Του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη
Όλοι σπεύδουν (σπεύδουμε, για να πούμε την αλήθεια) να θεωρήσουμε ότι η “μετά το Παρίσι” εποχή θα είναι εντελώς διαφορετική, όπου κι αν βρίσκεται κανείς στην Δύση, ό,τι κι αν πιστεύει. Έστω ότι έτσι είναι – αν και η αντοχή της Δύσης, ας πούμε στην “μετά το Charlie Hebdo” εποχή, αποδείχτηκε μεγάλη. Άδηλον αν είναι αδιαφορία ή ικανότητα υπέρβασης, πάντως παρ’ όλα τα “Je suis Charlie” το σοκ κράτησε κάποιες βδομάδες. Μόλις.
Μετά την απόλυτη φρίκη της 13ης Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι, να δούμε τι αληθινά θα μείνει πίσω – και για πόσο. Θα μας επιτρέψει, ωστόσο, ο αναγνώστης να καταθέσουμε μερικές απόψεις σαν “οδηγίες χρήσεως” για την μετά-το-Παρίσι εποχή.
Πρώτον: λίγα λόγια! Και ψύχραιμα. Και ζυγιασμένα. Όσο λιγότερα σπεύσει να καταθέσει κανείς, να δώσει αναλύσεις, να διατυπώσει κατάρες, τόσο καλύτερα. Τόσο καλύτερα για αύριο, που τα γεγονότα θα συσσωρεύονται: ας θυμηθούμε πόσα ειπώθηκαν για το Ιράκ, για την επέμβαση στο Αφγανιστάν, αλλά και για την πολυπολιτισμικότητα στις μεγαλουπόλεις της Δύσης… Λίγα λόγια, λοιπόν, και ψύχραιμα!
Δεύτερον: άλλο πράγμα να επεξηγούμε/ερμηνεύουμε/αναλύουμε, εντελώς άλλο το δικαιολογούμε. Είναι αλήθεια ότι στις χώρες προέλευσης των Τζιχαντιστών υπάρχει αληθινός πόλεμος, ότι ξεπατώνονται από βομβαρδισμούς ολόκληρες πόλεις (κι οι βόμβες δεν “ταυτοποιούν” θύματα). Είναι αλήθεια ότι η Δυση έχει, κατά καιρούς, εξοπλίσει τους πάντες – απο Αλ Κάϊντα μέχρις ISIS/Ντάες.
Είναι αλήθεια πώς στα κολασμένα λαϊκά προάστια των Παρισίων υπάρχει και φτώχεια και ρατσισμός και καταπίεση. Όλα αυτά υπάρχουν – δεν μπορούν να διαγραφούν! Όλα αυτά, όμως, δεν σημαίνει ότι όταν κανείς τα αναγνωρίζει, αποδέχεται και την φρικτή εικόνα της τρομοκρατίας. “Καταλαβαίνω” δεν θα πει και “αποδέχομαι”.
Τρίτον: Όλοι όσοι έχουν να προτείνουν/αποδεχθούν “λύσεις” για το προσφυγικό – π.χ. “αυστηρότεροι έλεγχοι στα σύνορα” – ας λαμβάνουν τον κόπο κάθε φορά να προτείνουν/εξηγήσουν το “πώς”. Τα φουσκωτά των προσφύγων τουμπάρονται εύκολα με κάποια τζαρτζαρίσματα του Λιμενικού (ο πολυβολισμός που κάποιοι Κεντρο-Ευρωπαίοι φάνηκαν να έχουν κατά νουν είναι πιο δύσκολος, ως εικόνα!). Ποιος όμως το προτείνει – αλήθεια;
Τέταρτον: Όσοι ζητούν να απαιτηθεί από την Τουρκία – από τον Αλέξη Τσίπρα αύριο, από την “Ευρώπη” μεθαύριο – να φτιάξει στο δικό της έδαφος hot-spots ή να εκτρέψει το προσφυγικό ρεύμα, ας λένε και τι πρέπει να ειπωθεί άμα εισπραχθεί από τον Ερντογάν ένα μεγαλόπρεπο “Ολμάζ!”. Η απλούστερα “Γιοκ!” Δηλαδή; “Όχι!”
Πέμπτον: ειλικρινά, μην διαβάζετε/μεταφράζετε σουράτες από το Κοράνι, ώστε να “αποδείξετε” ότι οι τζιχαντιστές “κάνουν λάθος”. Συνήθως το Ιερό Βιβλίο επιδέχεται αντικρουόμενες ερμηνείες – επί αιώνες οι ισλαμικοί σοφοί αυτήν την δουλειά κάνουν, δεν είναι απλή υπόθεση…
