Του Ιωάννη Δαμίγου
Τελειωτικά τα κτυπήματα στην δικαιοσύνη, στην ηθική, στην λογική, που λόγω επίκαιρης δημοτικότητας καταθέσεων διάφορων χαρακτηρισμένων τύπων, όπως “φραπέ”, “χασάπης”, “σουγιάς” και άλλων ατυχών δημοσιογραφικών ορισμών, εμπρός όχι στον χιουμορίστα, μα πλακατζή και λαϊκιστή λαό, δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο βελτίωσης.
Σε μια επίτηδες σκηνοθετημένη στιγμή, μιας ακόμη θλιβερής εξεταστικής, χειρότερης αυτής της τηλεοπτικής σειράς, συμμετέχουν στο ευτελές show πολιτικοί που παίρνουν ωιμέ, τόσο σοβαρά τον ρόλο τους, ώστε θέτουν και ερωτήσεις τύπου: “Είναι άρρωστη και η μανούλα σου και πεινάν και τα παιδάκια σου”; Υπογραμμίζοντας στους αδαείς το κάτι παραπάνω από το αυτονόητο, καθώς αυτό έχει εξοστρακιστεί στα βάθη της θάλασσας και στα άγρια όρη, ξεματιασμένο. Και κάνουν χάζι οι παρατρεχάμενοι δήθεν τηλεοπτικοί χιουμορίστες με εκπομπές, άλλοι άξιοι λαϊκιστές της κατάντιας.
Στον στύλο του pole dancing οι ατραξιόν της παρακμής και του παρακράτους, να ακολουθούν κατά γράμμα τις νομικές διαδικασίες του: “Επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής”, “παραδέχτηκε ότι άλλο πρόσωπο χρησιμοποιούσε τη συσκευή του τηλεφώνου του” και “Την προηγούμενη φορά δεν προσήλθα γιατί είχα πονόδοντο”! Θεωρώ, πως όλο αυτό το θεατρικό εγχείρημα, αποτελεί την χαριστική βολή στο ημιθανές σώμα της δικαιοσύνης, την πλήρη και επίσημη απαξίωσή της, από το όλον σύστημα εμπαιγμού θύτη και θύματος, με καταλυτική την απουσία κάποιου από μηχανής θεού. Εν κατακλείδι, ένα δημοκρατικό σουρωτήρι νόμου και ήθους, ανάλογο ασφαλώς με την έννοια του κυρίαρχου … δημοκρατικού όχλου.
Πώς να αντισταθείς στα “επειδής”, “απολλυτηρίωση”, “ορμός της σκέψης”, “χτηνίατρος”, “καταχαθεί” και “υγειηνότητας, μεταξύ άλλων; Πώς να μη μας καταπιεί η χαβούζα της γλώσσας, στο απύθμενο πηγάδι των απαίδευτων ιδιοκτητών super cars και επιτήδειων καταχραστών δημοσίου χρήματος; Μα πώς να μη θαυμάσεις, τον κύκλο φίλων και κολλητών των υπεράνω πολιτών πολιτικών;
Κυρίως, πώς να δεχτείς πως τους ψηφίζεις; Πολύ απλά, γιατί αυτοί είναι εσύ και εσύ είσαι αυτοί (νομίζεις για το τελευταίο). Pole dancing από την μια και χορός του Ζαλόγγου (οσονούπω) από την άλλη, “απλύστως”!