Του Ιωάννη Δαμίγου
Ευτυχώς για την ανθρωπότητα, υπάρχει μια σταθερή και ήπια υπερδύναμη με γνώμονα την λογική, όπως αυτή της Κίνας, και η οποία με αταλάντευτη και μελετημένη πολιτική έχει θέσει ή θέτει κόκκινες γραμμές. Κόκκινες γραμμές, που δεν επιδέχονται ερμηνείας, δοσμένες με σοβαρότητα και άπαξ, αποκλείοντας οποιαδήποτε αμφισβήτηση, από όποιον επιπόλαιο και αλαζόνα αντίπαλο που βρυχάται για θεατρικούς και προπαγανδιστικούς λόγους.
Αυτή η αισθητική αντίληψης και πράξης βέβαια, προκύπτει ως απόρροια λαμπρού πολιτισμού πέντε χιλιάδων ετών. Με βάθος ιστορίας, σε φιλοσοφία, τέχνες, στρατηγική υπομονής και πρακτικές εντέλει θεωρίες τρόπου σκέψης και τρόπου ζωής έφτασε στο σημερινό αξιοζήλευτο σημείο επιτυχίας,. Με ένα θηριώδες νούμερο πληθυσμού, χώρου και σημαντικών πρώτων υλών και αφού πέρασε κάποιους αιώνες δια πυρός και σιδήρου, αποτελεί στις ημέρες μας ένα φαινόμενο ταχείας προόδου. Φαινόμενο, γιατί έφερε τα πάνω κάτω, με υπερβάλλον θετικό πρόσημο ποιότητας για τον λαό της, σε μόλις τριάντα πέντε με σαράντα χρόνια! Πραγματοποιώντας ένα σπουδαίο και καθ’ όλα επίπονο άλμα αναβάθμισης μιας ολόκληρης κοινωνίας, που όπως παραδέχτηκε ο Μητσοτάκης σε ένα τελευταίο ταξίδι του στην Κίνα, “επισκέπτομαι έναν τόπο που έβγαλε από την πείνα οκτακόσια πενήντα εκατομμύρια πολίτες”. Δηλαδή ένα ανυπέρβλητο οικονομικό επίτευγμα. όταν αναλογισθεί κανείς πως το ποσοστό φτώχειας το ’90 άγγιζε το 88% και σήμερα είναι μόλις 1%! Αυτό κατορθώθηκε, καλλιεργώντας ένα σύνθετο μοντέλο ανάπτυξης οικονομίας, που ισορροπούσε ανάμεσα σε έναν ισχυρό κρατικό τομέα με κύριες βάσεις της οικονομίας, σε έναν ανεπτυγμένο βιομηχανικό τομέα και σε συνεταιρισμό παραγωγικής αγροτικής κοινοτικής βάσης. Το βάρος δόθηκε στρατηγικά στην αγροτική οικονομία, την παραγωγική δηλαδή οικονομία. Με τις τέσσερις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου, θα μπορούσε να υποστηρίξει το γνωστό δυτικό μοντέλο, της χρηματοπιστωτικής ή χρηματιστηριακής οικονομίας. Όμως έξυπνα και λογικά, ακολούθησε το μοντέλο της βιομηχανικής, παραγωγικής οικονομίας, της πραγματικής τελικά οικονομίας, με τους δείκτες να εκτοξεύονται στα υψηλότερα σημεία ευημερίας της κοινωνίας. Η Κίνα, πρωτεύει με τεράστια διαφορά όλων, σε παραγωγή αυτοκινήτων, σε ναυπήγηση πλοίων, βιομηχανικών προϊόντων, ηλεκτρικών μπαταριών, ηλιακών και αιολικών πάνελ, και έχει αγγίξει επίσημα το ’25 η ουσιαστική οικονομία της τα 45τρις δολάρια, έναντι 31τρις των ΗΠΑ, (με τεράστιο χρέος της τάξης τω 40τρις). Το 95% των Κινέζων έχουν ιδιόκτητο σπίτι, το 98% έχει βασικό σύστημα υγείας και η μεσαία της τάξη πολιτών θα πιάσει τα επτακόσια εκατομμύρια. Να … προσπεράσουμε γρήγορα το σιδηροδρομικό τεράστιο ανεπτυγμένο σύστημά της σε πλήρη κάλυψη και με ταχύτητες των 430 χιλιομέτρων την ώρα! Βρίσκεται επίσης στις πρώτες θέσεις αξιολόγησης των Πανεπιστημίων της, ενώ ο αναλφαβητισμός μόλις που φτάνει το 1%. Νομίζω, πως είναι υπεραρκετά τα στοιχεία υπεροχής αυτής της μεγάλης χώρας, που ξεπερνούν την δυτική μιζέρια της φαντασίας μας.
Αυτή την σπουδαία και ικανή χώρα, αδυνατεί να κατανοήσει ο Τραμπ, ο αμόρφωτος και λαϊκιστής Τραμπ, νομίζοντας πως έχει να κάνει με απαίδευτους Βαλκάνιους σαν εμάς. Τόσο αλαζόνας, που είπε πως “η Κίνα πρέπει να συνδράμει επίσης” στην ανάγκη ελευθέρωσης των στενών του Ορμούζ, από τον έλεγχο αποκλεισμού των Ιρανών! Ο Αμερικανός πρόεδρος, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αναβάλει τη σύνοδο με τον Σι Τζινπίνγκ, θέτοντας τη διπλωματία σε κίνδυνο. Η παράνοια και η κυνικότητα, σε συνδυασμό με την δυτική απληστία, απέναντι στην λογική και την ψυχραιμία, που βαδίζουν παράλληλα με την ανθρώπινη αξία, δεν έχουν καμία, μα καμία τύχη. Θα το αντιληφθούν όμως αυτό οι ΗΠΑ, όταν και αν τολμήσουν, να αντιπαρατεθούν στην Taiwan.