Του Νίκου Λακόπουλου
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1968 όταν συνήλθε στη Βουδαπέστη η 12η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ. Τρία μέλη του Πολιτικού Γραφείου, οι Μήτσος Παρτσαλίδης, Ζήσης Ζωγράφος, Πάνος Δημητρίου, διαφώνησαν με τηνπολιτική των συμμαχιών και ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης και αποχώρησαν. Με απόφαση της 12ης Ολομέλειας καθαιρέθηκαν. Μαζί με τους διαφωνούντες συμπαρατάχτηκαν άλλα στελέχη του “Γραφείου Εσωτερικού”, οι Μπάμπης Δρακόπουλος, Νίκος Καρράς, Αντώνης Μπριλλάκης, Τάκης Μπενάς κ.ά. κι έτσι συγκροτήθηκε το ΚΚΕ-Εσωτερικού, η λεγόμενη «αναθεωρητική ομάδα».
Το «ΚΚΕ εσωτερικού», ο βασικός κορμός του «Συνασπισμού» ήταν ένα κόμμα-λέσχη της «Αριστεράς Βορείων Προαστείων» που δεν είχε δύναμη έξω από την Αθήνα και το Πανεπιστήμιο. Το ορθόδοξο ΚΚΕ είχε αποκαλέσει τους «αναθεωρητές» «ουρά της δεξιάς». Ακόμα και ο Ανδρέας του είχε βγει από τα αριστερά: είχε πει τον Κύρκο «Δούκα του Κολωνακίου».
Η «αναθεωρητική ομάδα» διασπάστηκε από το ΚΚΕ, τον Φεβρουάριο του 1968 στη Βουδαπέστη, όταν τα μέλη του Γραφείου Εσωτερικού είχαν αρχίσει να βλέπουν ως αρρωστημένη την εξάρτηση του κόμματος από την Σοβιετική Ένωση. Σε λίγο ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ θα πνίξει στο αίμα την «Άνοιξη της Πράγας», με τα τανκς του «Συμφώνου της Βαρσοβίας» στο όνομα της «διεθνιστικής αλληλεγγύης». Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Περίπου 800.000 στρατιώτες από γειτονικές χώρες επενέβησαν ανοιχτά για να διαλύσουν την προσπάθεια για ένα «σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο». Πολλοί, όχι μόνο τσέχοι, απογοητεύτηκαν, ορισμένοι αυτοκτόνησαν και παρά πολλοί βρήκαν μια λύση στο αλκοόλ.
Ο Υπαρκτός Σοσιαλισμός όχι μόνο δεν είναι μια Ντίσνεϋλαντ, αλλά σκοτώνει και μάλιστα συντρόφους, κομμουνιστές, εργάτες, γυναίκες και παιδιά. Το σύστημα ωστόσο θα καταρρεύσει γιατί το σοβιετικό οικονομικό μοντέλο, δεν λειτουργεί.
Το ΚΚΕ εσωτερικού το 1974 συνεργάστηκε με το ΚΚΕ και την ΕΔΑ στη δημιουργία συνασπισμού της «Ενωμένης Αριστεράς» για να πάρουν μαζί 9,47%. Τρία χρόνια μετά θα κατέβει με άλλα κόμματα και θα πάρει 2,77%. Η λογική της «χαμένης ψήφου» το 1981 θα το φέρει στο 1,34% το 1981 και στο 1,84% το 1985.
Το «Βρώμικο 89» η συνεργασία του ΚΚΕ με τις άλλες αριστερές δυνάμεις της ανανεωτικής Αριστεράς ήταν ένα τολμηρό βήμα με στόχο του συντριβή του ΠΑΣΟΚ, αλλά οδήγησε στη δική του διάσπαση.
Το 1976, ο Λεωνίδας Κύρκος, που λάτρευε τις «καλωσυνάτες νοικοκυρές» διέγραψε τη μισή ηγεσία της οργάνωσης νεολαίας του κόμματος για μια λέξη. Τη λέξη «κομμουνιστική» που δεν ήθελε να υπάρχει στον τίτλο της. Ήταν μια συνηθισμένη, παλιά, σταλινική πρακτική. Ο Στάλιν αν ζούσε σήμερα ίσως δεν θα ήταν «δογματικός». Θα καθόταν και θα κάπνιζε το τσιμπούκι του στα συνέδρια της ανανεωτικής Αριστεράς.
«Ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει» έχει γράψει ο Νίκος Πουλαντζάς θεμελιώνοντας τον ευρωκομμουνισμό. Προς το παρόν αυτό σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει.
