Του Ιωάννη Δαμίγου
Απειλητικές κραυγές, λεονταρισμοί, προπαγάνδα και shows μέσω social media των Αμερικανών, αδυνατούν να κρύψουν αδυναμίες ετών, τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές, επιτήδεια αλλά πρόχειρα βαλμένες κάτω από το χαλί της ψευδαίσθησης υπεροχής και επιβολής. Μιας επιθετικής πολιτικής καταδυνάστευσης και εκμετάλλευσης πολλών λαών ανά την υφήλιο, που εφαρμόζουν ασύστολα στην μόλις 250 ετών ύπαρξής των οι ΗΠΑ, που οδεύει προς την … δύση της.
Αντίθετα στις χολυγουντιανές τακτικές των γουάο, οι σοβαρές υπόλοιπες αναδυόμενες δυνάμεις, εργάζονται και παράγουν ήπιες μεν, αλλά έντονες πολιτικές, ευθείας αμφισβήτησης της ασθμαίνουσας πλέον Δυτικής υπερδύναμης. Συνασπίζονται δυνάμεις, που μέχρι πρότινος υπήρξαν εχθροί, όπως η Κίνα με την Ινδία, αλλάζοντας τις γεωπολιτικές ανισορροπίες, που είχαν επιβάλλει οι Αμερικανοί. Η Ρωσία επίσης, κινείται σε προσεκτικές θέσεις, αποφεύγοντας έξυπνα άσκοπες αντιπαραθέσεις, αλλά εμμένοντας τις συμμαχίες της, από τις οποίες αποκομίζει οφέλη. Τόσο η Κίνα, όσο και η Ρωσία, υποστηρίζουν ασφαλώς το Ιράν παντοιοτρόπως, μα χωρίς την ύπαρξη τιμολογίων. Η τέως υπερδύναμη, επιδεικνύει την στρατιωτική της υπεροχή, μεταφέροντας αεροπλανοφόρα και ιπτάμενα τάνκερ ανεφοδιασμού μαχητικών, για πλήγματα από αέρος, με συνεχείς αλλά άνευ ουσιαστικού αποτελέσματος βομβαρδισμούς. Να υπολογίσει κανείς και τον έτερο ισχυρό πολεμικά σύμμαχο των ΗΠΑ, το Ισραήλ (που γι’ αυτό συμβαίνουν όλα αυτά), στις επιθέσεις βομβαρδισμού κατά του Ιράν. Κι όμως, οι Ιρανοί δεν παρουσιάζουν σημεία κάμψης και δεν παρακαλούν για διαπραγματεύσεις, ενισχύοντας τα αιτήματά των, για τα οποία έχουν υποστεί 47χρονο οικονομικό αποκλεισμό, από τις ΗΠΑ, γιατί πρέπει και θέλουν να επαναφέρουν “δημοκρατικά” όπως συνηθίζουν, στην εξουσία τον γιό του Σάχη! Όμως, το οικονομικό κόστος συντήρησης και μετακίνησης αυτής της υπεράριθμης πολεμικής αρμάδας, αποτελεί ένα μόνο από τα πολλά προβλήματα των ΗΠΑ. Με χρέος που αγγίζει τα 40 τρις, και με την ακρίβεια όχι μόνο της βενζίνας (των μεγάλων αυτοκινήτων), αλλά στα είδη διατροφής, επιβίωσης, των Αμερικάνων πολιτών, οι ΗΠΑ βρίσκονται αντιμέτωπες με τον πιο επικίνδυνο εσωτερικό εχθρό, αυτόν του εμφυλίου. Καθώς η κλασική Αμερικάνικη οικογένεια, καλείται να αναθεωρήσει πολύ προς τα κάτω, τον ετήσιο οικογενειακό προϋπολογισμό της και άμεσα μάλιστα. Πελαγωμένοι εντός λοιπόν, θαλασσωμένοι στο Ορμούζ, ανίκανοι να ορίσουν την ισχύουσα ή όχι εκεχειρία, και από πάνω να τους μηνύουν οι Ιρανοί, πως “τώρα αρχίζουμε”, κατά δήλωση του Γκαλιμπάφ, ενώ ο Αραγτσί πετά για Πεκίνο! Αποτυχία στο σχέδιο “Ελευθερία” του Τραμπ στα στενά, ενώ ερίζει η “υπερδύναμη” με το Ιράν για το ποιος από τους δυο τα ελέγχει! Τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης χαρακτήρισαν την εξέλιξη ως νίκη, υποστηρίζοντας ότι η παύση αποδεικνύει πως ο Τραμπ “υποχώρησε” μετά από “συνεχείς αποτυχίες” να ανοίξει ξανά τον κρίσιμο θαλάσσιο δίαυλο για την παγκόσμια ναυτιλία. Δύοντας …
Άλλη μια ήττα διαγράφεται για τις ΗΠΑ, αλλά και για το Ισραήλ οσονούπω, μετά από αυτές στο Βιετνάμ κατά το πρόσφατο παρελθόν και στο Ιρακ, Αφγανιστάν στο παρόν. Η πρωτοκαθεδρία των, όχι μόνο αμφισβητείται, αλλά απειλείται πλέον ευθέως, από άλλες ήδη αναδυμένες ή αναδυόμενες δυνάμεις από Ανατολή και Νότο. Ακριβώς το ίδιο απειλείται και η “σκοτεινή” Ευρώπη, που αφού στάθηκε στον διάδρομο έξω από το γραφείο του Τραμπ εξευτελιζόμενη (το θυμάστε ε;), και έχοντας “κηρύξει” τον πόλεμο με αναρίθμητες κυρώσεις κατά της “τροφού” Ρωσίας, τελευταία με δωροθεσία 90 δις στην Ουκρανία, πνέει τα λοίσθια. Απεγνωσμένες οι προσπάθειες, των πρώην αποικιακών αυτοκρατοριών Μεγάλης Βρετανίας, Γαλλίας και της τελματωμένης οικονομικά Γερμανίας, προσπαθούν να διασώσουν πάλι με λάθος τρόπο, πυρηνικών και εξοπλισμού, την υπό διάλυση Ευρώπη των εκπροσώπων εταιρειών. “Ανήκομεν εις την Δύση”, δυόμενοι …