Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Πόσο κινδυνεύει ο Μητσοτάκης από τους τρεις;

Του Γ. Λακόπουλου

 Να ξεκινήσουμε με μια παρατήρηση. Για πρώτη φορά  στην πολιτική γίνεται όλο και πιο ορατό ένα περίεργο φαινόμενο: ενώ η ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης διατείνεται ότι οδεύει προς την εκλογική νίκη, ίσως και με αυτοδυναμία, στη βάση αυτού το κόμματος παρατηρούνται αποσχιστικές τάσεις. Διαμορφώνονται ρεύματα εξόδου και από τις δυο πλευρές, προς άλλα κομματικά σχήματα της ευρύτερης παράταξης που υπάρχουν ήδη ή τείνουν να διαμορφωθούν. Εκατέρωθεν της ΝΔ.

Η εξήγηση είναι ορατή. Η ηγεσία αυτού του κόμματος όχι μόνο δεν μπορεί να συσπειρώσει ολόκληρη την παράταξη, αλλά έχει προκαλέσει ρήγματα -από τα οποία χάνει δυνάμεις. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με αλλεπάλληλα λάθη κατάφερε να διώχνει κόσμο αντί να προσελκύει -αφού, όπως λέει, θα γίνει Πρωθυπουργός. Αν το πίστευαν όλοι στη βάση της συντηρητικής παράταξης γιατί κάποιοι να φύγουν;

Η επιβεβαίωση αυτών των συλλογισμών αναδύεται αν δει κανείς τρία συγκεκριμένα πρόσωπα που συγκλίνουν το τελευταίο διάστημα προς τη δημιουργία νέου πολιτικού σχηματισμού. Και οι τρεις βρίσκονται εκτός ΝΔ όχι γιατί το επέλεξαν ή διαφωνούν με τις ιδρυτικές αρχές της, αλλά εξ αιτίας του προέδρου της ΝΔ ή συνεργατών του.

Η Κατερίνα Παπακώστα -ευπρεπής πολιτικός και ανθεκτική γυναίκα σε προσωπικό επίπεδο- βρέθηκε εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας και τελικά εκτός κόμματος, επειδή είχε το θάρρος να προτείνει το αυτονόητο: να αρθεί η ιδιότητα του αντιπροέδρου από τον Άδωνι Γεωργιάδη μέχρι να ολοκληρωθούν οι υποθέσεις στις οποίες είναι κρινόμενος.

Ο Βαγγέλης Αντώναρος διαγράφηκε γιατί ως παλιό μέλος της ΝΔ με κεντρικό ρόλο την περίοδο της διακυβέρνησης Καραμανλή, επέκρινε με αυστηρότητα τα καμώματα του  Άδωνι Γεωργιάδη- που όχι μόνο δεν ενσωματώνεται στο ύφος και την ιδεολογία τη ΝΔ,  αλλά επιχειρεί να τη σύρει στις ακραίες πρακτικές του.

Ο Νίκος Καραχάλιος, έμπειρος πολιτικός αναλυτής και επιτυχημένος επικοινωνιολόγος- με την έννοια της παραγωγής και παρουσίασης πολιτικής, όχι της σκηνοθεσίας παραστάσεων για ψιμυθίωση του αρχηγού- κατέληξε αντίπαλος  του Κυριάκου Μητσοτάκη γιατί έκανε κριτική και δεν τον προσφωνούσε μεταξύ τους στον πληθυντικό, ως «κύριο πρόεδρο».

Είναι τρία στελέχη που δεν κουβαλούν αρνητικά φορτία, έχουν συνδεθεί με τον ιδεολογικό πυρήνα της ΝΔ, έπαιξαν ρόλους στην διακυβέρνηση υπό τον δεύτερο Καραμανλή και έχουν καλή έξωθεν πολιτική μαρτυρία, αλλά και εσωκομματικά ακροατήρια που δεν αντιλαμβάνονται όσα συμβαίνουν στη σημερινή ΝΔ.

Οι τρεις -μαζί με άλλους, όπως ο Σάββας Τσιτουρίδης– είναι ενδεχόμενο να δώσουν το παρών στις εκλογές με το δικό τους κόμμα. Υπό τον τίτλο  ΝΕΟ που ήδη υπάρχει ή άλλον που θα επιλέξουν, ως πιο αντιπροσωπευτικό του ρεύματος που συγκροτούν ήδη.

Μπορεί αυτό το κίνημα να συσπειρώσει όσους από τη συντηρητική παράταξη δεν θέλουν να γίνουν μέρος της στροφής προς τα δεξιά, ή τη μετατροπή  της ΝΔ σε…προσωπικό κόμμα με το υπερφίαλο σχέδιο… αποκαραμανλοποίησης για να καταστεί κόμμα του Νεομητσοτακισμού;

Είναι νωρίς για απάντηση. Έχουν ήδη πάντως τον πρώτο σύμμαχο  σ’ αυτό που προσπαθούν να κάνουν. Τον ίδιο το  Κυριάκο Μητσοτάκη, που αντί να τους απλώσει το χέρι τους απομάκρυνε υπέρ του Γεωργιάδη. Από μόνο του αυτό μπορεί να δημιουργήσει κύμα συμπάθειας με πολιτικό αποτέλεσμα.