Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΪΤΑΣ

Γράφει ο Παύλος Αλέπης

Μοιάζει με αστείο. Γιατί βγαίνει διαρκώς μπροστά στην πολιτική αναμέτρηση ο κ Μαρινάκης; Μα γιατί δεν μπορεί ο κ Κυριάκος Μητσοτάκης. Μοιάζει ειρωνικό και υποτιμητικό για τον αρχηγό της ΝΔ που ίσως το αντιμετωπίσει, ίσως το καταπιεί.

Όμως η πτυχή αυτή, του πολιτικού παιχνιδιού δεν είναι απλή, φανερώνει δυνάμεις και αδυναμίες και μας καλεί να το απαντήσουμε και εμείς. Με άνεση θα μου απαντήσετε πως θα ..απαντηθεί στην κάλπη. Ναι, αλλά ως τότε τι θα κάνουμε; Πως δεν βλέπουμε;

Πρώτος το συγκεκριμενοποίησε με το δίλημμα Τσίπρας ή Μαρινάκης ο Γιάννης Ραγκούσης. Εγώ δεν τρέχω σε κομματικές εκδηλώσεις και δεν το άκουσα με τα αυτιά μου, το άκουσαν όμως άλλοι και καθαρά… Ας του το πιστώσουμε όμως.

Θα επιμείνω, αν μου επιτρέπεται, πως το θέμα υπερβαίνει τα πρόσωπα και γενικεύεται με το ερώτημα ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο. Παλαιό γνώριμο πολιτικό ερώτημα… Καραμανλής ήταν -αν θυμόμαστε αυτός που το έθεσε σαφώς έτσι… Παλαιότερα το είχαμε με την μορφή Πολιτική ή Παλάτι ;; Αργότερα ο Ανδρέας Παπανδρέου το επεξέτεινε με τον όρο…κατεστημένο. Αλλαγή ή συντήρηση το προσδιόρισε …

Μέσα εκεί-στο κατεστημένο- ήταν και δυνάμεις της οικονομίας, του χρήματος των επιχειρήσεων. Στην αρχή συγκεκαλυμμένα, σιγά – σιγά φανερά και απροκάλυπτα. Ο πόλεμος είχε αρχίσει με νέα μορφή… Δεν το κατάλαβε ή και τον φούντωσε τον πόλεμο ο Σημίτης, δεν είχε διλήμματα. Οι επιχειρηματίες πήραν κεφάλι. Ήρθε το χρηματιστήριο, η γιγάντωση του κεφαλαίου με τους Ολυμπιακούς αγώνες και η παγκόσμια κρίση και το γλυκό έδεσε…

Το κεφάλαιο ανεβοκατέβαζε κυβερνήσεις… δια της χειραγώγησης των ΜΜΕ. Ο Κώστας Καραμανλής κάτι έκανε με τον βασικό μέτοχο, πλην απεσύρθη εκών άκων…κι αυτός και το σχέδιο νόμου, που θα ξεκαθάριζε κάπως… Τα γνωρίζετε, μην φάμε τον χρόνο μας με ιστορίες…

Ας φτάσουμε στο σήμερα που επανέρχεται. Ξαναγυρίζει ποιος θα έχει το πάνω χέρι, ο κόσμος της Πολιτικής ή κόσμος των επιχειρηματιών; Όλοι δηλαδή, όσοι επιθυμούσαν να δρουν παρασκηνιακά… αλλά και κάποιοι στην κεντρική σκηνή.

Το τιμόνι ποιος θα το στρίβει, δυναμικά, διορθωτικά και αποφασιστικά για το μέλλον μας, το επιχειρηματικό κατεστημένο ή το πολιτικό προσωπικό; (Όποιο κι αν είναι, όποιο και αν εκλέξαμε, Δημοκρατία έχουμε διάολε…)

Μοιάζει λοιπόν, να είναι σε εξέλιξη ένας γνωστός φανταστικός διάλογος.

Ο κυρίαρχος Λαός συνομιλεί με τους ηγέτες του. Έπαθλο της νοερής διαλεκτικής τελετουργίας, οι εκλογές που πιστοποιούν και επισημοποιούν αποφάσεις…αμετάκλητες για ένα διάστημα.Και μετά…φρεσκάρισμα…της διαδικασίας.

Βλέπεις πάντα μας προκρίνουν τεχνηέντως, άλλα διακυβεύματα, γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι και το παιχνίδι των επικοινωνιακών εντυπώσεων… Σκοτεινός ο κύκλος. Σκοτεινές και οι αντιδράσεις…

Θύματα του παιχνιδιού των εντυπώσεων έχουν πέσει ηγέτες διαμετρήματος στην Ελληνική Πολιτική Ιστορία. Ας απαριθμήσω ενδεικτικά τον Ελευθέριο Βενιζέλο,τον Κωνσταντίνο Καραμανλή,τον Ανδρέα Παπανδρέου κτλ κτλ… Η Πολιτική ή η εξουσία του χρήματος λοιπόν; Όλοι οι προαναφερθέντες ηγέτες …έφαγαν μια λάθος απάντηση στο ερώτημα…

Περίεργα πράγματα, αλλά αληθινά.

