«Μπαίνω μες τα αμπέλι σαν νοικοκυρά»: Η Μαρέβα Γκαμπρόφσκι Μητσοτάκη… έβαλε χέρι στο Μέγαρο Μάξιμου, κατά το γούστο της, ως «Πρώτη Κυρία του έθνους»

Του Γ. Λακόπουλου

Ας πάμε λίγο σε μια παλιά εικόνα από τη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη  με τον Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο.

«Έχετε τίτλο πρώτης κυρίας  στην Ελλάδα; «  ρώτησε ο διαταραγμένος πλανητάρχης. « Όχι, δεν έχουμε» του απάντησε  ο Έλληνας Πρωθυπουργός.

«Σε χρίζω Πρώτη Κυρία» αποφάνθηκε  ο Τραμπ.

 Δεν ήταν ανάγκη. Ήδη η σύζυγος του Πρωθυπουργού εμφανίζονταν στα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ με αυτόν τον τίτλο-που δεν υπάρχει.

Κατ’ ανάγκη μετά από αυτό η …τιτλοδοσία κόπηκε.  Αλλά να που επανέρχεται σε δημοσίευμα -στο οποίο εμφανώς έχει βάλει το χέρι της.

Όπως έχει βάλει και στην ανακαίνιση του Μεγάρου Μαξίμου, όπως τη παρουσιάζει  δημοσιογράφος Ελένη Γκέιτζ  στο περιοδικό, για λίγους, Architectural Digest.

Ένα θέμα που γεννά ποικίλα ερωτήματα για την αντίληψη του ζεύγους Μητσοτάκη για το ρόλο τους τους και τη δημόσια περιουσία.

Φωτογραφία από τον Marco Argüello 15 Ιουνίου 2021: Η… Greek First Lady Mareva Grabowski-Mitsotakis στην …ελληνική Δυτική Πτέρυγα του Λευκού Οίκου.

Η «δημιουργική ανακαίνιση» έγινε από την… «Πρώτη Κυρία του έθνους» μας πληροφορεί η δημοσιογράφος που παραλληλίζει το πρωθυπουργικό γραφείο με τη «Δυτική Πτέρυγα» του Λευκού Οίκου.

Με πρόσχημα το επετειακό 2012 μαθαίνουμε ότι αναγεννήθηκε για να γιορτασθεί η ελληνική τέχνη και εθνικότητα. Με φόντο ένα αδέσποτο που ονομάζεται….Reanut.

Η υπογράφουσα το καλοσχεδιασμένο ρεπορτάζ  δεν παραλείπει να συστήσει από την αρχή τη Μαρέβα:

«Ως συνιδρυτής της EU + Dione – μια γραμμή ενδυμάτων υψηλής ποιότητας που αναδεικνύει την ελληνική χειροτεχνία – η Maria Grabowski-Mitsotakis έχει εκπαιδευμένο μάτι για το σχεδιασμό».

Έτσι όταν έγινε πρωθυπουργός ο  Κυριάκος Μητσοτάκης, κάτι δεν της πήγαινε. Ο χώρος που δουλεύει και υπόσχεται ξένους «δεν ήταν ακριβώς διαφήμιση για την ελληνική αισθητική και  βιομηχανία». Κατά την κρίση της.

Τι δεν της άρεσε στο νεοκλασικό του εφοπλιστή Μεταληνού που σχεδίασε ο Χέλμης από το 1912 ως το 1921 και μετέτρεψε το 1982 σε πρωθυπουργικό γραφείο  ο …Μένιος  Κουτσόγιωργας για τον Ανδρέα Παπανδρέου;

 «Δεν είχε ξαναβαφτεί από το 2004». Και πώς θα μπορούσε να οργανωθεί η επέτειος του 2121 σε ένα καίριο που είναι άβαφο…. 17 χρόνια;

Ακόμη χειροτέρα. Πώς μπορούσε  τον  Φεβρουάριο του 2021 να υποδεχθεί τον… Πρίγκιπα Κάρολο;

«Στη δεξιά πλευρά της πόρτας, το γλυπτό ιονικής στήλης προέρχεται από την προσωπική συλλογή της πρώτης κυρίας».

Για τη Μαρέβα «η ώρα φαινόταν ώριμη να ξαναβάψει και να μετατρέψει το Μέγαρο Μαξίμου σε αίθουσα υποδοχής που προβάλλει την ιστορία, την κληρονομιά και τη δημιουργικότητα της Ελλάδας» ,λέει η δημοσιογράφος  κατά πως της είπαν προφανώς.

