Τι ακριβώς ψάχνουν ο Σαμαράς και ο Καραμανλής;

Tου Γιάννη Παντελάκη

ΟΙ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ της χώρας έχουν μια μεγάλη αδυναμία: πιστεύουν ότι είναι λαοπρόβλητοι, έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, σίγουρα μεγαλύτερη απ’ όση τους αξίζει, θεωρούν εαυτόν μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο, δημιουργούν ιδρύματα τα οποία υποτίθεται θα διαχέουν στην κοινή γνώμη το έργο, τα πεπραγμένα και τις ιδέες τους και θα βοηθήσουν να μην τους ξεχάσουμε. Τα ιδρύματα των πρώην πρωθυπουργών της χώρας είναι περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να καταναλώσουμε. Ας περιοριστούμε σε αυτά των πρώην πρωθυπουργών της δεξιάς, και ειδικότερα στους ίδιους.

Δύο πρώην πρωθυπουργοί που εκλέχθηκαν με τη Νέα Δημοκρατία το βράδυ της Δευτέρας συναντήθηκαν με αφορμή ένα βιβλίο που εκδόθηκε πριν από τρία χρόνια(!) για να κάνουν κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το παλιό βιβλίο ήταν αφορμή. Ουσιαστικά, οι κ. Σαμαράς και Καραμανλής έδωσαν το «παρών» στην εκδήλωση αυτή για να θυμίσουν κυρίως στον νυν πρωθυπουργό ότι βρίσκονται εδώ, μπορούν να τον αποδυναμώσουν όποτε θέλουν, η παρουσία του ίδιου στο Μαξίμου συνδέεται με αυτούς και τη στήριξη που του παρέχουν και αν συνεχίσει να μην τους παίρνει σοβαρά υπόψη, τα πράγματα θα είναι δύσκολα γι’ αυτόν. Ο Σαμαράς άλλωστε το είπε με έντονο παράπονο: διατύπωσε ενστάσεις για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και τον αγνόησαν από το Μαξίμου.

Ο κ. Σαμαράς και ο κ. Καραμανλής ποντάρουν σε μια χαρακτηριστική ιδιότητα μεγάλης μερίδας του ελληνικού λαού που λέγεται κοντή μνήμη. Ξεχνά ο πρώτος ότι ήταν από αυτούς που (μαζί με τον Τσίπρα) έκαναν αντιμνημονιακό αγώνα, ο οποίος τον έφερε στην εξουσία για να εφαρμόσει τελικά μνημόνια. Ο δεύτερος ξεχνά ότι η πολιτική του οδήγησε τη χώρα στην οικονομική χρεοκοπία και απλώς την κατάλληλη στιγμή άφησε τρομαγμένος την εξουσία για να σκάσει η βόμβα στα χέρια του Γιώργου Παπανδρέου.

Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί έχουν μια ιδιοκτησιακή αντίληψη για το κόμμα τους, πιστεύουν ότι τους ανήκει. Και η αλήθεια δεν βρίσκεται μακριά, πάντα η Νέα Δημοκρατία ήταν το κόμμα του καραμανλισμού, με κατά καιρούς ισχυρές δόσεις αβερωφισμού που εκπροσωπούσε ο Σαμαράς. Ο μητσοτακισμός απλώς γινόταν ανεκτός κατά καιρούς, ιδιαίτερα όταν αυτός βοηθούσε στην άνοδο του κόμματος στην εξουσία. Ούτε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης έγιναν πλήρως αποδεκτοί από το κόμμα, πάντα αποτελούσαν παρενθέσεις. Ως παρένθεση βλέπουν και τώρα την παρουσία του σημερινού πρωθυπουργού. Τη Δευτέρα το βράδυ στο Πολεμικό Μουσείο απλώς του το θύμισαν…

ΑΠΟ ΤΗ LIFO