Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και τα δώρα στους πολίτες «που δεν ασχολούνται με τις υποκλοπές»: ο λαός θέλει λεφτά, όχι δημοκρατία

Του Νίκου Λακόπουλου

Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να προσπαθεί να διαφύγει από το σκάνδαλο των υποκλοπών καθώς πυροβολείται και από το στρατόπεδο της Νέας Δημοκρατίας η πολιτική ζωή μπαίνει σε περίοδο αστάθειας με τον βασικό συντελεστή της να επικαλείται κάτι που δεν μπορεί να προσφέρει: τη σταθερότητα.

Ακόμα και αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταφέρει να αποφύγει στις πρώτες εκλογές την «τερατογέννηση», δηλαδή μια προοδευτική κυβέρνηση από δημοκρατικά κόμματα και σχηματίσει κυβ΄έρνηση με στελέχη άλλων κομμάτων -όπως υπαινίσσεται- αυτ΄ή θα είναι μια κυβέρνηση αδύναμη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να φτάσει στις δεύτερες εκλογές με την ελπίδα ότι θα είναι πρώτο κόμμα και θα μπορέσει να αντλήσει ψήφους και βουλευτές από το ΠΑΣΟΚ επισείοντας τον κίνδυνο αν δεν είναι αυτός πρωθυπουργός -ή καλύτερα κυβερνήτης -να είναι ο Αλ΄έξης Τσίπρας.

Η αυτοδυναμία χωρίς μονοκομματική κυβέρνηση -στην οποία προσβλέπει- είναι μια τερατογένεση που μπορεί να περιλαμβάνει και αποστασία -αφού ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται σε «δυσαρμονία» με το εκλογικό σώμα του ΠΑΣΟΚ που… εκφράζει καλύτερα ο ίδιος!

Το ερώτημα όμως είναι πια αν εκφράζει την ίδια τη Νέα Δημοκρατία καθώς δύο πρώην πρωθυπουργοί, ένας πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας και όλο και πιο πολλοί βουλευτές δεν παίρνουν απλώς αποστάσεις, αλλά ζητάνε όπως ο Κώστας Καραμανλής φως και κάθαρση.

Ο Μητσοτάκης και η Δημοκρατία

Μετά τον Κ. Τζαβάρα, τον Νικήτα Κακλαμάνη, την Όλγα Κεφαλογιάννη, ο Γιώργος Κουμουτσάκος εξέφρασαν ουσιαστικά φόβους όχι μόνο για την Νέα Δημοκρατία, την παράταξη, α΄΄λλά την ίδια την δημοκρατία.

«΄’Ολα αυτά θεμελιώνονται σε μια απαράβατη αρχή. Ανεξέλεγκτα και αυτονομημένα άβατα στη δημοκρατία δεν νοούνται» είπε στη Βουλή ο Γ. Κουμουτσάκος. «¨Αυτό πρέπει να διασφαλίζεται κάθε μέρα, κάθε ώρα καθώς η ουσιαστική βελτίωση της δημοκρατικής λειτουργίας κατά κύριο λόγο μέσα από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες είναι ένα διαρκές αίτημα της φιλελεύθερης δημοκρατίας».

Η Όλγα Κεφαλογιάννη μιλώντας στο Kontra ήταν σαφής:

«Όταν θέλουμε να μιλάμε για κάθαρση στον δημόσιο βίο, όταν θέλουμε να μιλάμε για φως, όταν θέλουμε να λέμε ότι δεν υπάρχουν σκιές σε ζητήματα που απασχολούν αυτή τη στιγμή τη Δημοκρατία, τους θεσμούς μας, το κράτος Δικαίου, ναι τότε νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε όλοι ότι το απόρρητο με πολύ συγκεκριμένες δικλείδες ασφαλείας θα πρέπει να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Διότι προέχει η υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών, του Συντάγματος, των νόμων, και όλοι εμείς που υπηρετούμε τους θεσμούς θα πρέπει όταν κάτι λέμε να το εννοούμε. Είναι πολύ επικίνδυνο για τη Δημοκρατία κάποιος να επικαλείται το απόρρητο και να θεωρεί ότι είναι εκτός ελέγχου»,

