Του Ιωάννη Δαμίγου
Σοσιαλιστικά κόμματα, περίπου αριστερά κόμματα, οικολογικά κόμματα, κεντρώα, κεντροαριστερά, κεντροδεξιά και άλλα που ψάχνονται μεταλασσόμενα προς επιβίωση. Ξεδιάντροπα συνεργαζόμενα με την φασιστική ακροδεξιά ή παρουσιάζοντας τάχα ανοχή μετά συστάσεων, βλέπε ευρωπαϊκή ένωση, προκειμένου να υποβάλλει τα υπαλληλικά σέβη της, στα funds και στα lobby εργοδότες της. Funds, lobby και άλλους αδίστακτους απατεώνες καιροσκόπους και κερδοσκόπους,που κρατούν εν υπνώσει τον φασισμό όσο “ανοικοδομούν” εισπράττοντας, με την δεξιά διαχειριστή και τον θεριεύουν για να καταστρέψει και πάλι από την αρχή.
Με πρωτεργάτη τον πάντα αυστηρά ελεγχόμενο και διαχειρίσιμο όχλο, διατηρώντας έτσι και ανανεώνοντας τα υπερκέρδη τους.Με την σειρά τους πρέπει, όσοι πιστοί και λοιποί, περίπου αριστεροί απέμειναν εδώ, να αποχαιρετήσουν αυτήν την θολή εικόνα, την ψευδαίσθηση που δημιούργησαν και που συνεπήρε για λίγο πολύ κόσμο.
Η πρώτη φορά αριστερά, έμελλε να είναι και η τελευταία όπως όλα δείχνουν. Έφυγε, χωρίς να απαντήσει, πως και γιατί, πρόδωσε, ναι πρόδωσε, έναν κόσμο και τον άφησε έκθετο και απροστάτευτο στους πολλούς κινδύνους. Σκόπιμα, άδολα, ποτέ δεν θα ομολογήσουν, ανίκανα και ανεύθυνα σίγουρα όμως. Κάποιοι, για την τιμή των όπλων, προσπαθούν το δύσκολο αν όχι το αδύνατο, μια και όλοι τους συμμετείχαν έχοντας μερίδιο ευθύνης, θέτοντας υποψηφιότητα για την προεδρία.
Σαν από μηχανής θεός, παρουσιάζεται ο γνωστός στον παραιτηθέντα πρόεδρο, άγνωστος στους υπόλοιπους, εφοπλιστής τριανταπεντάρης, αυτοδημιούργητος και γνώστης του χρηματοπιστωτικού τομέα, καθώς και καλών αγγλικών, ως υποψήφιος. Δεν θα είμαι κακοπροαίρετος σε κάτι άλλο, νέο, διαφορετικό,μια και δεν έχω ούτε λόγο μα ούτε και με αφορά αυτό. Ίσως σαν εταιρεία,τι άλλο να υποθέσω,να αποδειχθεί ικανός μάνατζερ και να διαχειριστεί κατάλληλα την πληρότητα των αναγκαίων αριθμών και του κοινού, επιτυγχάνοντας την περιβόητη … ριζοσπαστική “ανασυγκρότηση” για πιθανή κυβέρνηση.
Χαμογελώντας θυμάμαι κάποιον που είχε ζητήσει την απαλοιφή της λέξης “ριζοσπαστική” γιατί τρόμαζε τον κόσμο! Τώρα ο νέος υποψήφιος κρατά την “ριζοσπαστική” και αγνοεί την “αριστερά”, μια και δεν είχε σχέση ποτέ με αυτήν!
Έτσι προχωρούν τα πράγματα, αλλάζουν, αλλάζουν οι έννοιες,μπερδεύονται τα νοήματα, αριστερά, συμφέρον, δουλειές, μέλος, ceo, άπειρες οι δικαιολογίες, πολλά τα επιχειρήματα, πολλοί οι επιχειρηματίες.
Αυτό που απομένει μοιραία είναι ο φασισμός και οι … λοιποί. Μελετημένο σερβίρισμα, καθαρό, μοντέρνο, εύηχο, χωρίς γραβάτα, με πρόσφατο υποστηρικτικό επιχειρηματικό πρόσημο στον πρωθυπουργό. Αντίπαλο τώρα, όπως επιθυμούν και τα κυβερνητικά μέσα. Όσο για τους άλλους υποψήφιους ισχύει το: no money, no honey. “Κυρ Στέφανε, βάλε δυο σοκολάτες, δυο κουτιά γάλα και οχτώ μπύρες! Θα το κάψουμε απόψε κυρ Στέφανε!