Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Όποιος δεν ξεχωρίζει τον κομμουνισμό από τον σταλινισμό αθωώνει τον ναζισμό

 

Του Γ. Λακόπουλου

Η θεωρία είναι παλιά: «μαύρος και κόκκινος φασισμός». Σε προηγούμενες δεκαετίες ήταν ένα από τα όπλα της ελληνικής Δεξιάς. Ακόμη και εκείνου του τμήματος της που συνεργάσθηκε με τον ναζισμό – και μεταπολεμικά απάλλαξε τους κατοχικούς συνεργάτες του.

Αυτή η θεωρία αναπαράγεται με διάφορες εκδοχές κατά καιρούς.  Αυτά που παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες όμως ξεπερνούν και την πιο οργιώδη αντικομμουνιστική φαντασία. Η ελληνική κυβέρνηση -με τον Τσίπρα πρωθυπουργό -δεν ανταποκρίθηκε σε  μια πρόσκληση της Εσθονικής Προεδρίας για συμμετοχή της Ελλάδας στο συνέδριο της Γενικής Γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με θέμα «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα».

Όσοι έχουν στοιχειώδη ιστορική γνώση αντιλαμβάνονται ότι η Εσθονική πρωτοβουλία αφορά τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σ’ αυτή τη μικρή χωρα, που υπέφερε  από την εναλλασσόμενα κατοχή της από Ρώσους και Γερμανούς .

Το σημερινό πολιτικό της σύστημα έχει κάνει τις επιλογές του και σ’ αυτές μια χώρα σαν την Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να μπλέξει. Ειδικά στο πλαίσιο μιας κοινοτικής διαδικασίας που χρησιμοποιείται καταχρηστικά για ιδεολογικούς λόγους.

Ο ανιστόρητος συμψηφισμός

Άρα η κυβερνητική επιλογή ήταν σοφή. Όπως θα ήταν αν έπαιρνε π.χ. μια πρόσκληση για το ίδιο θέμα από την κυβέρνηση των Σκοπίων. Όποιος θέλει να καταλάβει, καταλαβαίνει.

Το καλύτερο που μπορεί να πει κανείς για την εσθονική πρωτοβουλία, πέρα από τις εσωτερικές ιδιαιτερότητες που την παρήγαγαν, είναι ότι κινείται σε πνεύμα που συμψηφίζει τον ναζισμό με τον κομμουνισμό- και ο ειδικός στόχος της είναι ο δεύτερος. Για την Ελλάδα είναι καλύτερα να μένει μακριά από αυτά.

Ακριβώς το ίδιο είχε κάνει και το 2009 η ελληνική κυβέρνηση- με τον Κ. Καραμανλή πρωθυπουργό- σε μια σοβαρότερη πρωτοβουλία στο Ευρωκοινοβούλιο, για τσουβάλιασμα των ολοκληρωτισμών.

Ο πολύπειρος Γιάννης Βαρβιτσιώτης, επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ, δήλωσε ότι «οι όποιες αποφάσεις πλειοψηφίας του Κοινοβουλίου δεν είναι αρμόδιες να ερμηνεύσουν ιστορικά γεγονότα».

Η  Μαριλένα Κοππά από το νεοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ απέρριψε την «ανεπίτρεπτη εξομοίωση ναζισμού και κομμουνισμού» και προχώρησε σε μια δήλωση ιδιαίτερης αξίας για τη διατύπωση της: « Καταδικάζουμε τις αγριότητες τόσο του ναζισμού όσο και του σταλινισμού». Ουσιαστικά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κινήθηκαν στην ίδια γραμμή.

Αυτή τη φορά τα πράγματα ξέφυγαν. Η ΝΔ του …Άδωνι Γεωργιάδη και το ΠΑΣΟΚ με σημαιοφόρο τον αντικειμενικό αναλυτή της Ιστορίας -εκτός από το PSI- Βαγγέλη Βενιζέλο  ξεσπάθωσαν. Έδωσαν έτσι στα φιλικά τους μέσα ενημέρωσης πάσα για αξιοθρήνητη- αλλά και ανιστόρητη- παρουσίαση του θέματος. Από κοντά και οι συνήθεις αναλυτές με υψηλό φρόνημα υπερασπιστών της ελευθερίας- ακροδεξιού επιχρωματισμού. Σα να έβλεπε κανείς σκίτσα του 1950 για τον «συμμοριτοπόλεμο».

