Toυ Ιωάννη Δαμίγου
Στις αρχές Ιανουαρίου 2026, οι εξελίξεις γύρω από τους BRICS επικεντρώθηκαν στην επίσημη ανάληψη της προεδρίας από την Ινδία και σε σημαντικές γεωπολιτικές δράσεις:
1. Ανάληψη Προεδρίας από την Ινδία (1/1/2026)
Από την 1η Ιανουαρίου 2026, η Ινδία διαδέχθηκε τη Βραζιλία στην κυλιόμενη προεδρία του συνασπισμού, η οποία πλέον περιλαμβάνει 10 πλήρη μέλη (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Ιράν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ινδονησία).
Προτεραιότητες 2026: Η ινδική προεδρία έθεσε ως κεντρικούς πυλώνες την Ανθεκτικότητα, την Καινοτομία, τη Συνεργασία και τη Βιωσιμότητα (Buildingfor Resilience, Innovation, Cooperation and Sustainability).
Στόχοι: Έμφαση στη φωνή του “Παγκόσμιου Νότου”, στην ψηφιακή δημόσια υποδομή, στη διακυβέρνηση της Τεχνητής Νοημοσύνης και στη μεταρρύθμιση των παγκόσμιων θεσμών διακυβέρνησης.
2. Ναυτικές Ασκήσεις “Will for Peace 2026”
Στις αρχές Ιανουαρίου (με έναρξη το Σάββατο 10/1/26), πραγματοποιήθηκαν κοινές ναυτικές ασκήσεις με την ονομασία «Will for Peace» στα ανοικτά της Νότιας Αφρικής.
Συμμετοχή: Στις ασκήσεις συμμετείχαν η Κίνα, η Ρωσία, το Ιράν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Σημείωση: Η Ινδία επέλεξε να μην συμμετάσχει στις συγκεκριμένες ασκήσεις, εν μέσω αυξανόμενων διεθνών εντάσεων.
3. Οικονομικές & Θεσμικές Πρωτοβουλίες (Ιανουάριος 2026)
Χρηματιστήριο Σιτηρών: Υλοποιήθηκε η πρωτοβουλία για τη δημιουργία του Χρηματιστηρίου Σιτηρών των BRICS (BRICS Grain Exchange) και μιας ψηφιακής πλατφόρμας για επενδύσεις σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.
Αποδολαριοποίηση: Συνεχίστηκε η πίεση για τη χρήση τοπικών νομισμάτων στις συναλλαγές μεταξύ των μελών.
Δηλαδή, οι όποιες πρωτοβουλίες ασκούνται από τους BRICS έχουν να κάνουν πρωτίστως με την οικονομία ως κύριο όπλο. Είναι ο άλλος πόλεμος, στον οποίο πλέον υστερούν ολοφάνερα οι ΗΠΑ, λόγο της μέχρι και σήμερα εφαρμοσμένης πολιτικής των, αυτής των όπλων. Δογματικές, στην πολεμικής και μόνο παραγωγή, ώστε να παραμείνει η ηγέτιδα αυτοκρατορία, και μεθυσμένη από την δυνατότητα αιματηρών απανταχού βίαιων παρεμβάσεων, παράβλεψε βασικούς κανόνες άλλων παραμέτρων. Αναπόφευκτα, κάποιες άλλες χώρες, άρχισαν να αναπτύσσονται οικονομικά και συνασπισμένες κάτω από την ανάγκη διαφυγής από την αυταρχική εκμεταλλευτική μέγγενη της υπερδύναμης, αποφάσισαν να δράσουν με όποιο “όπλο” διέθεταν. Τα όπλα αυτά δεν ήταν άλλα, από την ικανότητα και δυνατότητα διαχείρισης, των δικών των παραγόμενων πλουτοπαραγωγικών προϊόντων, σε άλλα πλαίσια εφικτής συνεργασίας μεταξύ των. Το από πάντα “υπερόπλο”
Οι ΗΠΑ, αδυνατούν πλέον να επιτίθενται πειρατικά και να απαιτούν τα προϊόντα άλλων κρατών, για τις δικές τους ανάγκες και κυρίως για τα υπερκέρδη τους σε χρηματιστηριακές φούσκες. Αυτά που παρακολουθούμε τελευταία, δεν είναι τίποτα άλλο από άθλιες παραστάσεις κενές περιεχομένου, από δυτικές προσκείμενες προπαγανδιστικές πηγές, για αδαείς. Θορυβούν για εντυπωσιασμό, προσπαθώντας μάταια να στηριχτούν στην ανθεκτική ακόμα στρατιωτική των δύναμη. Η μέχρι πρότινος “υπερδύναμη” φθίνει γεωμετρικά, και βρίσκεται απέναντι στην ανεπιστρεπτί παρακμή της. Η “νέα τάξη πραγμάτων” που θα επικρατήσει, παραμένει άγνωστη προς το παρόν. Αν έχει διδαχθεί, από τα μέχρι σήμερα κακώς κείμενα, μάλιστα σε υπέρμετρο βαθμό, και προσφέρει κατά τι καλύτερες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα, καλώς να ορίσει. Άλλωστε, χειρότερα δεν μπορεί να υπάρξουν ή αδυνατώ να το πιστέψω.