Του Νίκου Λακόπουλου
Η εμφάνιση -τελικά- του Φραπέ στην Εξεταστική Επιτροπής της Βουλής -χωρίς φορτηγό με φακέλλους- ήταν αποκαλυπτική -και ξεκαρδιστική- με κορυφαία στιγμή πως όταν ρωτήθηκε για την κουμπαριά του με τον Πρωθυπουργό της χώρας επικαλέστηκε το…. δικαίωμα της σιωπής.
Πολύ σωστά αντιμετώπισε την κουμπαριά ως κατηγορία, αλλά η Νέα Δημοκρατία -στην οποία ανήκει ο “Φραπές” -ή Τζίτζης- περίμενε την επόμενη μέρα όταν ανάμεσα στους δεκαπέντε συλληφθέντες για εγκληματική οργάνωση που λυμαίνονταν τα λεφτά του ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν ο… κουμπάρος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη.
Ο αγροτοσυνδικαλιστής της Νέας Δημοκρατίας που συνελήφθη ως αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης δεν μετρά για την κυβερνητική παράταξη, αφού στην οργάνωση συμμετείχε και ο κουμπάρος του Ανδρουλάκη -να και οι φωτογραφίες από τον γάμο.
Αν η κουμπαριά αποτελεί έγκλημα, η… αποποίηση της κουμπαριάς φαίνεται να το διαγράφει, αν και αυτού του είδους αντιπαράθεση εξευτελίζει και τα δύο κόμματα που αποτελούν τους κύριους εκφραστές του πελατειακού κράτους.
Το δίπολο της διακυβέρνησης -εναλλάξ ή μαζί- για περισσότερα από σαράντα χρόνια κατέρρευσε σε ζωντανή μετάδοση, αλλά μπροστά στο πολιτικό αδιέξοδο φαίνεται πως η μοναδική η λύση είναι η νέα συγκυβέρνηση.
Δυο κόμματα που ευθύνονται για την χρεοκοπία της χώρας εμφανίζονται ως μοναδική σωτηρία της χώρας -και του πελατειακού κράτους- όταν η κουμπαριά αποτελεί πολιτική πράξη και το κόμμα γίνεται φατρία με στόχο την κατάκτηση της κυβέρνησης για την νομή της εξουσίας.
Τα “λαμόγια” δεν ανήκουν σε ένα κόμμα
Αυτή η αγαστή συνεργασία του συνδικαλιστή της Νέας Δημοκρατίας με τον κουμπάρο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ σε μια εθνική ενότητα σε τοπικό επίπεδο με στόχο το ταμείο του ΟΠΕΚΕΠΕ παύει να απασχολεί τα δύο κόμματα από τη στιγμή της αποποίησης της κουμπαριάς με τη διαγραφή τους.
Τα “λαμόγια” δεν έχουν στην Ελλάδα κομματική πατρίδα, αλλά βρίσκονται -τυχαία- σε κόμματα εξουσίας που φαίνεται πως δεν μπορούν να πάρουν την εξουσία, αν δεν συμμαχήσουν μαζί τους. Η διάκριση Αριστεράς – Δεξιάς δεν υφίσταται πλέον και οι μεταγραφές κυρίως από το ΠΑΣΟΚ στη Νέα Δημοκρατία είναι φυσιολογικές αφού πρόκειται για εσωτερικές μετακινήσεις σε ένα κοινό μπλοκ κομμάτων εξουσίας.
“Συνεπώς δεν έχει καμία σημασία αν ο ένας κουμπάρος ήταν του ΠΑΣΟΚ και ο άλλος της ΝΔ. Ούτως ή άλλως σε ένα από τα μεγάλα στρατόπεδα εξουσίας θα άνηκε. Δεν μας ενδιαφέρει η κομματική προέλευση, αλλά η λειτουργία ενός μηχανισμού διαπλοκής σε τοπικό επίπεδο” παρατηρεί στο News 24 7 ο Κώστας Γιαννακίδης.
