός σταθμός, εδώ πυρηνικός σταθμός. Σας μιλάει..»
AΠΟ ΤΟ TVXS