Έτσι – πως λέμε «μπαίνω μες τα αμπέλι σαν νοικοκυρά»  -έπιασε δουλειά: «Η φιλοσοφία μου ήταν ότι πρέπει να είναι ευπρόσδεκτη, ενδιαφέρουσα και μια αναπαράσταση του ποιοι είμαστε. Αυτό το μέρος αντιπροσωπεύει τον ελληνικό λαό»

Άρα πρέπει να τον αντιπροσωπεύει, όπως νομίζει η ίδια.

Και ο Πρωθυπουργός- δεδομένου ότι αυτόν ψήφισαν οι Έλληνας και όχι την κυρία του; Δεν είχε αντίρρηση. Σιγά μην είχε. «Του άρεσε η ιδέα».

Αλλά επειδή είναι γνωστό πόσο οι Μητσοτάκηδες νοιάζονται για το δημόσιο χρήμα  δεν ήθελε «να στείλει το λογαριασμό της ανακαίνισης στον ελληνικό λαό» και της είπε:

«Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά δεν μπορεί να κοστίσει στο ελληνικό κράτος ούτε μια δεκάρα».

Το δημοσίευμα δεν λέει αν τελικά πλήρωσε το κράτος και πόσο.

Πάντως η κυρία Γκαμπρόφσκι το πήρε προσωπικά ως «πρόκληση» και σήκωσε τα μανίκια. Μάζεψε μια ομάδα «δέκα εθελοντών» και άρχισε να σχεδιάζει πώς θα «αποκαταστήσει» τρεις βασικούς χώρους: την αίθουσα συσκέψεων με μεγάλο τραπέζι συνεδριάσεων, τον χώρο υποδοχής και  το γραφείο του Πρωθυπουργού.

Το τελευταίο  -χωρίς, προς Θεού, να κάνουμε καμιά σύνδεση – θυμίζει κάπως το επιχείρημα της Δήμητρας Λιάνη ότι έχτισε τη «βίλα τη Εκάλης»: για «να δουλεύει άνετα ο Πρωθυπουργός».

Δεν λέει ποιοι είναι οι αποκαταστάτες «πολλοί από τους οποίους προτιμούν να παραμείνουν ανώνυμοι». Ήταν  της δουλειάς. Με επικεφαλής την Ελίζα Κοντούρη, διευθύνουσα σύμβουλο του Non Foundation,  που αναφέρεται ως « η κερδοσκοπικός οργανισμός» και έναν Κύπριο σχεδιαστή.

 Έπεισαν Ελληνες καλλιτέχνες και συλλέκτες να …δανείσουν έργα τους στο κτίριο για μια περίοδο δύο ετών.   

Άραγε τόσο υπολογίζει ότι θα μείνουν εκεί; Όχι ακριβώς.

Προσέξτε πώς το σκέφθηκε: «Η ιδέα είναι να αλλάζουμε την τέχνη που εκτίθεται κάθε δύο χρόνια, ώστε να μπορούμε να αποδείξουμε το ταλέντο και τη δεξιοτεχνία των τοπικών καλλιτεχνών  …. Δεν είμαστε μουσείο, έχουμε πολύ περιορισμένο χώρο, το θέμα είναι να αναδείξουμε τον ελληνικό πολιτισμό».

Προσέξτε τον πρώτο -κτητικό πληθυντικό.

Σε ποιους θα τα δείχνουν; «Σε επισκεπτόμενους αξιωματούχους όσο και σε πολίτες». Εδώ σκάει και η είδηση: Ο πρωθυπουργός σκοπεύει να ανοίξει το γραφείο στο κοινό μία φορά το μήνα.

 Και οι βασιλιάδες το κάνουν στην Ευρώπη.

Η «ομάδα της Μαρέβας» υλοποίησε τις ιδέες της, χωρίς  να συμβουλευτεί κανέναν σε ό,τι αφορά τα υλικά και τα μέσα της ανακαίνισης. Σαν να ήταν το σπίτι της.

Έτσι από ό,τι λέει το δημοσίευμα , στο «νέο» Μαξίμου τοποθετήθηκαν  «ένα τραπέζι από γυαλί με σόδα από τον Γιάννη Γκίκα δίπλα σε έναν καναπέ στο σαλόνι, καθώς και ένα μαρμάρινο τραπεζάκι του καφέ από τις αδελφές Ζωή και Νίκη Μόσκοφογλου από εντροπία μπροστά από μια άλλη».

