Tου Ιωάννη Δαμίγου
Αδιέξοδα, τείχος, λαβύρινθος, καμένη γη, τραγικές επαναλήψεις και γκρεμός, είναι τα χαλάσματα που κατάφερε να αφήσει πίσω της και εμπρός της, αυτή ομάδα αδίστακτων και κυνικών αρπαχτικών του ήθους, του κάλους, της αξιοπρέπειας ακόμα και της ιστορίας αυτού του τόπου. Επί των ημερών τους, που μοιάζουν με ένα συνεχές σούρουπο που γκριζάρει, γίναμε δυστυχώς, σιωπηλοί κα ανεκτικοί μάρτυρες, καθημερινών επιθέσεων σε αρχές, θεσμούς, νόμους, κατακτήσεις και επιδρομές σε, αλήθεια, ενημέρωση και λογική.
Επέβαλαν σαν μοναδικό μέσον σωτηρίας, από την προσφιλή τους συνήθεια, την φυγή και την προτροπή εκκένωσης μέσω του μηνύματος 112, σε όλα τα προβλήματα, όχι μόνο των πυρκαγιών. Δεν θέλουν να προσφέρουν λύσεις, ακριβώς γιατί δεν είναι το “πιστεύω” τους αυτές, αντίθετα η φυγή του λαού, δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για λεηλασία. Κατάφεραν, είναι αλήθεια, να καταλάβουν την εξουσία (που πάντα ήλεγχαν), με έξυπνα μηνύματα σε ανόητους δέκτες, ψεμάτων, λαϊκισμού, μίσους και ανεξόφλητων γραμματίων υποσχέσεων.
Τα αληθινά μηνύματα, ήταν για άλλους, τους λίγους, που περίμεναν από καιρό τις εκκενώσεις επικερδών χώρων, προς άμεση εκμετάλλευση. Όλα όμως τα παραμύθια, έχουν ένα τέλος, έτσι και το δικό τους, βρίσκεται στις τελευταίες πράξεις του.
Και ας ετοιμάζεται ο επόμενος. Ο επόμενος, που θα έχει πολύ πιο δύσκολο έργο, από αυτό της απαλλαγής από τα μνημόνια και της διευθέτησης του χρέους, θα κληθεί να δώσει άμεσες λύσεις και όχι διαχείριση των μεγάλων προβλημάτων. Με γρήγορες και όχι βιαστικές πράξεις, με ρήξεις, με τόλμη και κυρίως με αλήθεια. Δεν θα έχει με το μέρος του, την υπομονή (από έναν λαό που μόλις καταλάβει το λάθος του, αμέσως απαιτεί τα διπλά πίσω, από τον άλλον), ούτε την κατανόηση των όποιων καταστάσεων, για χρονική αβάντα και μελλοντικές καλές προοπτικές. Όλα θα κριθούν στο εδώ και τώρα, δυστυχώς ή ευτυχώς.
Από περίπου λύσεις, ήπιες συμφωνίες και παραχωρήσεις έναντι ισορροπιών, έχει δοκιμάσει και δεν του άρεσε, γι’ αυτό και δεν πήρε. Η εκλογική απόφαση που πήρε, δεν ήταν η ενδεδειγμένη, αλλά με την παιδεία που διαθέτει αυτή ήταν, όχι όμως πως δεν είχε και δικαιολογίες, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, που όμως ποτέ δεν έλαβε την οφειλόμενη ανάλυση και αξιολόγηση.
Από διαπιστώσεις και πρέπει χόρτασε, όπως και από νούμερα, δείκτες και ποσοστά, συνεχόμενη ληστεία δεν ανέχεται, τα πρέποντα θέλει, αλλά τα δικά του. Και είναι πολλοί, αυτοί στον αέρα, είναι πολλοί αυτοί που ψάχνουν κάπου να ακουμπήσουν. Και θα μπορούσαν εύκολα να είναι μαζί σου, αλλά….βοήθα και εσύ.
Σαν επόμενος, λοιπόν, πρέπει όχι μόνο να είσαι έτοιμος, αλλά και ικανός για άμεσες και αναγκαίες νίκες, μετά από αποφασιστικές και έξυπνες μάχες. Όπως θα κατάλαβες πια, οι ελεγκτές των αρμών εξουσίας, δεν “καταλαβαίνουν” από λογικές συζητήσεις, έχουν μόνο απαιτήσεις συμφέροντος και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστούν. Η απάντηση, εμείς δεν είμαστε ίδιοι και δεν θα τους μοιάσουμε, δεκτή. Όμως από την άλλη, ρώτα και αυτούς, τους πολλούς που υποφέρουν, ρώτα την νεολαία μας που άφησαν από έξω στην εκπαίδευση, ρώτα τους άνεργους και αφού τους λάβεις υπόψιν σου, μετά ας μιλήσουμε για τρόπους και συμπεριφορές. (Γνωρίζεις, όμως υπενθυμίζω, ανάγκη).Προχώρα με σιγουριά, με νέους ανθρώπους, νέες εφαρμογές, το παλιό δοκιμάσθηκε και δεν μπόρεσε, χρήσιμη η εμπειρία του, αλλά από τον νέο ελπίζεις και την ορμή του, το θάρρος αλλά και το θράσος του, την όρεξη και την καινοτομία του.
Λίγους νέους έχουμε, αλλά μορφωμένους κοινωνικά, ας τους δώσουμε την ευκαιρία, την αξίζουν και την οφείλουμε. Ευτυχώς νέος είσαι και εσύ και θα νοιώσεις νεότερος, δίπλα τους, πίσω τους και με την βοήθειά τους, σε συνδυασμό με την γνώση και την εμπειρία σου. Ευτυχής και αισιόδοξος μονόδρομος!