 Μονομερής ανάγνωση

Κοινός παρονομαστής  των σχολιασμών και τω δηλώσεων που προκάλεσε  η ψύχραιμη ελληνική τοποθέτηση στην εσθονική εμμονή, είναι η  καταμέτρηση των «θυμάτων από το ναζισμό και τα «κομμουνιστικά» καθεστώτα». Έγινε από τους ίδιους που  περιέγραφαν προ καιρού τον «στυγνό δικτάτορα» Φιντέλ Κάστρο- με πρόθεση να δυσφημίσουν την παρουσία του Τσίπρα στην κηδεία του.

Θέλουν να μιλήσουν για θύματα, αλλά στο λογαριασμό ξέχασαν να βάλουν τα θύματα της Αποικιοκρατίας. Φαίνεται ό,τι είναι άλλο να σε εξοντώνουν για πολιτικούς λόγους στη Ρωσία και άλλο στην Ασία, ή να σε θάβουν κάτω από το χώρα που σε έβαλαν να σκάψεις για διαμάντια. Στο λογαριασμό μπήκε ο Πολ- Ποτ, αλλά όχι το απαρτχάιντ.

Κανείς άλλος δεν απέδωσε καλύτερα το πνεύμα αυτής της αναμπουμπούλας από τον γνωστό θεωρητικό  της Νέας Δημοκρατίας  Άδωνι Γεωργιάδη,  που αποφάνθηκε ότι δεν μπορεί να γίνει διάκριση ‘μεταξύ δολοφόνων’. Ήτοι Στάλιν και Χίτλερ το ίδιο.

Επί της ουσίας θα μπορούσε να του απαντήσει ένας -πραγματικός- ιστορικός.  Αλλά το μυστικό σ’ αυτή τη συζήτηση -η οποία γίνεται για αντικυβερνητικούς λόγους-  είναι ότι εξισώνεται ο κομμουνισμός με τον ναζισμό -δυο εντελώς αντίθετα ιδεολογικά, κοσμοθεωρητικά, ιστορικά πολιτικά μεγέθη.  Άλλοι το κάνουν με απλουστευτική αφέλεια και άλλοι με σκοπιμότητα. Ως μηχανισμός της εξίσωσης χρησιμοποιείται η υποκατάσταση του όρου «κομμουνισμός’ από τον όρο ‘ σταλινισμός’.

Δεν νοείται σύγκριση κομμουνισμού και ναζισμού

Κάθε άνθρωπος με στοιχειώδες γνώσεις των πραγμάτων αντιλαμβάνεται ότι ο ναζισμός περιέχει την εξόντωση ανθρώπων ο κομμουνισμός την επιδίωξη ουμανιστικής κοινωνίας ισότητας.

Ιστορικά όσοι δηλώνουν κομμουνιστές και όσοι είναι ναζιστές,  αποτελούν δυο διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων. Όσοι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τη διαφορά, ας βγουν στο δρόμο και ας δηλώσουν το ένα ή το άλλο, για να δουν τις αντιδράσεις της κοινωνίας.

Ότι στη Σοβιετική Ένωση και αλλού η κομμουνιστική θεωρία μετατράπηκε σε βαρβαρότητα -για λόγους που έχουν αναλύσει οι ιστορικοί, συμπεριλαμβάνοντας και τη γεωπολιτικά παράμετρο-  δεν ακυρώνει αυτή τη θεμειώδη διαφορά μεταξύ κομμουνισμού και ναζισμού – ή φασισμού.  Ότι ο σταλινισμός ήταν καθεστώς βίας επικαλούμενος κομμουνιστικά ιδεώδη δεν συμπαρασύρει αυτά τα ιδεώδη.

Όποιος δεν το αναγνωρίζει είναι σαν να μην αναγνωρίζει ότι είναι άλλος ο χριστιανισμός και άλλο η συμπεριφορά της Εκκλησίας, κατά  τον Μεσαίωνα και όχι μόνο. Άλλο η διδασκαλία των Ευαγγελίων και άλλο η Ιερά Εξέταση. Ο χριστιανισμός παραμένει θεωρία της αγάπης  παρά τις εγκληματικές δραστηριότητες της  ‘χριστιανικής’ εξουσίας.