Οι καθηρημένοι του ’76 σε ένα θέατρο στο νέο κόσμο θα οργανώσουν τη Β’ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της νεολαίας που θα γεννήσει μια οργάνωση νεολαίας χωρίς κόμμα που θα μείνει στην ιστορία με το χαιδευτικό της. «Βήτα Πανελλαδική». Ο Λεωνίδας Κύρκος κατηγορείται για «σταλινισμό» και «μικροαστική ηθικολογία». Αυτή η γενιά δεν αντέχει άλλο κομμουνιστικό Κατηχητικό. Δεν θέλουμε άλλους ήρωες. Ήδη μια ροκ συναυλία είναι πιο σημαντική από μια πολιτική συγκέντρωση, ιδιαίτερα αν έχει και συγκρούσεις με την αστυνομία.
Οι Stranglers αναρωτιούνται «τι σκατά έγινε με τον Τρότσκυ» και λένε ότι «δεν χρειαζόμαστε άλλους ήρωες». Η «Β’ Πανελλαδική θα πρωταγωνιστήσει στις καταλήψεις του 79 και θα αυτοδιαλυθεί.
Όλα τα κόμματα της Αριστεράς που είχαν μια δύναμη 80-90% στα πανεπιστήμια και τα σχολεία, με μαζικές και ατομικές διαγραφές, παραιτήσεις και αποχωρήσεις θα μείνουν χωρίς νεολαία. Αργότερα θα εμφανισθούν φοιτητικές ομάδες με ονόματα όπως «Ερωτικά Μανιτάρια», «Ροζ Πετούνιες», «Φραπεδοφόροι», «Μπάμπης Ηλεκτρονικά». Το κόμμα είναι πτώμα.
Ο γραμματέας του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης είχε πει: «Εμείς επιτρέπουμε, όλες τις απόψεις στο κόμμα, αρκεί να συμφωνούν μαζί μας». Ο Λεωνίδας Κύρκος θα ομολογήσει το λάθος του στην προεκλογική συγκέντρωση του στην Ομόνοια και θα πει:
– «Παιδιά, έκανα λάθος. Γυρίστε πίσω!». Δεν γύρισαν.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος έλεγε από τότε πως «τα καλύτερα παιδιά κουράστηκαν και γύρισαν στο σπίτι» και «δεν βρίσκεται παρέα για ξενύχτι». Από τα στελέχη εκείνης της οργάνωσης μόνο ένα μικρό μέρος ανήκει στην Αριστερά σήμερα. Οι περισσότεροι προτίμησαν την «ιδιώτευση» και την Ανένταχτη Αριστερά. Μερικοί θα γίνουν βουλευτές και υπουργοί του ΠΑΣΟΚ. Ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης του 
Πολυτεχνείου ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, είναι σύμβουλος του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, που προέρχεται από τη «Νέα Δημοκρατία». Μερικοί θυμούνται πως και ο υπουργός που παραπέμπεται για τη «Λίστα Λάγκαρντ» πέρασε από την «Β’ Πανελλαδική».
Το Σαββατόβραδο 16 Σεπτεμβρίου 1989 στο Άλσος Βεϊκου στο Γαλάτσι, στο Φεστιβάλ της Κομμουνιστικής Νεολαίας 
Ελλάδας, ο γραμματέας της, ένας σαραντάρης γυψαδόρος, θα μιλήσει για το «σοκ» που προκάλεσε η συνεργασία Αριστεράς και Δεξιάς –με την κυβέρνηση Τζαννετάκη- στον κόσμο της Αριστεράς. Ήταν όμως μεγαλύτερο το σοκ της κατάρρευσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Ο Μικρός Αλέξης, δεκατεσσάρων χρονών είναι εδώ, ανάμεσα στα σαράντα χιλιάδες άτομα που ακούν με κομμένη την ανάσα την ομιλία του Γράψα, όταν η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος αποφάσισε να διαλύσει την ΚΝΕ και να την ανασυγκροτήσει εκ του μηδενός.
Ένας δικαστικός κλητήρας επέδωσε στον Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, της ηγεσίας του ΚΚΕ κατά των υπευθύνων της εφημερίδας «Οδηγητής» που εξακολουθούσε να εκδίδει το εκλεγμένο Κ.Σ. της οργάνωσης. Η πορεία της Αριστεράς εξαρτάται από τα καρδιογραφήματα του Ανδρέα στο νοσοκομείο Χέρφιλντ και τις αποφάσεις του Κρεμλίνου.
Το 13ο συνέδριο του ΚΚΕ ήταν θυελλώδες. Οι ανανεωτικοί, όπως πάντα, θα μειοψηφίσουν αλλά αυτή τη φορά με 48%. Ο Χαρίλαος Φλωράκης θα επιβάλλει με «κοπτάτσια» γραμματέα την Αλέκα Παπαρήγα και θα αποχωρήσει από τον «Συνασπισμό» των κομμάτων της Αριστεράς. Η πρόεδρος του, Μαρία Δαμανάκη, ο Γρηγόρης Φαράκος, ο Αλέκος Αλαβάνος- συνολικά πέντε βουλευτές και 39 μέλη τα της Κεντρικής Επιτροπής θα προτιμήσουν να αποχωρήσουν από το Κόμμα. Είναι η «ανανεωτική», η «δεξιά πτέρυγα» που θα παραμείνει στο Συνασπισμό με την Μαρία Δαμανάκη, στην προεδρία του, αλλά το 1993 θα μείνει εκτός βουλής. Ό,τι απέμεινε, στο ορθόδοξο ΚΚΕ, θα πάρει το πιο μικρό ποσοστό στην ιστορία του: 4,93%. Το Κόμμα έγινε –τρία- κομμάτια.
