Γράφει ο Θανάσης Τσεκούρας
Ας βάλουν στη ζυγαριά όλοι οι «ευαίσθητοι», από τη μια την εξολόθρευση ενός λαού και από την άλλη τις «νταηλίδικες» μεθόδους του Τραμπ.
Στέρεψαν τα δάκρυα των ποικίλων προελεύσεων «ευαίσθητων» για το «νταηλίκι» του Ντόναλντ Τραμπ στη Βενεζουέλα και την «απαγωγή» του Μαδούρο.
Βέβαια, όλα τα δάκρυα δεν είναι ίδια. Υπάρχουν κάποιοι που εκφράζουν μια ειλικρινή αγωνία για την καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου από τις ΗΠΑ.
Υπάρχουν όμως και οι άλλοι. Που τόσα χρόνια θαύμαζαν τον «δρόμο για τον σοσιαλισμό» του Τσάβες και του Μαδούρο και τώρα απλώς κρύβονται πίσω από τον φερετζέ του Διεθνούς Δικαίου. Όσοι δεν διαθέτουμε μνήμη χρυσόψαρου, τους θυμόμαστε καλά. Με ονόματα και διευθύνσεις.
Όλοι όμως αυτοί, πριν πνιγούν στα δάκρυά τους, οφείλουν να μας απαντήσουν σε ένα ερώτημα: πως φεύγει ένας δικτάτορας.
Με την έκφραση της θέλησης του λαού και τις δημοκρατικές διαδικασίες; Όμως ένας δικτάτορας, που «σέβεται το όνομά του» έχει φροντίσει να καταργήσει όλες αυτές τις «αστικές» πολυτέλειες. Ούτε κανονικές εκλογές, ούτε πολυκομματισμός, ούτε αντιπολίτευση, ούτε Τύπος, ούτε ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.
Η μόνη «θέληση» που υπάρχει είναι η δική του, μιας χούντας υποστηρικτών του και των πάσης φύσεως λακέδων του καθεστώτος. Άρα, πως θα εκφραστεί η θέληση ενός λαού και ποιος θα την ακούσει;
Πως αλλιώς φεύγει ένας δικτάτορας; Με τη διεθνή πίεση και τα… ψηφίσματα του ΟΗΕ; Όποιος ξέρει κι άλλα παρεμφερή ανέκδοτα, ας μας τα στείλει να γελάσουμε.
Ας κάνουμε μια ιστορική παρεμβολή, μήπως και ξυπνήσουν οι «ευαίσθητοι». Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι το 1938 οι Βρετανοί με μια μυστική αποστολή είχαν μπουκάρει στη «Φωλιά του Λύκου» και είχαν ξεπαστρέψει τον Χίτλερ.
Θα το «αγοράζαμε» το σενάριο ή θα κλαίγαμε με μαύρο δάκρυ για την καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου και την παραβίαση της κρατικής κυριαρχίας της Γερμανίας; Σκληρά διλήμματα.
Για να κλείνουμε. Ο Μαδούρο, όπως και ο «μέντοράς» του ο Τσάβες ευθύνονται για την εξολόθρευση της κοινωνίας της Βενεζουέλας. Έστειλαν πάνω από 10 εκατ. πολίτες της χώρας, δηλαδή το ένα τρίτο του πληθυσμού, στο εξωτερικό. Εξόρισαν, βασάνισαν και δολοφόνησαν χιλιάδες πολιτικούς αντιπάλους τους. Κατέβασαν το προσδόκιμο ζωής των πολιτών σε λίγο πάνω από τα 65 χρόνια.
Οδήγησαν έναν λαό σε φτώχεια, πείνα και εξαθλίωση. Έστειλαν τη Βενεζουέλα στον προηγούμενο αιώνα. Και τα «μαύρα ταμεία» της χώρας στην Τουρκία, την Ελβετία, το Κατάρ και σε άλλους οικονομικούς Παραδείσους. Για να τα απολαμβάνουν οι ίδιοι, οι φίλοι και οι οικογένειές τους.
Ας βάλουν λοιπόν στη ζυγαριά, όλοι οι «ευαίσθητοι» από τη μια την εξολόθρευση ενός λαού και από την άλλη τις «νταηλίδικες» μεθόδους του Τραμπ. Ποιο ζυγίζει περισσότερο;
Κάθε απάντηση δεκτή. Αυτό που δεν είναι αποδεκτό είναι η αφέλεια και η υποκρισία.
AΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
