Του Διογένη Λόππα
Δραστήριος ευρωβουλευτής, σε άρθρο και σε συνέντευξή του, αποφαίνεται, με κόσμιο προς τιμήν του τρόπο, ότι η υποψηφιότητα Κασσελάκη είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που έχει ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ. Σημείωση: Ο συμπαθής ευρωβουλευτής είναι 70 χρονών.
Πολυγραφότατος δημοσιογράφος του προοδευτικού χώρου, κάπως αργοπορημένα για τα συνήθως αστραπιαία αντανακλαστικά του, παρά το ότι έχει στηλιτεύσει καυστικά τον κομματικό μεσαίωνα του ΣΥΡΙΖΑ, παίρνει θέση εναντίον της υποψηφιότητας Κασσελάκη με έντονη δόση ειρωνείας. Σημείωση: Ο έντιμος αρθρογράφος είναι ήδη 67 Μαΐων.
Στη δημοφιλέστερη ενημερωτική ιστοσελίδα του χώρου, επί μέρες πηχυαίος τίτλος μας ενημέρωνε ότι ο Τσίπρας αποκηρύσσει τον Κασσελάκη. Στο εσωτερικό του fake news άρθρου, μαθαίνουμε ότι ο συντάκτης επικαλείται ”κύκλους” του πρώην πρωθυπουργού. Σε έρευνα της στήλης, μάθαμε από δική μας έγκυρη πηγή πολύ κοντά στον Αλέξη, ότι η πηγή του ευφάνταστου συντάκτη ήταν η Κάρμεν.
Ασφαλώς ο κάθε δημοσιογράφος και το κάθε δημόσιο πρόσωπο έχουν την απόλυτη ελευθερία να εκφράσουν τις απόψεις τους, στην περίπτωση του αρθρογράφου είναι και επαγγελματική υποχρέωση. Αυτό που δεν πείθει εμένα προσωπικά, είναι η ασθενής τεκμηρίωση των απόψεων αυτών, η οποία εμπεριέχει ελάχιστη τηγανίτα πολιτικών θέσεων, αλλά ξεχειλίζει από λάδι ειρωνικών χαρακτηρισμών επί προσωπικού.
Δηλαδή δύο ξινισμένοι παππούδες που θα έπρεπε από καιρό να έχουν βγει στη σύνταξη, καταλήγουν αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ”το παιδί από την Αμερική” δεν κάνει, γιατί είναι εφοπλιστής, γκέι, καπιτάλας, ενώ συγχρόνως αποφεύγει να χρησιμοποιήσει στην ίδια φράση τις λέξεις ”Μητσοτάκης” και ”γαμιέται” και η σύγχρονη αριστερά δεν τα σηκώνει αυτά. Σε μια απίστευτη στιγμή σύγκλισης, καθώς οι δύο τους αγαπούν να διαφωνούν, ενοχλούνται ακόμα και από τα αγγλικά του Στέφανου.
Κύριοι, αν αλήθεια νομίζετε ότι εσείς εκφράζεται τη σύγχρονη αριστερά, εγώ το κλείνω εδώ. Good luck with that.
Έχω μόνο δύο φράσεις για εσάς και όλους αυτούς που βγήκαν από αριστερά να αμφισβητήσουν μια καθόλα άξια, ηθική και δημοκρατική υποψηφιότητα:
- Κάντο όπως ο Τσίπρας. Ο Αλέξης είχε την αξιοπρέπεια να φύγει και το έκανε το ίδιο εντυπωσιακά, όπως ήρθε. Με μια μεγαλειώδη δήλωση αντάξια του πολιτικού του μεγέθους, ζήτησε από όλους μας να παραμερίσουμε για να περάσει το νέο κύμα. Αν τώρα κάποιοι νομίζουν ότι το νέο κύμα είναι ο Φίλης, ο Βίτσας και ο Κούλογλου, οι υπόλοιποι σηκώνουμε τα χέρια ψηλά.