“Και εδώ βρίσκεται μία ενδιαφέρουσα διάσταση του σκανδάλου. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η πολιτική εξουσία συναλλάσσεται με τοπικά συμφέροντα και πολιτικούς influencer που ελέγχουν ψήφους. Αυτά που μαθαίνουμε για την Κρήτη, ισχύουν στο σύνολο της επικράτειας. Τοπικοί παράγοντες δημιουργούν πόλους εξουσίας με ισχύ που τους επιτρέπει να ασκούν πίεση, να κάνουν «μπίζνες» και να προωθούν προσωπικά συμφέροντα”.
Στην περίπτωση της εγκληματικής οργάνωσης στην Κρήτη δεν είναι μόνο η συνεργασία τοπικών παραγόντων από τα δύο κόμματα σε ένα συνεταιρισμό, αλλά και η λειτουργία μιας μαφίας πίσω από την πολιτική που απειλεί πώς θα βγάλει από τη μέση μια υπάλληλο του ΟΕΠΕΚΕ που τους αποκαλύπτει και μια Ευρωπαία εισαγγελέα, όπως αποκαλύπτουν οι διάλογοι στις καταγραφές των επιδυνδέσεων.
Οι κομματικοί μηχανισμοί συναντούν τις τοπικές μαφίες και η πολιτική γίνεται υπόθεση του υποκόσμου που έχει νευραλγικές θέσεις σε πολιτικά κόμματα, συνδικαλιστικές και συνεταιριστικές οργανώσεις και η πολιτική ζωή καταγράφεται από το αστυνομικό ρεπορτάζ.
Η κουμπαριά ως… πολιτική πράξη
Η κουμπαριά όμως δεν είναι ποινικό αδίκημα, οι υπουργοί και βουλευτές στην Ελλάδα δεν έχουν ποινικές, αλλά μόνο “πολιτικές ευθύνες”. Το θράσος γίνεται πολιτική μανιφέστο, η ντροπή δεν υπάρχει και η πολιτική γίνεται μια υπόθεση που αφορά στεγνά την εξουσία και το χρήμα.
Μπορείς να κλέβεις και να είσαι μέλος του κόμματος, αρκεί να μη σε πιάσουν, γιατί αν συμβεί αυτό θα διαγραφείς από το κόμμα – κι από… κουμπάρος- και δεν σε ξέρουμε πια κι ας έχεις στα χέρια σου στοιχεία να μας εκβιάζεις.
Ο ‘Φραπές” που θα πήγαινε στην Εξεταστική με ένα φορτωτή με φακέλους και ‘πολλοί θα τρέχουνε” τελικά επικαλέστηκε το δικαίωμα της σιωπής στην ερώτηση αν είναι κουμπάρος του ο Μητσοτάκης. Κι ο “Χασάπης¨που ήταν ΠΑΣΟΚ, αλλά τώρα είναι Νέα Δημοκρατία, έδωσε μια “πολιτική” εξήγηση:
“Φαίνεται ότι είναι ποινικό αδίκημα να παρευρίσκεσαι σε ένα τραπέζι με έναν αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ή να υποδεχθείς στην Ένωση Ηρακλείου κάποιους πολιτικούς, οι οποίοι είναι δεκάδες ή να τους κεράσεις ένα κρασί ή έναν καφέ. Αν είναι ποινικό αδίκημα ότι ο Μάκης Βορίδης βάφτισε το εγγόνι μου, αποδέχομαι την ενοχή μου. Ποτέ ο Υπουργός δεν μου ζήτησε τίποτα, ποτέ δεν ζήτησα τίποτα από τον Υπουργό».
Το ερώτημα είναι γιατί ο Βορίδης βάφτισε το εγγόνι του και γιατί ο “Φραπές” θεωρεί κατηγορία για την οποία επικαλείται το δικαίωμα της σιωπής την κουμπαριά με τον Μητσοτάκη. Κι αν τα κόμματα που κυβέρνησαν τόσα χρόνια με κουμπαριές και ρουσφέτια έχουν κάποια ιδεολογία -και πολιτική ηθική- ή αποτελούν μπουλούκια-φατρίες με στόχο την εξουσία και το δημόσιο ταμείο.