Του Ιωάννη Δαμίγου
Κυρία Πρόεδρε του Αρείου Πάγου
Η ανάγκη προσπάθειας δικαιολόγησης, της προβληματικής αντιμετώπισης της δικαιοσύνης, κατά της εγκληματικής αδιαφορίας των υπευθύνων, καταδεικνύει το νομικό, πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο, στο οποίο έχετε περιέλθει.
Σαν πολίτης, τηρώντας τις υποχρεώσεις μου, αλλά διεκδικώντας τα δικαιώματά μου, σχολιάζω ακριβώς μόνο και μόνο αυτή την “εξώθησή σας” αισθανόμενη ίσως κάποια ανάγκη προς υπεράσπισή σας, μέσω μιας τυπικής και καθαρά νομικής διατύπωσης, ενώ το βάρος αυτής της υπόθεσης, προβάλλει πρωτίστως την ηθική αξίωση του δικαίου.
Μεταφράστε τα λόγια του πολίτη σε ανάγκη βελτίωσης της δικαιοσύνης όπως και αν γράφονται και μη αναλώνεστε σε περιχαράκωση και νομικίστικη περιγραφή τους που πολλαπλασιάζουν την αμφισβήτηση και το γκρίζο τοπίο.
Ο σεβασμός, τέλος, στους “ορφανούς” από παιδιά γονείς, απαιτεί το μεγαλείο ευγένειας της ψυχής και όχι χριστιανικές προτροπές!