Toυ Ιωάννη Δαμίγου
Μα πάντα οι παροιμίες είναι εύστοχες, ως απόρροια της λαϊκής σοφίας ετών και επιστρέφουν πραγματικές στους αδαείς αποδέκτες. Ανεπίδεκτοι μαθήσεως και αιωνίως δικαιολογούμενοι, αδυνατούν να κατανοήσουν τα διδάγματα της ιστορίας. Έτσι, επιστρέφουν μοιραία στα επαναλαμβανόμενα λάθη, αποδίδοντας τα ανάλογα δικαίως δεινά, στην μοίρα.
Περί ντροπής λοιπόν ο λόγος ή αλλιώς τα πράγματα ως έχουν, χωρίς εκπτώσεις και υπερφίαλες πατριωτικές κορώνες λαϊκισμού. Η σημασία του να γνωρίζεις την ιστορία σου, μοιάζει με αυτή του να γνωρίζεις την ταυτότητά σου. Αίφνης και με αφορμή τον πόλεμο ΗΠΑ – Ισραήλ κατά του Ιράν, μετά την πρόσκρουση drone σε κάποιο υπόστεγο φύλαξης Βρετανικής βάσης στο Ακρωτήρι Κύπρου, στείλαμε προς υπεράσπιση ξένου εδάφους και όχι της Κύπρου, δυο ζεύγη F-16 και δυο φρεγάτες (η μια ο νεοαποκτηθείς Κίμων και ανέτοιμος για αποστολές). Να σημειωθεί, πως από καιρούς, δεν είχε υπάρξει η βούληση, το σθένος ή ό, τι άλλο, για να δείξουμε ή να επιβάλουμε το άμεσο ενδιαφέρον για την τύχη του Κυπριακού λαού. Ώ του θαύματος, προσέτρεξαν και άλλοι προστάτες προς ιερή υποστήριξη των βάσεων. Τον καιρό της εισβολής της Τουρκίας στην Κύπρο, προφανώς και δεν διέθεταν τέτοιου είδους ευαισθησία τότε, αλλά ούτε και μετέπειτα! Την στιγμή που γραφόταν αυτό το άρθρο, η φρεγάτα Κίμων αναχώρησε από το νησί, για να πλεύσει στα παράλια του Ισραήλ, καθώς είναι χρήσιμη η υπηρεσία των ραντάρ που διαθέτει, αφού αυτά των ΗΠΑ, έχουν καταστραφεί από τα εύστοχα πυραυλικά συστήματα του Ιράν! Καταδεικνύοντας έτσι εξαρχής τον πραγματικό ρόλο στην επιχείρηση υποστήριξης του Ισραήλ και όχι ασφαλώς την πατριωτική υποστήριξη του “χρυσοπράσινου φύλλου ριγμένου στο πέλαγος”. Εμφανής η άμεση και ξεκάθαρη εμπλοκή σε έναν πόλεμο και πάλι ξένο προς εμάς, χωρίς κάποιο ουσιαστικό συμφέρον. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο, μια και η Τουρκία, στέλνει τα δικά της τέσσερα πολεμικά αεροσκάφη στην κατεχόμενη Κύπρο, διεκδικώντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, ευθαρσώς! Από την άλλη μεριά, οι Κυπριακές κυβερνήσεις, ουδέποτε έθεσαν θέμα και αξίωση απομάκρυνσης των αποικιακών Βρετανικών βάσεων. Οι δυνάμεις που έχουν κληθεί (από ποιον άραγε;), προς υπεράσπισή των, είναι αυτές που μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία, αντιμάχονται το Ιράν. Το Ιράν που στο παρελθόν έχει έμπρακτα υποστηρίξει τις Ελληνικές θέσεις στο Κυπριακό, όχι μόνο στον ΟΗΕ, αλλά και στον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας και έχει θέσει βέτο στις απόπειρες της Τουρκίας να αναβαθμίσει το status του ψευδοκράτους! Αυτά όμως είναι “κρεμαστάρια” για την εξωτερική μας ανιστόρητη, όπως πάντα πολιτική. Ξεχνώντας ακόμα ακόμα και την πίστωση, καλή τη πίστει, που μας παρείχε το Ιράν και πάλι, σε πετρέλαιο, όταν κανείς εταίρος και μη, δεν μας πωλούσε κατά την εποχή της επίσημης έκθεσης σε πτώχευση! Και που προς μεγάλη εθνική ντροπή μας, έχουμε αφήσει έκτοτε ανεξόφλητο, ποσό πέραν των οκτακοσίων εκατομμυρίων δολαρίων!
Κανείς δεν μπορεί να διακινδυνεύσει, αλλά ούτε και να προβλέψει κάποιο πολεμικό αποτέλεσμα, τουλάχιστον σύντομα, όπως λανθασμένα για πολλοστή υπέθεσε δημόσια το απεχθές φερέφωνο του βαθέως κράτους των ΗΠΑ. Το Ιράν, το παρεξηγημένο πολύ από την δυτική προπαγάνδα, αντιστέκεται μόνο του, απέναντι σε οπλισμένους τιτάνες. Και απαντά με σθένος, προκαλώντας τρόμο σε φονιάδες λαών. Δυστυχώς οι κατά καιρούς ηγεσίες μας, με την τελευταία ως την χειρότερη του είδους των, φέρεται και άγεται, σκέτο υποχείριο τρίτων, αγνοώντας τις ανάγκες της κοινωνίας, του ήθους και της εθνικής αξιοπρέπειας, αλλά και της ιστορικής ευθύνης. Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος, για μια ακόμη φορά! Αυτό είναι το ευχαριστώ στο Ιράν! Αυτά, προς ύστερη γνώση!