Του Γιάννη Γουσιόπουλου
Αν οι Αθηναίοι επιθυμήσουν όλοι μαζί και την ίδια στιγμή να εξέλθουν των Αθηνών θα χρειαστεί άπειρος χρόνος, το γνωρίζουν και δεν θα το επιδιώξουν. Το υπάρχον οδικό δίκτυο δεν ανταποκρίνεται, το καθημερινό κυκλοφοριακό χάος δεν θα τους το επιτρέψει. Ως εκ τούτου, η επιθυμία είναι εντελώς θεωρητική.
Αν τώρα την απλή επιθυμία αντικαταστήσει η επιτακτική ανάγκη ή ακόμα χειρότερα η εντολή εκκένωσης της πόλης τότε τα πράγματα αλλάζουν, γίνονται τραγικά!
Δεν κινδυνολογώ επικαλούμαι την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Ένας πόλεμος μαίνεται στην καρδιά της Ευρώπης, το SAFE τίθεται επί χάρτου, Γερμανός αξιωματούχος μίλησε για το «τελευταίο καλοκαίρι με ειρήνη». Τα γεγονότα είναι αληθινά.
Ας μείνουμε στην κακή καθημερινότητα αντί του επαίσχυντου εφιαλτικού σεναρίου.
Η αδυναμία μαζικής και άνετης εξόδου των κατοίκων από την πόλη συνδέεται άμεσα με το υπάρχον ελλειμματικό και κακής ποιότητας οδικό δίκτυο της πρωτεύουσας. Το γεγονός έχει να κάνει με την ποιότητα ζωής των πολιτών. Κατ΄ επέκταση το κυκλοφοριακό αποτελεί αντικειμενικά ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των κατοίκων του λεκανοπεδίου εδώ και δεκαετίες. Τελευταία απασχολεί καθημερινά την ειδησεογραφία, αποτελεί το πρώτο θέμα κατά τις περιόδους των διακοπών.
Μία εκτροπή βαρέως οχήματος στην Κηφισού ή τη Λεωφόρο Αθηνών ακόμα και στην Αττική Οδό παραλύει ένα ολόκληρο κυκλοφοριακό σύστημα!
Που οφείλεται το πρόβλημα, ως έναν βαθμό στην ύπαρξη δύο μόνον εξόδων – εισόδων προς και από την υπόλοιπη Ελλάδα. Ως διέξοδος από μια πόλη 5 εκ. κατοίκων ίσως της πιο πυκνοκατοικημένης ευρωπαϊκής πρωτεύουσας υπάρχουν μόνον δύο αρτηρίες. Υπάρχουν μόνον οι δύο έξοδοι – είσοδοι προφανώς λόγω του ανάγλυφου της περιοχής, την ύπαρξη δηλαδή των ορέων που περιβάλλουν την πόλη.
Η Αθήνα θαρρείς πως βρίσκεται στην εποχή των Μακρών Τειχών. Ο Αθηναίος τείνει να ζει για να οδηγεί και να σκέφτεται θέσεις στάθμευσης. Το στρες και για άλλους λόγους, τον έκανε καταθλιπτικό και βίαιο. Την ίδια στιγμή η λύση φωνάζει από μακριά, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την απόκτηση νέων εξόδων – εισόδων μετά των παρελκομένων. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι ειδικός για να προσεγγίσει το θέμα ακόμη και οι οδηγοί των αγοραίων της Βοιωτίας έχουν άποψη αν ερωτηθούν.
Ως λύση είναι η κατασκευή σηράγγων και συμπλρωματικά, η ανάπτυξη περιαστικού οδικού δικτύου εκτός των ορέων. Οι σήραγγες θα αποτελέσουν τον σύνδεσμο του νέου δικτύου με το υπάρχον αμιγώς εσωτερικό οδικό δίκτυο.
Στην Εγνατία Οδό κατασκευάστηκαν 73 δίδυμες σήραγγες μήκους 50 χιλιομέτρων και συνολικού μήκους των μονών σηράγγων 100 χιλιομέτρων. Εκτός από την συγκεκριμένη οδό αρκετές άλλες κατασκευάσθηκαν εκεί όπου ήταν απαραίτητες. Στην ίδια την Αττική το μετρό της Αθήνας μήκους 90 περίπου χιλιομέτρων υφίσταται χάριν της ύπαρξης του δαιδαλώδους δικτύου σηράγγων.
Η αποκτημένη τεχνογνωσία στη χώρας μας στην κατασκευή των σηράγγων είναι αδιαμφισβήτητη. Η Εγνατία οδός είναι ένας από τους άξονες με τις περισσότερες σήραγγες στην Ευρώπη. Οι ελληνικές εταιρίες και φορείς ειδικεύθηκαν στις τεχνικές διάνοιξης. Για να μην πούμε το Ευπαλίνειο όρυγμα έστω στα υδραυλικά έργα, μήκους χιλίων και κάτι μέτρων που υπάρχει από τον 6ο αιώνα π.Χ. και αποτελεί σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορία της μηχανικής.
Με τη λύση των σηράγγων θα αποκτηθεί το ολοκληρωμένο περιαστικό οδικό δίκτυο, γιατί όχι και ένας ευρύς εξωτερικός δακτύλιος.
Η πολιτεία για το οδικό ζήτημα περιορίζεται στην κατασκευή δευτερεύουσας σημασίας έργων και στην ολοκλήρωση έργων που εκκρεμούν από δεκαετίες. Η κατασκευή τους θα απαντούσε στις ανάγκες της εποχής που αποφασίστηκαν, για τις σημερινές ανάγκες όμως είναι λίγα, είναι απλές ασπιρίνες.
Έργα χιλιοειπωμένα που και αυτή τη φορά ενδέχεται να μείνουν στα χαρτιά. Τα επαναφέρουν στο προσκήνιο απλά για να κατευνάσουν την αγανάκτηση των πολιτών, ενδεχομένως για να αγοράσουν χρόνο. Κάθε μία κυβέρνηση πασάρει τις εκκρεμότητες στην άλλη.
Για τον λόγο της επίλυσης του συνεχώς αυξανόμενου κυκλοφοριακού προβλήματος στην Αθήνα, για τον τάδε ή δείνα λόγο, χρειάζονται ρηξικέλευθες πολιτικές αποφάσεις στον τομέα των οδικών έργων. Οι ειδικοί γνωρίζουν πολλά, πλην όμως οι πολιτικοί πρέπει να ορίσουν το εύρος του εγχειρήματος. Για τους κατασκευαστές υπάρχει και η δυνατότητα της «πρότυπης πρότασης», η διατύπωσή της μπορεί αν μη τι άλλο, να δώσει την αφορμή προβληματισμού και διαλόγου.
Το ΠΑΣΟΚ υπέβαλε την πρότασή του, περιμένουμε τον Αλέξη ελπίζω όχι στο δεύτερό βιβλίο του, η λοιπή Αριστερά επικεντρωμένη στην προστασία της καφέ αρκούδας πιστεύω πως δεν θα βρει τον χρόνο. Η κυβέρνηση σε ό,τι αφορά τα οδικά έργα, απλά σκέφτεται να απαγορεύσει την κυκλοφορία των φορτηγών στη Λεωφόρο Κηφισού.