«Η κοινωνία δεν ασχολείται με τις υποκλοπές«

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην ΔΕΘ απάντησε με ένα κυνικό τρόπο:

«Διαφωνώ με τις απόψεις αυτές. Έχουμε επιχειρηματολογήσει επαρκώς για την προστασία του απορρήτου. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι η προστασία του απορρήτου πρέπει να αρθεί σε αυτή την περίπτωση. Το θέμα είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι το μόνο θέμα που απασχολεί την ελληνική κοινωνία».

H δημοκρατία δεν είναι αυτοσκοπός, η παραμονή του Μητσοτάκη στην εξουσία στο όνομα της σταθερότητας είναι. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε να κλείσει το θέμα των υποκλοπών που δεν απασχολούν τον λαό -και να τον εξαγοράσει με ένα πακέτο παροχών -με τα δικά του λεφτά.

Η λογική του Μητσοτάκη είναι πως αν ο ίδιος παραμείνει στις δημοσκοπήσεις δημοφιλής δεν υπάρχει σκάνδαλο που αφορά τον πυρήνα της δημοκρατίας. Ο Πρωθυπουργός μπορεί να κάνει «σφάλματα», αρκεί να κάνει παροχές στους ψηφοφόρους.

Οι εκλογές αποτελούν κίνδυνο για την σταθερότητα και μια προοδευτική κυβέρνηση θα είναι «τερατογέννηση». Επιπλέον αν αυτή η κυβ΄έρνηση υπάρξει ο Μητσοτάκης θα αντιμετωπίσει προανακριτική επιτροπή και ενδεχομένως ειδικό δικαστήριο.

Αν αυτή η κυβέρνηση -ή κάποια άλλη ειδικού σκοπού- δεν υπάρξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ΄έχει καταφέρει να κουρελιάσει στο Σύνταγμα, να ακυρώσει την λειτουργία της Βουλής και να μετατρέψει το κόμμα του σε οικογενειακή επιχείρηση και να μείνει ατιμώρητος.

Πρακτικά μια ομάδα ολιγαρχών που ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης θα επιλέγει κάποιον για να γίνει πρωθυπουργός και θα τον παρουσιάζει στους ψηφοφόρους που θα ψηφίζουν με βάση πόσα θα πάρουν.

Η… Μητσοτακοκρατία

Οι φωνές για την φιλελεύθερη δημοκρατία από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας δεν αφορούν μόνο το κόμμα που δεν υπάρχει πια, ΄όπως έχει πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Αφορούν την ίδια την δημοκρατία αφού θα ψηφίζουν «πελάτες» ενός κομματικού στρατού χωρίς πολιτικές αρχές και ιδεολογία με μόνο στόχο την νομή της εξουσίας και τα λάφυρα.

Στο διήγημά του ‘Οι Χαλασοχώρηδες» ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης περιγράφει πως τα κόμματα του προπερασμένου αιώνα εξαγόραζαν ψήφους με δραχμές, γεύματα, ακόμα και ένα ζευγάρι παπούτσια.

Ο Μητσοτάκης αυτό το έχει κάνει επιστήμη με στοχευμένα δώρα σε κατηγορίες ψηφοφόρων κι όχι σε μεμονωμένα άτομα. Μόνο που οι παλιοί πολιτευτές πλήρωναν τα τσαρούχια -ώσπου να πάρουν την εξουσία και να τα πάρουν πίσω.

Ο «Κυβερν΄ήτης» κάνει δώρα στους εκλογικούς πελάτες του με τα ίδια τους τα λεφτά. Το σύστημα αυτό ονομάζεται Μητσοτακοκρατία.