Όποιος θέλει να συγκρίνει τον Χίτλερ με τον Στάλιν θα  έχει πολλά ιστορικά δεδομένα στη διάθεσή του. Άλλωστε και οι ίδιοι είχαν βρει κοινά στοιχεία μεταξύ τους- παρότι η σύγκρουση τους στον πόλεμο και η έκβαση της απάλλαξε από πολλά την ανθρωπότητα. Δεν μπορεί όμως να μην αναγνωριστεί ότι ο Στάλιν σταμάτησε τον Χίτλερ και αν δε το έκανε ο πλανήτης θα γινόταν κόλαση.

Όποιος όμως θέλει να συγκρίνει τον κομμουνισμό με τον ναζισμό ή κακοπροαίρετος είναι, ή αμαθής. Συνήθως είναι κάτι απλούστερο: ένας δεξιός που στο πεδίο των ιδεών και των οραμάτων δεν έχει  επιχειρήματα.

Έτσι τον βολεύει να μπερδεύει μια κοσμοθεωρία σαν τον  κομμουνισμό που προσέφερε στη ανθρωπότητα ιστορικές υπηρεσίες καθώς καλλιέργησε τις ιδέες της ελευθερίας, της ισότητας, της κατάργησης της εκμετάλλευσης -και ό,τι αυτό σήμαιναν πρακτικά για τη ζωή των ανθρώπων στον πλανήτη και την κίνηση της ιστορίας μπρος.

Τον βολεύει να την μπερδεύσει είτε με την κατακρεούργηση αυτής της θεωρίας από τον Στάλιν ή άλλους επικεφαλής κατ’ όνομα μόνο κομμουνιστικών καθεστώτων, αλλά και με τον ναζισμό.

Διαστροφή της Ιστορίας

Χρειάζεται διαστροφική αντίληψη της Ιστορίας για να συγκρίνεται ο ναζισμός με τον κομμουνισμό, με πρόσχημα τη σύγκριση του ναζισμού και του Χίτλερ με τον σταλινισμό και τον Στάλιν. Γι’ αυτό ακριβώς έχει αξία η προαναφερόμενη επισήμανση της καθηγήτριας Μαριλένας Κόππα: άλλο ο κομμουνισμός, άλλο ο σταλινισμός. Καταδίκασε τον ναζισμό και τον σταλινισμό όχι τον κομμουνισμό.

Μονο όσοι δεν έχουν ιδέα για το περιεχόμενό τους δεν μπορούν να καταλάβουν τις διαφορές. Ή όσοι απευθύνονται σε άλλα απωθημένα της κοινωνίας.

Επειδή ο ναζισμός  δεν ήταν μια κοσμοθεωρία που εφαρμόσθηκε στρεβλά και εγκληματικά  -όπως ο κομμουνισμός – δια της εξίσωσης αθωώνεται.  Όταν από τη μια μπαίνει ο ναζισμός και από την άλλη ο κομμουνισμός και όχι ο σταλινισμός η αλήθεια παραχαράσσεται.

Ένας αναλυτής έγραφε αυτές τις ημέρες: «Τα γκουλάγκ υπήρχαν ήδη μέσα στη θεωρία. Στον πυρήνα της υπάρχει το έγκλημα. Δηλαδή: Νομοτέλεια. Όλα θα υπακούσουν στον νόμο καθολικής ισχύος που ορίζει η θεωρία. Κάθε νομοτέλεια οδηγεί στην εσχατολογική θεώρηση της ιστορίας, τη βία και στον ολοκληρωτισμό. Αυτό δηλαδή που υπήρξε κάθε κομμουνιστικό κόμμα στην εξουσία. Χωρίς εξαίρεση»

Όμως στο λογαριασμό του στο FB υπάρχουν μόνο αναφορές στους μπολσεβίκους και επιλεκτική σταχυολόγηση γεγονότων της βίας που συνόδευσε την επικράτησή τους. Δηλαδή η δυσφήμιση του κομμουνισμού προβάλλεται ως ακύρωση της ουσίας του.

Ίσως γιατί ο κομμουνισμός ακόμη και σαν φάντασμα -που ήταν και έμεινε-  δεν χωράει στη μονομερή ανάγνωση της Ιστορίας.

Τα υπόλοιπα είναι ένα ακόμα παιχνίδι προπαγάνδας των ημερών από τη ΝΔ. Ως δημοκρατικό κόμμα αυτοτραυματίζεται για μια φορά ακόμη, παρακάμπτοντας την οπτική γωνία που εμπεριέχεται στην ίδια την ίδρυσή της. Η ΝΔ των Καραμανλήδων, δεν θα επέτρεπε να ακουστούν από τους κόλπους της τέτοια πράγματα…