Του Νίκου Λακόπουλου
Πάνω που το εμπεδώσαμε πως η δικαιοσύνη είναι υπόθεση ειδικών που ξέρουν καλύτερα τι είναι δίκαιο και άδικο κι όχι υπόθεση του “όχλου” ήρθε η είδηση που ανατρέπει το σκηνικό της υπόθεσης Λιγνάδη:
Στο εδώλιο θα ξανακαθίσει ο Δημήτρης Λιγνάδης και θα δικαστεί από την αρχή, γιά τρεις βιασμούς, μεταξύ των οποίων και γιά τον έναν από τους δύο, γιά τους οποίους αθωώθηκε. Η εισαγγελέας Εφετών της Αθήνας , Βασιλική Χαλβά, άσκησε έφεση κατά της απόφασης που του επέβαλε 12ετή κάθειρξη γιά δύο από τους τέσσερεις βιασμούς, ενώ ανέστειλε την ποινή του, αφήνοντας τον ελεύθερο.
Ειδικότερα η εισαγγελέας Εφετών Βασιλική Χαλβά, άσκησε έφεση για το σκέλος της απόφασης που αφορά στην αθώωση του καταδικασμένου σε 12 έτη κάθειρξης σκηνοθέτη για τον πρώτο καταγγέλλοντα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η εισαγγελέας έκρινε πως από την ακροαματική διαδικασία, τα στοιχεία, τους μάρτυρες και την μαρτυρία του ίδιου του μηνυτή προέκυψε ότι η πράξη έχει τελεστεί.
Επιπλέον, η εισαγγελέας προχώρησε στην άσκηση έφεσης και για το ύψος των ποινών που επιβλήθηκαν στον Δημήτρη Λιγνάδη για τις δυο περιπτώσεις βιασμών για τις οποίες κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης 12 ετών. Σύμφωνα με την άποψη της εισαγγελέως θα έπρεπε να επιβληθούν μεγαλύτερες ποινές και στις δυο περιπτώσεις βιασμού ανηλίκων, λόγω της απαξίας και της βαρύτητας της πράξης, της βλάβης που προξένησε στα θύματα, της έντασης του δόλου του κατηγορουμένου, αλλά και της εκμετάλλευσης της εμπιστοσύνης κάθε παθόντα λόγω της ανηλικότητάς τους.
Bέβαια η έφεση της Εισαγγελίας Εφετών δεν αφορά στην χορήγηση αναστολής στην εκτέλεση της ποινής μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό δηαδή ο Δημήτρης Λιγνάδης θα παραμείνει εκτός φυλακής ως τότε. Η απόφαση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών να καλέσει στο Πειθαρχικό τον δικηγόρο της υπεράσπισης Λιγνάδη μετά την χυδαία επίθεση σε βάρος βιασθέντων και μηνυτών του Δημήτρη Λιγνάδη φτάνοντας στο σημείο να δώσει και προσωπικές τους φωτογραφίες τους από τα social media είναι μία ακόμα αντίδραση που δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή τη δίκη.
Με τον Λιγνάδη να πρωταγωνιστεί στις ανακοινώσεις του ΣΕΗ που διαβάζονται σε όλα τα θέατρα της χώρας και την υπουργό Πολιτισμού να αποχωρεί από παράσταση στην Καλαμάτα ένα πρωτοφανές κίνημα αναπτύσσεται στην Ελλάδα με βασικό αίτημα την δικαιοσύνη.
Το κίνημα για δικαιοσύνη
Η ανακοίνωση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών έθεσε ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο την υπόθεση Λιγν΄άδη, αλλά τον τρόπο που λειτουργεί η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα και ένα ζήτημα που αφορά τα θύματα βίας στην Ελλάδα: έξι μάρτυρες δεν κλήθηκαν, ένας μηνυτής δεν εμφανίσθηκε και ένας εισαγγελέας ζητάει τώρα ουσιαστικά να ξαναγίνει η δίκη.
Δεν είναι μόνο η υπόθεση Λιγνάδη, αλλά ο τρόπος που λειτουργεί η δικαστική εξουσία που κάνουν την κοινή γνώμη να δυσπιστεί ή να οργίζεται: αν και ο Λιγνάδης καταδικάστηκε εμφανίστηκε ως αθώος που θα δικαιωθεί πλήρως στο Εφετείο και ζητάει και τα ρέστα με το “τώρα θα μιλήσω εγώ”.
Μέσα σε όλα αυτά η Ένωση Εισαγγελέων και Δικαστών σε μια πρωτοφανή στα χρονικά τοποθέτηση για να υπερασπιστεί την Πρόεδρο του Δικαστηρίου επιτίθεται στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης – “αυτούς που κινούνται στην κινηματική λογική παρελθόντων ετών, που κύριο χαρακτηριστικό έχει την πόλωση και το διχασμό, απ’ αυτούς που πιστεύουν ότι η Δικαιοσύνη είναι ένας ακόμα κρατικός μηχανισμός ενταγμένος στους σχεδιασμούς τους”.