ΠΟΙΟΣ ΠΟΛΙΤΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙ ΣΤΟΧΟ

Ως τώρα, ή για να είμαστε πιο καθαροί και ακριβείς, έως το φαινόμενο Μπερλουσκόνι, ο ψηφοφόρος καμώνονταν (καλώς η κακώς) πως δεν έβλεπε καθαρά την…εξουσία πίσω από την κουρτίνα της ανωνυμίας και του παρασκηνίου. Αλλά το παγκόσμιο φαινόμενο εξαπλώθηκε και βγήκε μπροστά και ο Πούτιν και ο Τραμπ και μείναν στην κουρτίνα οι… ανώνυμοι καπιταλιστές που τους έβαλαν πλάτη.

Το ουσιαστικό ήταν πως ο κόσμος της πολιτικής …οπισθοχωρούσε. Και οπισθοχωρούσε με ανθρωποθυσίες ικανών πολιτικών. Πολιτικών που είχαν όμως κοινό γνώρισμα την υποχώρηση στον …όγκο του χρήματος. Πολιτικών που δεν υπερασπίσθηκαν επαρκώς την πολιτική…

Άραγε ο κ Μαρινάκης τι ρόλο επιφυλάσσει για τον εαυτό του έτσι όπως ποντάρει ΤΩΡΑ ΦΑΝΕΡΑ στην ρουλέτα της εξουσίας; Και ο πολιτικός κόσμος τι βλέπει; Τι λέει; Και κυρίως ,πως αντιδρά -αν, αντιδρά…

Ας το συνδέσουμε με το σήμερα:

Και μπορεί του Μαξίμου σήμερα και ο κ. Θανάσης Καρτερός να έχουν τα επιχειρήματά τους με τον Πειραιάρχη και τις δικαστικές του εκκρεμότητες, να ξιφουλκούν με αυτές και όποιος θέλει τους πιστεύει… Άλλοι κοιτάζουν, άλλοι βλέπουν, άλλοι σφυρίζουν στον αγέρα….

Όμως το μεγάλο δίλημμα δεν γίνεται να μην απαντηθεί και να πάει στην άκρη… Γιατί βεβαίως δεν πιστεύω στο ισοπεδωτικό τύπου «-Όλοι τα ίδια είναι» και όλα τα κόμματα έχουν υποστηρικτές και…τροφοδότες, αλλά πιστεύω, σε κριτήρια Δημοκρατικά και ελεύθερα. Με σκέψη και περίσκεψη.

Η εξουσία απαιτεί υπευθυνότητα και όχι υπαινιγμούς. Η χειραγώγηση δοκιμάζει τα όρια της. Το ίδιο και η διαμόρφωση κλίματος… Εξ ου και το παιχνίδι είναι ορθάνοιχτο όσο να κλείσουν οι κάλπες… Όλες οι κάλπες.. .Οι κάθε κάλπες.

Έχουμε σαν πολίτες, μια απέραντη δυσπιστία να κυριαρχεί στην εικόνα και ένα δημόσιο λόγο που εξοργίζει με την αμετροέπειά του. Εν μέσω σχηματικών… βομβαρδισμών, ορατών και αοράτων, καλούμαστε να διαχωρίσουμε το σκάνδαλο απ την σκανδαλολογία. Την πολιτική από τις…μπίζνες. Μπίζνες στο σώμα του τόσο ταλαιπωρημένου Έλληνα….

Και εσείς να θέλετε -ντε και καλά-απλοποίηση, παραδείγματα, αποδείξεις και όχι συνθετικές σκέψεις, που ενδεχομένως θα βοηθούσαν.. Αυτά είχα να πω. Και σταματώ εδώ…

Όχι δεν είναι δημοκρατία να επιβάλλεται μια άποψη που οδηγεί πονηρά και παραπλανητικά στην κάλπη. Δημοκρατία είναι να σε οδηγεί στην ελεύθερη σκέψη…

Οι υπεύθυνοι πολίτες γνωρίζουν να απαντούν στο ποιος κυβερνά και ποιος ΔΕΝ θα κυβερνά αυτόν τον τόπο. Πολιτική ή επιχειρηματικά συμφέροντα;

Με το χέρι στην καρδιά βλέπω καθαρά πως τα πιο πολλά όπλα είναι δικά τους… Σχέδιο εξελίσσεται με μισές και τεχνητές αλήθειες… Δίκιο και λογική όμως δεν μπορούν έτσι να έχουν. Αφού η Πολιτική μπορεί ακόμα να εμπνεύσει, ο κόσμος του χρήματος όμως δεν μπορεί ποτέ. Όσο ισχυρός να είναι,παραμένει πάντα ταξικός. Οπόταν κανονίστε τα κουμάντα σας…και δώστε απαντήσεις.