Του Νίκου Λακόπουλου
Mε ένα άρθρο που μιλά για μια μοναχική απόφαση η Καθημερινή καλεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη “να ζυγίσει αν διαθέτει το απόθεμα δυνάμεων, το αφήγημα και την πυξίδα, ώστε να αξιοποιήσει παραγωγικά τον χρόνο που του απομένει, χωρίς να πέσει στη δίνη μιας παραλυτικής σκανδαλολογίας, που μπορεί να εξελιχθεί και σε πηγή ανασφάλειας για τη χώρα”,
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας πάλι για διαχρονικές παθογένειες και για βαθύ κράτος διαχωρίζει την θέση του από τη κυβέρνηση και το κόμμα του πιστεύοντας ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και πώς παραμένει ο “καταλληλότερος” πρωθυπουργός χωρίς τον οποίο η χώρα οδηγείται στο χάος.
Στην πραγματικότητα η χώρα βρίσκεται ήδη σε χάος, η κυβέρνηση είναι “ηθικοπολιτικά νεκρή” -κατά τον Λευτέρη Κουσούλη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είτε θα οδηγηθεί σε εκλογές -πράγμα που εισηγούνται συνεργάτες του- είτε θα παραμείνει πρωθυπουργός μέσα σε παράλυση, αβεβαιότητα και , ανασφάλεια.
Προφανώς δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για τομές και μεταρρυθμίσεις, αλλά “ο κίνδυνος σε μια κορυφαία επισφαλή γεωπολιτική στιγμή να διατηρείται μια κυβερνητική πλειοψηφία ενταγμένη σε ένα σπιράλ εσωστρέφειας και αμηχανίας. Μια κυβέρνηση που θα έχει ουσιαστικά παραιτηθεί από τις μεγάλες αποφάσεις’ όπως γράφουν τα Νέα.
“Για αυτό ακριβώς ο Πρωθυπουργός που είναι και ο μόνος και καθ’ όλα αρμόδιος οφείλει να εξετάσει την πρόωρη προσφυγή σε κάλπες. Η ανανέωση της λαϊκής εντολής θα μπορούσε να είναι η λύση τώρα».
Υπάρχουν πολλές ενδείξεις πως οι εκλογές ωστόσο δεν θα είναι η λύση, αλλά θα περιπλέξουν τα πράγματα καθώς δεν φαίνεται να υπάρχει προς το παρόν εναλλακτική πρόταση, ούτε αξιόπιστη αντιπολίτευση.
Στις εκλογές θα πάρουν μέρος τουλάχιστο τρία κόμματα που δεν υπάρχουν ακόμα, ενώ δεν θα μπορεί να σχηματισθεί η κυβέρνηση χωρίς τη Νέα Δημοκρατία και είναι πιθανό το ενδεχόμενο να μην φτάνει η συνεργασία δύο κομμάτων.
Μια πιθανή λύση θα ήταν ο σχηματισμός οικουμενικής κυβέρνησης -με τη συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας- και ακούγονται ήδη ονόματα πιθανών πρωθυπουργών, αλλά αυτό θα ήταν μια προσωρινή λύση.
Αν το σκάνδαλο των υποκλοπών και το έγκλημα των Τεμπών αφορούν τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη -που κάποτε πρέπει να καλέσει ο ανακριτής, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αφορά τη Νέα Δημοκρατία -που επιμένει να το μεταβιβάσει σε όλο το πολιτικό σύστημα.
Κάπου όχι πολύ μακριά αχνοφαίνεται το μέλλον χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην κυβέρνηση, τον Νίκο Ανδρουλάκη στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, έτοιμο να γίνει πρωθυπουργός, αν και δεν εκφράζει ούτε την πλειοψηφία του κόμματός του, χωρίς ορισμένα από τα “κόμματα – πεταλούδες” που εμφανίστηκν με απροσδόκητους ηγέτες στην πολιτική ζωή.
Το πρόβλημα με την λεγόμενη Κεντροαριστερά δεν είναι ότι δεν έχει ηγέτη, αλλά ότι δεν έχει κανένα όραμα, δεν έχει να προσφέρει κάτι πέρα από την συμμετοχή της στη νομή της εξουσίας. Δεν υπάρχει εδώ χώρος για Αριστερά και ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει με αυτόν που περιγράφει ο Μπρεχτ πως τριγυρίζει με ένα κεραμίδι για να δείξει πώς ήταν το σπίτι του.
Την ίδια ώρα ο Αντώνης Σαμαράς κάνει το ίδιο για να δείξει πώς ήταν το κόμμα του, ενώ η Μαρία Καρυστιανού θέλει να εξυγιάνει την πολιτική ζωή, αλλά δεν ξέρει πώς. Η ιδέα της επιστροφής διαπερνά το πολιτικό σύστημα είτε πρόκειται για τον Αλέξη Τσίπρα είτε για το ΠΑΣΟΚ.
Με αυτοαναφορικό, ξύλινο και κενό πολιτικό λόγο έχουμε αρκετούς έτοιμους πρωθυπουργούς -που ωστόσο δεν έχουν κυβερνητικό κόμμα -και δεν έχουν πλειοψηφία ούτε στο κόμμα τους, ενώ η πρωτοφανής αποχή στις ευρωεκλογές οδηγεί σε ένα πολιτικό σύστημα με πολλούς “ηγέτες”, αλλά κανένα ισχυρό κόμμα όπου η πολιτική αποδυναμώνεται και η οικονομική ολιγαρχία που ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης μπορεί να επιλέγει ως πρωθυπουργό τον “καταλληλότερο” για τα συμφέροντά της.
ΥΓ: Με το ‘διάγγελμά” του ο Κυριάκος Μητσοτάκης προτείνει ασυμβίβασο υπουργού και βουλευτή και ουσιαστικά δικαιολόγησε τους βουλευτές του “που δεν είχαν κανένα οικονομικό όφελος”. Το πρόβλημα είναι πώς όταν ξέρουν από πριν τι θα πεις, μάλλον έχεις τελειώσει ως ηγέτης. Το μόνο που απομένει στον Μητσοτακη είναι να καταφέρει, όσο είναι ακόμα πρωθυπουργός, να διαχειριστεί το τέλος του.