- Αν ως χώρα και ως κοινωνία δεν είμαστε ακόμα σε θέση να αποδεχθούμε τη στοιχειώδη αυτή έκφανση δημοκρατίας, ότι δηλαδή ένας άξιος συμπολίτης μας έχει τη δυνατότητα να βγει μπροστά για να ηγηθεί, χωρίς κομματικά ένσημα, συμμαχικές φράξιες ή – ακόμα χειρότερα – κληρονομικά δικαιώματα, τότε έχουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα.
Και στο κάτω – κάτω, προς τι όλο αυτό το δηλητήριο, μια ακόμα υποψηφιότητα που θα μετρηθεί στην κάλπη είναι. Υπομονή. Θα μετρηθούμε.
Αυτή η ιστορία των υστερικών αντιδράσεων κυριολεκτικά από το πουθενά, μου θύμισε την εποχή που ο Γιώργος Παπανδρέου διεκδίκησε την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Είχα υποστηρίξει (δειλά) την υποψηφιότητα αυτή, όχι επειδή αγνοούσα όσα βάραιναν τον πρώην πρωθυπουργό, αλλά καθαρά για λόγους τακτικής ως προς το γενικότερο συμφέρον της κεντροαριστεράς.
Θεωρώ ότι δικαιώθηκα, γιατί αναλογιστείτε ποια θα ήταν σήμερα η κατάσταση στον προοδευτικό χώρο με πρόεδρο τον ΓΑΠ. Θα ψήφιζε ο ΓΑΠ τα νομοσχέδια του Μητσοτάκη; Θα ήταν ο ΓΑΠ διαρκώς εκβιαζόμενος; Θα είχε απαγορέψει ο ΓΑΠ τις συνεργασίες στις δημοτικές εκλογές; Ή μήπως ήδη θα γινόταν σοβαρές συζητήσεις συγκλίσεων, ακόμα και εκλογικού συνασπισμού μιας μεγάλης ενωμένης κεντροαριστεράς;
Ας αναλογιστούν αυτά τα elementary, κάποιοι που ο Στέφανος τους φαίνεται κάπως παράταιρος με τη ρακένδυτη εικόνα που έχουμε χτίσει στην Ελλάδα για την αριστερά. Τι να πω, ίσως η φιγούρα του πρώην αποτυχημένου υπουργού που εκδιώχθηκε κακήν κακώς πριν κάνει περισσότερη ζημιά και που τώρα πρωτοστατεί ως αντιστανγκραμικός κήνσορας, να είναι περισσότερο δελεαστική στα μάτια τους.
Ή μια εικόνα από τις κλασσικές συνεδριάσεις του κόμματος, με τις ιδεοληψίες των τάσεων να φρενάρουν έναν αδύναμο πρόεδρο, την ώρα βέβαια που τα όργανα έχουν σχηματιστεί κατόπιν ποσοστώσεων και όχι έπειτα από ψηφοφορία όλων των μελών. Αυτή την εικόνα κόμματος ”της σύγχρονης αριστεράς” φαντασιώνονται όλοι αυτοί οι ηλικιωμένοι κύριοι που αρνούνται να ακολουθήσουν την προτροπή του Αλέξη;
Οδεύω προς τα πενήντα και ήδη αρχίζω να νιώθω κάπως μακριά από την εποχή. Έχω το διαρκές άγχος ότι οι απόψεις που εκφράζω μπορεί να είναι μπαγιάτικες. Πριν δημοσιεύσω κάτι, πάντα συζητώ με νέους ανθρώπους για να τεστάρω τα επιχειρήματά μου εκεί όπου πραγματικά έχουν αξία. Παροτρύνω τη γενιά μου και περισσότερο την προηγούμενη γενιά από μένα, που κατέχει τη Θέση, αλλά όχι πια τη Γνώση, να κάνει το ίδιο. Ας ακούσουμε τι έχει να πει το νέο κύμα και ας το κάνουμε θετικά, με συγκατάβαση και διάθεση σύνθεσης.
Αφήστε το λουλούδι να ανθίσει.
Παραμερίστε να περάσει το νέο κύμα.