Το 2008 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στην συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ οι σύνεδροι πρώτη φορά είδαν τόσα πολλά τηλεοπτικά συνεργεία. Ο Αλέξης έβγαλε το σακάκι με το οποίο πήγε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και φόρεσε ένα μπουφάν. Ο συντονιστής είναι ένας παλιός μαοϊκός, ο Ρούντι. Ο ντι τζέι παίζει πριν την συνδιάσκεψη λατινοαμερικάνικα. Από τα μεγάφωνα ακούγεται το Mala Vida του Manu Chao να μιλάει για μια γυναίκα τσιγγάνα, που τον βασανίζει και γι αυτό εκείνος θα φύγει:
Tu me estαs dando mala vida
Yo pronto me voy a escapar
Είναι εδώ ο Μπανιάς με την Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά, στελέχη από το κόμμα του Τσοβόλα, η Εργατική Αριστερά με τον Αντώνη Νταβανέλο της Γενιάς των Καταλήψεων, οι Ενεργοί Πολίτες με τον ήρωα της Αντίστασης στην Γερμανική Κατοχή Μανώλη Γλέζο, που κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη, η ΚΕΔΑ με τον πρώην ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Θεωνά, η ομάδα «Κόκκινο», η ομάδα «Λευκό», η Οικολογική Παρέμβαση, η Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, ανένταχτοι αριστεροί και σκέτοι ανένταχτοι.
– «Η κοινωνία μας πετάει το γάντι», λέει ο Αλαβάνος.
Η Αθήνα έχει νεκρώσει από απεργίες, σκουπίδια στους δρόμους- το ΚΚΕ πάλι έχει διαγράψει κάποιους στη σπουδάζουσα. Η Καθημερινή γράφει ότι η διεθνής οικονομική κοινότητα επιστρέφει στις κευνσιανές διδαχές. Ο Τάκης Καμπύλης, ανακαλύπτει επιστολές του Ζαχαριάδη- οι περισσότερες στα ρωσικά- όπου ο γραμματέας του τότε ΚΚΕ, ζητάει το 1949 από τις λαϊκές δημοκρατίες Αλβανίας, Βουλγαρίας κ.α. να προστατεύσουν περίπου είκοσι χιλιάδες προσφυγόπουλα- παιδιά.
Ο Τσίπρας τρώει με τον Κύρκο στην «Αυλή» στα Εξάρχεια. Το Βήμα δημοσιεύει μια φωτογραφία με τον Αλαβάνο να περνάει δίπλα στην Παπαρήγα κι αυτή να τον αγνοεί επιδεικτικά. Στο ράδιο 105, 5 στο Κόκκινο ο Νίκος Πετρουλάκης βάζει Beatles, o Χρήστος Δασκαλόπουλος μιλάει για το space rock και ο Νίκος Τριανταφυλλίδης, ο σκηνοθέτης, λέει ότι παρά τα αποτελεσμάτων εξετάσεων θα συνεχίσει να καπνίζει.
Τα τελευταία κρύα της Άνοιξης είναι αυτά. Η Άνοιξη θα έρθει, έτσι κι αλλιώς.
Το 1848 το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» με συγγραφείς τους Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Έγκελς, κατά παραγγελία της Ένωσης Κομμουνιστών» ζητούσε να συγκροτηθεί η -εργατική τάξη σε έθνος , να ανυψωθεί σε “εθνική τάξη» και να κατακτήσει την εξουσία. Αλλά ποια εξουσία, αφού οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα; Σε ποια χώρα;
Το 2012 μια διαφήμιση παρουσιάζει τον Γκορμπατσόφ καθισμένο στο πίσω κάθισμα ΙΧ με μια τσάντα της εταιρείας στο πλάι του και με φόντο το τείχος του Βερολίνου. Η καμπάνια έχει ως κεντρική ιδέα το ταξίδι, μια «θεμελιώδη αξία» για την εταιρεία, η οποία ξεκίνησε να κατασκευάζει βαλίτσες το 1854. Κάπου τότε είχε αρχίσει το ταξίδι της και η παγκόσμια Αριστερά με ένα συνέδριο στο Λονδίνο.
«Οι κομμουνιστές θεωρούν ανάξιό τους να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος. Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπρος σε μια κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους κι έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο.
ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!»
Αποσπάσματα από το βιβλίο του Νίκου Λακόπουλου Ο ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ- Ο ΤΣΙΠΡΑΣ, Η ΕΛΛΑΔΑ, Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Εκδόσεις Λιβάνη 2014
