Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Αν έπρεπε να ποντάρω, θα έλεγα ότι ο Τραμπ δεν θα ολοκληρώσει τη θητεία του

Του Μαρκ Κέσελμαν*

Εχουν περάσει 14 μήνες και κάθε εβδομάδα φέρνει τόσα πολλά νέα που μπορεί να χαθούμε. Είναι το χάος του χάους.

Ο Τραμπ αναδιοργανώνει την κρατική μηχανή με την αποδυνάμωση του κράτους σε κοινωνικά, πολιτιστικά και περιβαλλοντικά θέματα και την ενίσχυση του μηχανισμού ασφαλείας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση των κανονισμών και την ανακατανομή των πόρων προς όφελος του στρατιωτικού προϋπολογισμού.

Η προσπάθεια κατάργησης του Obamacare είναι σίγουρα συμβολική .Κατάφερε να διορίσει υπερσυντηρητικούς επικεφαλής σημαντικών υπουργείων. Στον τομέα της στέγασης, ο Μπεν Κάρσον  δεν γνωρίζει τίποτα, αλλά οι βοηθοί του ξέρουν πώς να μειώσουν τα κεφάλαια για κοινωνική στέγαση. Έχει αποδυναμώσει πολλά ομοσπονδιακά τμήματα με ρεκόρ κενών θέσεων δημοσίων υπαλλήλων. Στο Υπουργείο Παιδείας, η Eλίζαμπεθ Ντι Βος είναι πρωταθλήτρια των ιδιωτικών σχολών, μια δισεκατομμυριούχος  που πλήρωσε τις εκστρατείες του Ρεπουμπλικανικού  Κόμματος. Με το πρόσχημα ότι τα δημόσια σχολεία δεν λειτουργούν – κάτι που μπορεί μερικές φορές να είναι αλήθεια – έχει μειώσει τη χρηματοδότηση.

Όσον αφορά την οικονομία, το σπουδαίο έργο του Τραμπ είναι η φορολογική μεταρρύθμιση και η κατάργηση του νόμου Dodd-Franck που πέρασε από τον Ομπάμα και ο οποίος είχε θεσπίσει ορισμένες ρυθμίσεις. Όσον αφορά το περιβάλλον, εκτός από την αποσυρση από τη συμφωνία του Παρισιού, υπογράφηκαν ορισμένα διατάγματα για την ανατροπή των κανονισμών.

Ο στρατιωτικός προϋπολογισμός έχει αυξηθεί σημαντικά και η επιλογη του Τζον Μπόλτον στη θέση του Μακ Μάστερ οδηγεί στην καταγγελία των συμφωνιών με το Ιράν. Ο Μπόλτον είναι σούπερ γεράκι ο οποίος αντιτίθεται πάντα σε όλες τις πολυμερείς στρατιωτικές ή οικονομικές συμφωνίες. Φοβόμαστε ότι αυτό θα οδηγήσει σε λίγες εβδομάδες μέχρι την καταγγελία της πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν.

Τέλος, σημειώστε ότι τα λόγια του Τραμπ έχουν επίσης μεταφραστεί σε δράση με την αύξηση του αριθμού των ρατσιστικών και βίαιων πράξεων.

Οι αντιστάσεις

Αντιμέτωπη με αυτά, ορισμένοι φοβούνται ότι θα υπάρξει μια μορφή μείωσης των αντιστάσεων στην κοινωνία. Αντίθετα, παρακολουθούμε μια κινητοποίηση. Πολλές μορφές αντίστασης λειτουργούν. Πρώτον, υπάρχει θεσμική αντίσταση εντός του ίδιου του κράτους. Οι αντιτρομοκρατικές δυνάμεις λειτουργούν. Οι δικαστές, που συχνά δεν κατονομάζονται ως Ρεπουμπλικανοί για το θέμα αυτό, έχουν λάβει θαρραλέες αποφάσεις εναντίον της «μουσουλμανικής απαγόρευσης», για παράδειγμα.

Η αντίσταση προέρχεται επίσης από τις πολιτείες και τις πόλεις. Πολλές πόλεις δήλωσαν δεν συνεργάζονται με την ομοσπονδιακή αστυνομία για την έρευνα και τη σύλληψη μεταναστών χωρίς χαρτιά.

Στην κοινωνία υπάρχουν διάσπαρτοι αγώνες καθώς και σημαντικές διαδηλώσεις (πορεία των γυναικών, πορεία κατά των πυροβόλων όπλων). Η κινητοποίηση των νέων υπερβαίνει το ζήτημα των όπλων μόνο. Είναι μέρος μιας ευρύτερης κίνησης εναντίον του Tραμπ. Με τον ίδιο τρόπο, το κίνημα MeToo δεν δημιουργήθηκε εναντίον του Tραμπ, αλλά δεν πρέπει να κοιτάξουμε πολύ για να δούμε ότι στοχεύει επίσης την πολιτική του.

Για να υπάρξει μια πολιτική μετάφραση της αντίστασης και των κινημάτων στην κοινωνία, το Δημοκρατικό Κόμμα πρέπει να κερδίσει τις ενδιάμεσες εκλογές και η ισορροπία πρέπει να αλλάξει. Υπάρχουν δύο προσεγγίσεις: κεντρώοι και αριστεροί. Ανταγωνίζονται στην προεκλογική  διαδικασία, αλλά είναι ακόμη πολύ νωρίς για να γνωρίζουμε ποια πτέρυγα θα επικρατήσει

Αναμφίβολα, ο Τραμπ ικανοποιεί σήμερα το εκλογικό του σώμα των Ρεπουμπλικάνων και την πελατεία τους. Αυτή τη στιγμή. Αλλά αν υπάρχει ήττα τον Νοέμβριο …

Υπάρχει επίσης  η ρωσική έρευνα. Ο Mιούλερ έχει τα μέσα να βρει κάτι. Μπορεί να πλήξει τον Τραμπ. Μέχρι σήμερα, δεν γνωρίζουμε πού θα οδηγήσει, φυσικά. Αν έπρεπε όμως να βάλω ένα στοίχημα, είναι ότι ο Τραμπ δεν θα ολοκληρώσει τη θητεία του και η αντίσταση θα ενισχύεται συνεχώς.

*Ο Μαρκ Κέσελμαν, επίτιμος καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νεας Υόρκης, σε ομιλία του στο Ίδρυμα Gabriel-Peri στο Παρίσι.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΕ ΜΠΕ