Αντιλαμβάνεται ο Πρωθυπουργός ότι ανοίγει το δρόμο για μια νέα Χρυσή Αυγή;

Του Γ. Λακόπουλου

Ήταν έκπληξη: το πρώτο πράγμα που έκανε ο  Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επιστρέφοντας από τις Βρυξέλλες- με μια ακόμη αποτυχημένη παρουσία στη Σύνοδο Κορυφής- ήταν να… επισκεφθεί τον Έβρο. 

Ακόμη και αν το υπολανθάνον κίνητρο ήταν να δει τον στρατευμένο γιο του το πρόσχημα που βρήκε ήταν απογοητευτικό:  να επιθεωρήσει τον «φράχτη» του Έβρου. 

Από μακριά μαρτυρούσε ανάγκη αποπροσανατολισμού. Για την απογοήτευση που σκόρπισε στη χώρα η νέα αποτυχία του να πείσει τους  Ευρωπαίους για κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας.

Ήταν μια επικοινωνιακή παρωδία. Δεν… υπάρχει κανένας φράχτης. Σχέδια επί χάρτου υπάρχουν. Αν ήθελε ο Πρωθυπουργός να τα δει  θα μπορούσαν να τα στείλουν στο γραφείο του. Το «σόου» της παρηγοριάς τον ενδιέφερε.

Ότι η Ελλάδα δικαιούται να οχυρώσει τα σύνορα της είναι αδιαμφισβήτητο. Αλλά ο Πρωθυπουργός ομολόγησε μόνος του: «Ο φράκτης δεν είναι σύνορο».

 Τι είναι;  Κατά τον ίδιο «είναι εμπόδιο σε εισβολή».  Και από εδώ και κάτω αρχίσει η παραπληροφόρηση με άλλα αντ’ άλλων επιχειρηματολογία. Το έργο προβάλλεται και ως …αντιπλημμυρικό, εκτός ως «βασικού αμυντικού-αποτρεπτικού του χαρακτήρα,» που εγγυάται την ασφάλεια. Ώστε «να νιώθουν ασφαλείς οι Έλληνες πολίτες».

Ασφάλεια έναντι ποιων; Όχι των Τούρκων ασφαλώς. Δεν είναι εκεί το σύνορο  είπαμε. Των μεταναστών που θα επιχειρήσουν να περάσουν στο ελληνικό έδαφος. Κι εδώ διολισθαίνει.

Ένα τέτοιο έργο, αν πρέπει να γίνει, προχωράει με την δέουσα σοβαρότητα και ενδεχομένως «διακριτικότητα». Πάντως όχι με φιέστες, που παραπέμπουν στη διεθνή κατακραυγή για τις χώρες  Βίζεργκαντ που είχαν απλώς συρματοπλέγματα στα σύνορά τους, για να μην περάσουν  πρόσφυγες. Τέτοιο προφίλ θέλει για την Ελλάδα  ο Πρωθυπουργός;

Ενδεχομένως όχι. Αλλά η φιέστα του είναι αναγκαία για εσωτερικούς λόγους. Κι εδώ σχοινοβατεί πάνω στην μόνιμη επικοινωνιακή βουλιμία του-για να καλύπτει τα κενά της πολιτικής του- και στην νομιμοποίηση αντιλήψεων και ιδεών που λειτουργούν σαν φυτώρια ανάδειξης της ακροδεξιάς.

Η καλλιέργεια αυτών των αντιλήψεων από το κόμμα το στο παρελθόν έκανε την ψήφο στην Χρυσή Αυγή να φαίνεται φυσιολογική και ενταγμένη στις επιλογές που έχει ο πολίτης.

Για  «λαθρομετανάστες»,  για «εκκαθαρίσεις» έκαναν λόγο οι υπουργοί, «να τους κάνει τη ζωή δύσκολη» ήθελε ο Άδωνις. Αυτό δεν έκαναν τα χρυσαυγίτικα «τάγματα εφόδου»; Και είδαμε το αποτέλεσμα.

Τώρα ο Μητσοτάκης το επαναφέρει. Μετατρέπει την ασφάλεια των συνόρων σε φιέστα πάνω σε μια μακέτα. Με ρητορική που στέλνει μήνυμα ότι υπέρ πάντων είναι ο φράχτης. Πάνω και από τις ζωές απελπισμένων ανθρώπων -όχι εχθρικών στρατευμάτων-που θα επιχειρήσουν απονενοημένες προσπάθειες.

Προφανώς ή δεν γνωρίζει τι σημαίνει η μετακίνηση πληθυσμών στην ιστορία ή του διαφεύγει το πλαίσιο των ευρωτουρκικών σχέσεων για τους μετανάστες που φιλοξενούνται σε τουρκικό έδαφος ή έχει φτάσει σε αδιέξοδο και έννοια του είναι να μένει στον επικοινωνιακό αφρό.

Αυτό όμως δεν καλλιεργεί μόνο το έδαφος για μια νέα Χρυσή Αυγή που θα λέει τα ίδια πράγματα, άρα θα έχει πρόσβαση και στο δικό του ακροατήριο.

Αφήνει τη χώρα εκτεθειμένη σε κατηγορίες για παραβιάσεις διεθνών συνθηκών για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ήδη υπάρχει γύρω της ένας κλοιός.

 Οργανώσεις και διεθνή ΜΜΕ αποκαλύπτουν και καταγγέλλουν παράνομες -και απάνθρωπες -απωθήσεις στο Αιγαίο. Με πνιγμούς αθώων. Μπορεί  ενθουσιάζουν τον Μπογδάνο και τον Άδωνι, αλλά, αν αποδειχθούν, θα φέρουν τη χώρα στα διεθνή δικαστήρια.

Την ίδια στιγμή τα διεθνή ΜΜΕ σκαλίζουν αυτό που έγινε στη Μόρια και  προσπαθεί να σκεπάσει η κυβέρνηση. Ρεπορτάζ του ΒBC ανατρέπει την εκδοχή των ελληνικών αρχών για το ποιος ευθύνεται για την καταστροφική πυρκαγιά στο ΚΥΤ και αναδεικνύει την ανάμειξη ντόπιων ακροδεξιών.

Όταν ο Πρωθυπουργός αντί να κάνει τη δουλειά του στα σύνορα όπως ορίζει η κοινή λογική…γιορτάζει φράχτες – «της ντροπής» όπως του  καταλόγισε το Μέρα 25,  προβλέποντας ότι «θα αυξήσουν τους θανάτους αθώων και απελπισμένων στα νερά του ποταμού ή στα ναρκοπέδια που κατακλύζουν την περιοχή».

Αυτό που χαρακτήρισε «εμπόδιο που υψώνει η Ελλάδα και η Ευρώπη» δεν μπορεί να ισοδυναμεί με άρση των εμποδίων για την επανεμφάνιση ακροδεξιού κόμματος. Που απλώς θα θερίσει όσα σπέρνει ο Μητσοτάκης και το κόμμα του.