Του Νίκου Λακόπουλου
Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ από το 1998 μέχρι σήμερα έχει στόχο προφανώς το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη Βουλή φωτογράφισε ευθύνες και προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ, δηλαδή του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπόσχεται μάλιστα “κάθαρση” για να αντιμετωπισθούν “ βαθιά ριζωμένες παθογένειες και διακομματικές αστοχίες”. Βέβαια οι εξεταστικές, όπως έχει πει, δεν ρίχνουν φως, αλλά αυτή τη φορά… θα ρίξουν.
“Η εξεταστική σε αυτή τη συγκυρία είναι η ενδεδειγμένη λύση. Είναι αλήθεια ότι η διαδικασία αυτή στο παρελθόν ήταν αδιέξοδη όταν χρησιμοποιήθηκε ως όπλο κομματικής εκδίκησης, όμως σε αυτή την περίπτωση αποτελεί το μόνο δρόμο”.
Η κομματική εκδίκηση αφορά πλέον τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά αφού ο Μητσοτάκης ανέφερε ειδικότερα τα εξής πρόστιμα: “Περίοδος 2004- 2009 (για να μη λέτε ότι εξαιρούμε την περίοδο της ΝΔ), 259 εκ καταλογισμός. Περίοδος 2009 – 2013, καταλογισμός 322 εκ ευρώ. Περίοδος 2011 – 2014, καταλογισμός 167 εκ ευρώ.”
Ο Πρωθυπουργός θα ερευνήσει όλους τους άλλους, αλλά επέμεινε δε ότι δεν στοιχειοθετείται ποινική ευθύνη υπουργού της παρούσας διακυβέρνησης απορρίπτοντας τα αιτήματα της αντιπολίτευσης για προανακριτική.
“Έχω να σας κάνω μία ερώτηση συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ: Τι σας εμποδίζει να ψηφίσετε την εξεταστική και εάν προκύψουν στοιχεία να εξετάσουμε και σύσταση προανακριτικής. Τι θέλετε να κρύψετε αρνούμενοι τη σύσταση εξεταστικής, κύριε Φαμελλε και κύριε Ανδρουλάκη;”
Η περίφημη τεχνική λύση, όπως δέχτηκε, ήταν έμπνευση στελέχους του ΠΑΣΟΚ στη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, του Μόσχου Κορασίδη παρότι κυβερνητικά στελέχη την αποδίδουν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Μητσοτάκης εγγυητής της “κάθαρσης”
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επαναλαμβάνει διακώς πως πάνω από 5.200 πρόσωπα ελέγχονται και επιβλήθηκαν οι πρώτες ποινές, λες και αυτό οφείλεται στον ίδιο και θα ερευνηθεί στην Εξεταστική ο ύποπτος ρόλος των κέντρων υποδοχής δηλώσεων.
“Υπάρχει ένα πλήρες σχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ πριν έρθει η δικογραφία. Δεν περιμέναμε τη δικογραφία να ξεκινήσουμε το σχέδιό μας. Εξετάζονται οι πρώτες ατασθαλίες και θα ανακοινωθούν οι πρώτες ποινές. Ο Οργανισμός πρέπει να είναι σε κίνηση. Γι’ αυτό επιμένουμε στην Εξεταστική. Θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα. Εμείς δεν βλέπουμε την εξέλιξη ως πολιτική ασπίδα. Το βλέπουμε ως παράθυρο ευκαιρίας”.
Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας θυμήθηκε τους Πρασινοφρουρούς, το σκάνδαλο με το καλαμπόκι και απευθυνόμενος στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ είπε για τα Ανώγεια, τον ορεινό Μυλοπόταμο και τα περί συστήματος εξαγοράς ψήφων πως πρώτο κόμμα ήταν το ΠΑΣΟΚ.
Η θεωρία της “πλειοψηφίας”
Ο σημερινός πρωθυπουργός αποτελεί ένα πολιτικό φαινόμενο αφού εκφράζει το βαθύ κράτος -και το παρακράτος, αλλά ταυτόχρονα απειλεί πώς θα το διαλύσει, όπως άλλοτε θάκανε και με την… οικογενειοκρατία.
Το βασικό του όπλο είναι το θράσος -για το οποίο κατηγορεί τους άλλους- και η έλλειψη ενοχής μαζί με την χρήση του ψέμματος καθώς όλα όσα λέει -μαζί με το “και”- στον πολιτικό του λόγο είναι μια απάτη.
Στο ερώτημα αν θα καταθέσει και ο ίδιος στην Εξεταστική -που του έθεσε επιτακτικά η Ζωή Κωνσταντοπούλου ή στο αν θα βρεθεί για τόσα σκάνδαλα μπροστά σε κάποιον ανακριτή η απάντηση είναι πως είναι αυτός που θα καθορίσει πώς και πότε και θα πιθανόν να ορίσει ποιος θα είναι ο ανακριτής.
Στην προκείμενη περίπτωση ο Κυριάκος Μητσοτάκης παίζει με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία όταν λέει πως δεν βρίσκει ποινικές ευθύνες για υπουργούς του, πριν καν αρχίσει η Εξεταστική Επιτροπή. Χρησιμοποιεί το άρθρο 86 του Συντάγματος που θα καταργήσει, όπως λέει, αλλά αν η “εγκληματική οργάνωση” δεν καλύπτεται από πράξεις κατά την άσκηση υπουργικών καθηκόντων.
Η κυβέρνηση ερμηνεύει όπως θέλει το Σύνταγμα, παραπέμπει υπουργούς με κατηγορητήριο που θα καταπέσει και διαβάζει όπως θέλει την δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ με την απίστευτη θεωρία πως όποιος έχει την πλειοψηφία στη Βουλή μπορεί να αποφασίζει ό,τι θέλει, ακόμα και το τι εννοεί η ευρωπαϊκή εισαγγελέα.
Επικίνδυνη θεωρία που ουσιαστικά λέει πως όποιος εκλέχτηκε -και μάλιστα δυο φορές- δεν είναι μόνο υπεράνω του νόμου και ερμηνευτής του Συντάγματος, αλλά αυτός που θα ορίσει τι είναι νόμος και πώς θα εφαρμοστεί.
Η κατάσταση γίνεται χειρότερη όταν το 40% μπορεί να οδηγεί σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, με αλλεπάλληλες κλοπές εδρών, αλλά αποτελεί μια μειοψηφία στο εκλογικό σώμα και μια οικτρή μειοψηφία στην κοινωνία.
Μπορεί να μην είναι “χούντα”, όπως λέγεται συχνά τελευταία, αλλά δεν το λες και δημοκρατία.
