

“Πριν από είκοσι οκτώ χρόνια, το 1989, ο αείμνηστος Ιωάννης Παπουτσιδάκις, που υπήρξε ο τελευταίος έπαρχος των ελληνικών νησιών Ίμβρου και Τενέδου, μου εμπιστεύθηκε μέρος του αρχείου του − έγγραφα επί
“Η πρώτη δημοσίευση, σε ειδικό αφιέρωμα στην εφημερίδα Τα Νέα, ενός μέρους του αρχείου συνέπεσε με τον απόηχο των συναντήσεων της Βουλιαγμένης και του Νταβός (1988) μεταξύ του Α. Παπανδρέου και του Τ. Οζάλ, όπου καλλιεργήθηκαν ελπίδες ως προς την εξάλειψη των προκλήσεων και διεκδικήσεων στο Αιγαίο από το στρατιωτικό πολιτικό κατεστημένο της Τουρκίας.
Αν ποτέ η Ελλάδα οδηγηθεί σε διαπραγματεύσεις για χερσαίο χώρο, αυτό θα δημιουργήσει εκ των πραγμάτων για την Τουρκία το πρώτο βήμα που θα την οδηγήσει σε πράξεις κυριαρχίας.
Είναι αποδεδειγμένο ότι η χειρότερη ειρήνη είναι καλύτερη από τον πόλεμο, δεν μπορεί όμως η ειρήνη να έχει διάρκεια, εάν και οι δύο πλευρές δε συμβάλλουν το ίδιο”.