Η Δικαιοσύνη δηλαδή μπορεί να χειραγωγείται, αλλά όχι από την αντιπολίτευση: ποτέ πριν το συνδικαλιστικό όργανο των εισαγγελέων και δικαστών δεν πήρε τόσο ξεκάθαρη πολιτική- ή μάλλον κομματική- θέση για να υπερασπιστεί μια απόφαση και να στραφεί εναντίον ενός άλλου κόμματος.
Η υπόθεση Λιγνάδη είχε εξ αρχής πολιτικά χαρακτηριστικά καθώς ήταν η επιλογή του Πρωθυπουργού για κάτι παραπάνω από την θέση του διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου. Η υπουργός Πολιτισμού τον κάλυψε αρχικά, του δόθηκε χρόνος να εξαφανίσει στοιχεία και έφτασε σε μια δίκη που κατέληξε στην αποφυλάκισή του.
Η απόφαση του δικαστηρίου να αφεθεί ελεύθερος ο Δημήτρης Λιγνάδης παρά την καταδίκη του για δυο βιασμούς ανηλίκων αποτελεί ένα σοκ για την κοινή γνώμη και «μαύρη μέρα» για την ελληνική Δικαιοσύνη σε μια εποχή που το κύρος της έχει τρωθεί από άλλες υποθέσεις.
Η Δικαιοσύνη είναι “υπόθεση πολιτικών αξιωματούχων”΄
Όταν η εισαγγελέας που ερευνά την υπόθεση Novartis διώκεται -όχι επειδή ασκεί διώξεις, αλλά επειδή να τολμά την έρευνα- η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης έχει πάει περίπατο και η τιμή της είναι θέμα οριακής πλειοψηφίας.
Όπως είπε η πρώην επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς η παραπομπή της στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο ήταν τιμωρία “για το «αδίκημα» της τήρησης του όρκου μου και του καθήκοντός μου”. Η ελληνική δημοκρατία και οι συνταγματικά κατοχυρωμένοι Θεσμοί της έχουν πέσει σε τέλμα.
Η Δικαιοσύνη είναι υπόθεση πολιτικών αξιωματούχων “οι οποίοι ολοφάνερα κρύπτονται πίσω από αυτήν την πολιτική δίωξή μου, στην τόλμη μου να ελέγξω σημαίνοντα πολιτικά πρόσωπα και να αγγίξω μεγάλα και αδηφάγα οικονομικά συμφέροντα”.
Στην περίπτωση Λιγνάδη ένα μέλος της κομματικής ελίτ -“κολλητός της εξουσίας” κατά τον Αλέξη Τσίπρα- προφυλακίζεται ως επικίνδυνος για τέλεση νέων αδικημάτων και αφήνεται ελεύθερος για τον ίδιο λόγο -την ΄ίδια ώρα που ΄ένας ιερέας που καταδικάζεται για παρόμοια αδικήματα- σε 27 χρόνια- οδηγείται στη φυλακή.
Ο κόσμος που εξεγέρθηκε στα θέατρα είδε καθαρά πως δεν υπάρχει δικαιοσύνη κι ένας ισχυρός -φίλος της κυβέρνησης- μπορεί να πέσει στα μαλακά ή και να αθωωθεί στο τέλος -αν έχει ένα καλό δικηγόρο. Η απόφαση του δικαστηρίου -όπως παρατήρησε το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών- προκαλεί φόβο στα θύματα.
Στην απόφαση, ΄όπως γράφει ο Νίκος Ξυδάκης στο Tvxs “ο κόσμος είδε τους μηχανισμούς της κυριαρχίας, του εξανδραποδισμού, του στιγματισμού των υποτελών” – τη “βαναυσότητα ενός αποθηριωμένου συστήματος, που προστατεύει τον θύτη και στηλιτεύει τα θύματα”. “Εξαγριώθηκαν με την ωμότητα των μηχανισμών εξουσίας που ενοχοποιούν τη φτώχεια και ξεπλένουν τον βιασμό”.
Προφανώς η υπόθεση δεν σταματά εδώ και μπορεί να έχουμε ανατροπές σε μια δίκη που γεννά ένα κίνημα με βασικό αίτημα το κράτος δικαίου και την Δικαιοσύνη. Μόνο που στην εκδίκαση της έφεσης δεν θα επανακριθεί μόνο ο Λιγνάδης και το σύστημα Δικαιοσύνης.
Δικάζεται η ίδια η Δικαιοσύνη που θα πρέπει να αποδείξει την αθωότητά της.