Του Ιωάννη Ευθυμιάδη
Στο σύμπαν του γίγνεσθαι της ζωής, το κάθε τι έχει διαφορετική και μοναδική ροή ανάπτυξη και εξέλιξη.
Μπορούμε να κατανοήσουμε και να “ξετυλίξουμε” με την αντίληψή μας το νήμα της ύπαρξης; Έχουμε την δυνατότητα να γνωρίζουμε την αρχική αιτία του νήματος και το περιεχόμενό της; Σίγουρα όχι. Με την σκέψη προσπαθεί ο καθ’ ένας να κατανοήσει όσο το δυνατόν γίνεται και να ερμηνεύσει το απροσδιόριστο φανταστικό μεγαλείο, την ύπαρξη του κόσμου. Εδώ αρχίζει το πρόβλημα να γίνεται πολυσύνθετο και πολυδιάστατο. Υπάρχουν διάφορες αντιλήψεις για την αιτία της υπαρξιακής ζωής.
Στην πορεία θεωρήθηκε ότι η ύπαρξη του κόσμου προήλθε από μία προϋπάρχουσα αναλλοίωτη, άφθαρτη και άγνωστη ουσία. Εφόσον αυτή η ουσία παραμένει άγνωστη και απροσδιόριστη πως βγήκε το συμπέρασμα στην συνέχεια και ορίστηκε ότι είναι τρισυπόστατη;
Μήπως αυτή η θεωρία του “πρότυπου” βασίστηκε στηριζόμενη από την ερευνητική ανάλυση της ύλης; Ερευνώντας την μάζα του ατόμου στον πυρήνα παρατήρησαν ότι αποτελείται από νουκλεόνια, πρωτόνιο (+) ηλεκτρόνιο ( -) και ουδέτερο. Σε σχέση με αυτήν την λογική ίσως να θεώρησαν ότι η προϋπάρχουσα ουσία να είναι το αρχικό τριαδικό μοντέλο από το οποίο δημιουργήθηκε το εξελισσόμενο σύμπαν. Σε αυτό το σημείο έδωσαν διάφορες προσεγγιστικές ερμηνείες ανάλογα με την γνώση και την λογική των συναισθημάτων, από τον χώρο των φιλοσόφων (σοφίας) και των θρησκειών. Ποιος είναι ο “δρόμος” της αλήθειας;
Μία νέα θεωρία αναφέρει ότι η προϋπάρχουσα ουσία είναι η υπερφυσική συνείδηση, από την οποία προήλθε το αυτοδημιούργητο και πολυσύνθετο σύμπαν, όπου περιέχει το νόμο των αντιθέτων στο απειροδιάστατο χώρο.
Το ον με την λογική του συναισθήματος για την υπέρτατη και υπερφυσική συνείδηση την χαρακτήρισε ονομαστικά με το όρο «Θεός» = συνείδηση. Αυτή η υπέρτατη “συνείδηση” είναι απροσδιόριστη και απροσέγγιστη. Πρέπει να ασχοληθούμε ερευνώντας τον εαυτό μας σε βάθος με στόχο να τελειοποιηθούμε, να ξαναγίνουμε πάλι Άνθρωποι, για να επανέλθουμε στην αρχική μας δημιουργημένη κατάσταση.
Εμείς απλά έχουμε μια μεταδοτική νοητική παράδοση από τα βάθη των άγνωστων πολιτισμών να χαρακτηρίζουμε τον εαυτό μας Άνθρωπο.
Τι σημαίνει Άνθρωπος; Η έννοια Α.Ν.Θ.Ρ.Ω.Π.Ο.Σ είναι ένας κωδικοποιημένος όρος που αποτελείτε από πολυσύνθετες λέξεις.
Η αποκωδικοποίηση από την Ελληνική γλώσσα της αλφαβήτου μας διαφωτίζει, ότι αυτός που φτάνει στην τελειότητα του Ανθρώπου σημαίνει ότι έχει μια Ανώτερη Νόηση που Θεσπίζει Ρεαλισμό και έχει την Ώθηση Προσεγγίζοντας την Ουσία Συνείδησης. Οι λέξεις Θ.Ε.Ο.Σ σημαίνει ο Θεσπέσιος Εθελούσιος Ουσία Συνείδησης.
Στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα είναι διότι η ύπαρξή μας είναι προϊόν μιας ασυνείδητης δημιουργίας των προγόνων μας, όπου την συνεχίζουμε στον ίδιο βαθμό και εμείς. Κάθε δημιουργική γέννηση προέρχεται από παθητικό σεξουαλικό συναίσθημα χωρίς σκέψη ορθολογισμού. Διότι υπάρχει εγκεφαλική ατέλεια νοημοσύνης όπου λειτουργούμε απερίσκεπτα και ασυλλόγιστα χωρίς Ανθρώπινη συνείδηση.
Η ουσία και το νόημα στην υπαρξιακή ζωή είναι να γίνουμε συνειδητοί Άνθρωποι για να αντιληφθούμε και να αισθανθούμε την υπερφυσική συνείδηση και όχι να την “ψάχνουμε” σε μια ατέλεια κατάσταση που βρισκόμαστε. Αυτό το πράγμα δεν μεταδίδεται και ούτε διδάσκεται, ο καθ’ ένας το προσεγγίζει από μόνος του.
Συγγραφέας – ερευνητής