
Του Γιώργου Μαρκάκη

Όταν πιάνει μια φωτιά, κύριε Ξυδάκη, δεν βοηθάει να κυνηγάνε τους περίεργους που έρχονται να δουν και να βοηθήσουν τάχα μου τη πυροσβεστική. Βοηθάει περισσότερο να πάρετε το στουπί και τα σπίρτα από τα χέρια του γνωστού πυρομανή που δημιουργεί τις σωστές συνθήκες για να μας βάλουν φωτιά, ώστε να το παίξει σωτήρας αργότερα.
Το ότι μπορούν να σκοτωθούν σε ένα μικρό επεισόδιο κάποιοι Έλληνες στρατιώτες για αυτόν θα αποτελεί βέβαια αιτία να εκφράσει τα συλλυπητήρια του στους οικείους τους δηλώνοντας υπερήφανα πως τα έξοδα ταφής θα καλυφθούν από το ελληνικό κράτος για αυτήν την θυσία τους. Θυσία βέβαια που εύκολα θα μπορούσαμε να αποφύγουμε αν έδειχνε σύνεση και εξυπνάδα στο πόστο που τον τοποθέτησαν, αποφεύγοντας τις λεκτικές κόντρες με ένα μεγαλομανή πρόεδρο που μετετράπη σε τύραννο και ψάχνει ευκαιρία για να απλωθεί στον χάρτη και να δείξει ότι είναι κάτι περισσότερο από Βορειοκορεατικό φόβητρο.
Όταν σε βάζουν Υπουργό Άμυνας, κύριε, δεν πρέπει να λες πολλά για να αντιπροσωπεύεις τις Ένοπλες Δυνάμεις μας. Εκτός βέβαια αν έχεις προσωπική ατζέντα και αδιαφορείς για τα αποτελέσματα της καθημερινής φαυλατάδικης απερισκεψίας που δείχνεις προσπαθώντας να το παίξεις καμπόσος πίσω από τις πλάτες της νεολαίας μας που είναι ντυμένη στο χακί. Και όποια μεγάλη δύναμη κάθεσαι και γλύφεις σήμερα για να μας προστατεύει από τον ανατολίτη μπαμπούλα να ξέρεις πως αμείβεται από την άδεια τσέπη του τσαλακωμένου ελληνικού λαού για να αγοράσει αυτήν την προστασία της.
Για μια προστασία που εσύ δεν πληρώνεις τίποτα.
