Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2017 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Όχι, επί της παιδείας, κύριε υπουργέ, δεν είναι έτσι…

Γράφει ο Χρήστος Γκίμτσας

Μεταπολίτευση. 1975. Μόλις είχα αποφοιτήσει από την Ιατρική  Σχολή του ΑΠΘ , στην οποία είχα εισαχθεί μετά από πανελλήνιες εξετάσεις. Βαθμός αποφοίτησης, « λίαν καλώς». Παρά μία μονάδα, άριστα!
Kαταθέτω την βαθμολογία μου, γιατί έτσι κάνουν και στην Βουλή. Και αφού έτσι κάνουν οι Πατέρες του Έθνους,  αυτό θα πρέπει να είναι και το σωστό.

Τώρα,  αν με ρωτάτε για τον βαθμό  του απολυτηρίου μου από το Δημοτικό Σχολείο, λυπάμαι, δεν τον ενθυμούμαι. Και έχει πεθάνει και ο δάσκαλός μου για να τον ρωτούσα…
Με το  «λίαν καλώς» λοιπόν παραμάσχαλα,  παρουσιάσθηκα στον στρατό, για να υπηρετήσω και εγώ  την πατρίδα.

Μου έδωσαν τον τιμητικό βαθμό του Στρατιώτη , και μ’ αυτόν τον βαθμό απολύθηκα μετά από 28 μήνες θητεία και 8 ημέρες  ‘’τσαμπουκά’’. Η θητεία στον στρατό ξηράς ήταν τότε 24 μήνες, αλλά παρατάθηκε άλλους 4  με την μορφή της επιστράτευσης, γιατί τότε οι Τούρκοι  έβγαζαν στο Αιγαίο ένα ερευνητικό  σαπιοκάραβο, το ΧΟΡΑ, και κάποιο έπρεπε να το βυθίσει.

(Συγκρίνοντας το  τότε με το σήμερα, τίποτα δεν έχει αλλάξει στα αιγαιοπελαγίτικα παιχνίδια!). Ξέρεις τι είναι ο ‘’τσαμπουκάς’’ στο στρατό Κύριε Υπουργέ; Κάτι  ανάλογο με το ‘’δεν  συνεμορφώθην… ’’ Και οι συνέπειες του, η φυλακή. Τουτέστιν, ανάλογη παράταση της θητείας.

Λοιπόν, ήταν σπουδαίο σχολείο από μία άποψη η στράτευση, γιατί εκτός του ότι μας έκανε ‘’άντρες’’ όπως έλεγε και η γιαγιά μου, επίσης μακαρίτισσα, μας εξάσκησε σε πολύ σοβαρά πράματα.  Όπως, «Πάρε δέκα με το  Μ1 στην ανάταση».  Ξέρεις τι σήμαινε  αυτό Κε Υπουργέ; Προς ενημέρωσή σας, «Κάνε δέκα γύρους του στρατοπέδου, με το όπλο στην ανάταση.»

Όπως και το επίσης  και  το  διδακτικό –συμμορφωτικό: «Πάρε 30  λαγουδάκια, επίσης με το Μ1  στην ανάταση» που σήμαινε 30  βηματισμούς- χοροπηδήματα προς τα εμπρός από θέση ημικαθίσματος, επίσης με το όπλο στην ανάταση.

Το ‘’γερμανικό νούμερο ‘’ το γνωρίζετε Κε Υπουργέ; Μάλλον  όχι. Πρόκειται για σκοπιά στις 12 το βράδυ και λίγο μετά. Έτσι που να μην  προλάβεις να κλείσεις μάτι ούτε πριν ούτε μετά την σκοπιά σου. Και όταν λέμε σκοπιά εννοούμε ,’’φυλάττειν  Θερμοπύλας’’ . Μόνο που τον εχθρό δεν τον περιμέναμε να έλθει απ’ έξω, αλλά εκ των ένδον με την μορφή του περιπόλου, και αλίμονο αν λαγοκοιμόσουνα , έκανες λούφα, ή κάπνιζες και δεν προλάβαινες να ξεφωνήσεις  το ‘’αλτ, τις  ει’’.  Την άλλη μέρα ήσουν στη ‘’ σέντρα’’.