Διαβάζουμε επίσης για «μια γεωμετρική κονσόλα Maria από τη Rena Dumas – με δάνειο από τα παιδιά του αείμνηστου αρχιτέκτονα και σχεδιαστή – στηρίζεται σε έναν τοίχο στην αίθουσα συσκέψεων, και μια περίτεχνη σκαλιστή καρέκλα από το νησί της Σκύρου, με μέγεθος για ένα παιδί και δημιουργήθηκε από τον ξυλουργό Λευτέρη Αυγοκλούρη καταλαμβάνει παρόμοια θέση στο σαλόνι».  Υπο την επιστασία της κυρίας φυσικά.

«Μου είπε ότι χρειάζεται τρεις μέρες για να φτιάξει μια καρέκλα ενός παιδιού. Μπορείτε να δείτε την αγάπη και το πάθος που έχει βάλει σε αυτήν. Με αυτά τα αντικείμενα, δεν πρόκειται μόνο για το ίδιο το έργο, αλλά για την αξιοπρέπεια και την ικανότητα που εμπλέκεται στο έργο»

Η δημοσιογράφος λέει ότι εκτελώντας το ρόλο της ως συζύγου της πρωθυπουργού, «η Grabowski-Mitsotakis προωθεί τις τέχνες και τον πολιτισμό και τα γυναικεία θέματα, οπότε έκανε το σημείο να ενσωματώσει το έργο γυναικών τεχνιτών ελληνικής ιθαγένειας ή καταγωγής».

Ένα πήλινο κεραμικό της Ελένης Βερναρδάκη στολίζει την αίθουσα συσκέψεων». Μια περιοχή του καθιστικού παραδίδεται στο Hope the Voyage Is Long» . Ενα κλωστοϋφαντουργικό υλικό απεικονίζει το φαράγγι της Σαμαριάς στο νησί της Κρήτης, συνεισφορά της ελληνοαργεντινής Alexandra Κεχαγιόγλου.

 «Την κάλεσα στην Αργεντινή και ρώτησα αν έχει να μας δανείσει κάτι. Όχι μόνο μας δάνεισε, αλλά ο σύζυγός της το έφερε ο ίδιος, γιατί έπρεπε να φτάσει εγκαίρως για την 25η Μαρτίου».

Πολύ το εκτίμησε η «οικοδέσποινα του Μαξίμου» και λέει:  Είναι πολύ συγκινητικό. Έζησε όλη της τη ζωή στην Αργεντινή και επέστρεψε στην Ελλάδα, πίσω στις ρίζες της και την ύφανση που της δίδαξε η γιαγιά της».

Κατ’ αντίστοιχο τρόπο συγκεντρωθήκαν και άλλα αντικείμενα και έργα τέχνης.

Από το δημοσίευμα μαθαίνουμε ότι στην αυλή του αρχοντικού οι επισκεπτόμενοι αξιωματούχοι προσκαλούνται συχνά για πρωινό.

Η ίδια πετάει από τη χαρά της:

«Είμαι πολύ ικανοποιημένη που το έργο ενώθηκε. Ήθελα να το κάνω αυτό ένα μέρος που ανήκει στους ανθρώπους και να μεταδώσει το μήνυμα ότι στην Ελλάδα έχουμε όμορφη ιστορία, παραδόσεις και χειροτεχνία».

Τώρα θα πείτε ποια ακριβώς δουλειά νομίζει ότι έχει στο μέγαρο εργασίας του Πρωθυπουργού ως σύζυγος; Έχει την απάντηση:

«Είμαστε φύλακες αυτού του τόπου για μερικά χρόνια. Η φιλοσοφία μου είναι: Να αφήσετε την ψυχή σας στα μέρη όπου περάσατε χρόνο».

Αυτά δεν το ξέραμε. Απλώς θυμηθήκαμε ότι έλεγε μεσούσης της πανδημίας, σε ένα άλλο δημοσίευμα, ότι είναι ευκαιρία για «ποιοτικό χρόνο στο σπίτι» το οποίο εξόπλιζε με διάφορα αξεσουάρ;  Εκεί τέλειωσε και έπιασε το Μαξίμου.

Πάντως ό,τι και αν κάνει τον τίτλο της «πρώτης κυρίας» δεν μπορεί να τον έχει. Αν υπήρχε θα ανήκε στο διπλανό μέγαρο…

Υ.Γ.: Σύμφωνα με πληροφορίες του militaire.gr η κυβέρνηση είναι έτοιμη να προχωρήσει στην απόκτηση ενός ακόμη VIP αεροσκάφους, το οποίο θα προστεθεί στα τρία που ήδη διαθέτουμε. Λεφτά υπάρχουν.