Ξέρετε τι είναι η ‘’σέντρα’’ Κε Υπουργέ; Να σας πω εγώ. Την ώρα της πρωινής αναφοράς,  αναφερόταν το  αμάρτημα –παράπτωμα σου , και ο διοικητής αποφάσιζε για την τύχη σου, που συνήθως ήταν  φυλάκιση. Tο πόσες ημέρες , εξαρτιόταν από τα νυχτερινά κέφια της  Κας Διοικητού.

Επίσης, Κε υπουργέ, εκείνη την μεταπολιτευτική περίοδο, στον στρατό υπήρχαν και κυκλοφορούσαν κάτι ‘’σταγονίδια’’ που αν τα μάζευες όλα μαζί έκανες μία ωραιότατη μπόρα. Μία μπόρα που η Πατρίδα την πλήρωσε πολύ ακριβά. Αυτά τα ‘’σταγονίδια’’ λοιπόν, εσύ δεν τα γνώρισες, μιας και δεν υπηρέτησες, αλλά προς ενημέρωσή σου, ήταν ιδεολογικά πολύ κοντά μ’ αυτούς που συνεργάζεσαι μια χαρά εκεί στην βουλή, αριστερός άνθρωπος εσύ,  και χτίσατε μαζί τους την κυβέρνηση της  Π.Φ.Α.  (Πρώτη Φορά Αριστερά).

Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον την θητεία στον ελληνικό στρατό πρέπει να είχε υπ’ όψη του ο Προυστ όταν έγραφε τον ‘’χαμένο χρόνο’’. Και  μέσα σε όλα αυτά από τα οποία εσύ δεν πήρες μυρουδιά, τα αφεντικά , οι ανώτεροι δηλαδή, οι περισσότεροι παιδιά της ‘’εθνοσωτηρίου’’ για να σε’’ ισοπεδώσουν’’ είχαν το ισχυρό εργαλείο   του φόβου, της  απειλής,  και της τιμωρίας,  εν τέλει. Ιδίως αν κουβαλούσες στον φάκελό σου κανένα προσωπικό ή οικογενειακό  ‘’αμάρτημα’’.  Εννοείς, φαντάζομαι…

Σου τα λέω όλα αυτά για να καταλάβεις τι σημαίνει « αποδόμηση  προσωπικότητας» και όχι τα φούμαρα που ψέλλιζες παραπονεμένος  σε φιλικό σου τηλεοπτικό σταθμό! Αλλά όμως από όλα αυτά εσύ , τίποτα δεν έζησες. Βλέπεις φρόντισε η χούντα να σε απαλλάξει από το άχρηστο βάρος τέτοιων εμπειριών, εξαγοράζοντας  ‘’νομίμως’’ την στρατιωτική σου θητεία με 3200 δραχμές, τουτέστιν σε σημερινές αξίες, 10 περίπου ευρώ!

Δεν ξέρω αν το  θυμάσαι , αλλά  σ ’αυτήν τη χώρα εδώ και λίγα χρόνια έγινε μεγάλη συζήτηση, αν το νόμιμο είναι και ηθικό.  Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε! Πάντως η γενιά μου και εγώ προσωπικά θα δίναμε πολύ περισσότερα των 10 ευρώ, ας πούμε και 50 ευρώ ακόμα, που λέει ο λόγος , για να  περισώσουμε 28μήνες και 8 ημέρες ζωής. Αλλά δεν μας δόθηκε η ευκαιρία, προκειμένου να ασχοληθούμε απερίσπαστοι στην επιστήμη μας.

Εσύ όμως που γλύτωσες τόσα βάσανα με 10 ευρώ, μην γίνεσαι προκλητικός. Μην ασχοληθείς άλλη φορά με στρατούς και θητείες γιατί  «λαγός τη φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής  του». Και όλα αυτά, Κε επί της Παιδείας, Υπουργέ, σας τα αναφέρω με πολύ συμπάθεια γιατί μόνος ζήτησες να κριθείς, και για να καταλάβεις  ποιοι και πότε υπέστησαν την βάσανο της «αποδόμησης της προσωπικότητας».

Και κάτι  ακόμα:  Όχι, ο στρατός δεν μας έκανε άντρες, ούτε τα μουστάκια, αλλά η ίδια η ζωή, και η στάση μας απέναντι στις αξίες της.

*Γιατρός και συγγραφέας- [email protected]