Του Τάκη Ψαρίδη
Κάνουν τεράστιο λάθος όσοι νομίζουν ότι το «κρατίδιο», όπως αποκάλεσε το ψευδοκράτος ο Κασσελάκης και έχει ξεσηκωθεί όλη η ελεύθερη Κύπρος, είναι λάθος, σαρδάμ, άγνοια της γλώσσας.
Ο Κασσελάκης με την πρώτη σοβαρή δημοσιογραφική ερώτηση αποκαλύπτει την πολιτική αγραμματοσύνη του. Αποκαλύπτει αυτό που φωνάζουμε από την πρώτη στιγμή της συνέντευξης του στο «Κόντρα».
Πως όσο «άριστος» και αν είναι, όσα πτυχία και αν έχει, είναι παντελώς αγράμματος πολιτικά.
Δεν είναι τυχαίο ότι δεν δίνει συνεντεύξεις και μιλά μόνο μέσα από την ασφάλεια των βίντεο. Οτι αρνήθηκε το ντιπέιτ με την Αχτσιόγλου όπως και ο Μητσοτάκης με τον Τσίπρα. Οτι στην πραγματικότητα δεν τον συμφέρει να μπει στη βουλή, αλλά προτιμά κάποιον άλλον στην θέση του, όπως έναν εξαιρετικό Φάμελλο και αυτός απέξω και εκ του ασφαλούς να κάνει τον αρχηγό και τον ωραίο.
Ο Κασσελάκης αν εκλεγεί ελάχιστα θα παρεμβαίνει. Θα έχει ένα δυνατό επιτελείο δίπλα του όπως ο Μητσοτάκης και θα αφήνει τα πάντα στους άλλους, αρκεί ο ίδιος να είναι αρχηγός. Ουσιαστικά θα είναι ένας αχυρένιος αρχηγός και όμηρος του Πολάκη.
Γιατί γνωρίζει πολύ καλά την πολιτική και ιδεολογική του ανεπάρκεια και σύγχυση. Άλλωστε ο ίδιος έχει γράψει στην αγγλόφωνη έκδοση της «Καθημερινής» ότι υποστήριζε Μητσοτάκη και παραλίγο θα ήταν στην ΝΔ.
Το μόνο που ξέρει να κάνει πολύ καλά είναι να πουλά τον εαυτόν του. Το μήνυμα του είναι απλό και δεν χρειάζεται ιδιαίτερες εγκεφαλικές διεργασίες για την πρόσληψη του. Ειναι ο ίδιος ο εαυτός του. Εγώ μπορώ να σας σώσω, εγώ μπορώ να νικήσω τον Μητσοτάκη, εγώ είμαι το καινούργιο, κλπ, αυτό δηλαδή που μπορεί να πει οποιοσδήποτε, ανεξαρτήτως πολιτικής και ιδεολογίας, ακόμα και ακροδεξιός.
Αλλά και αν δεχτούμε ότι έχει κάποιες πολιτικές θέσεις, γιατί όντως είναι πανέξυπνος και διαβάζει, αυτές δεν είναι άλλες από εκείνες του «πολακισμού», όπως για παράδειγμα το «ξεδόντιασμα», χωρίς όμως ο ίδιος να πατά σε μια ιδεολογική βάση και αριστερή αντίληψη.
Ο Κασσελάκης είναι απλώς το λαμπερό πρόσωπο του πολακισμού. Αλήθεια, θα μπορούσε να διεισδύσει στη βάση του κόμματος αν δεν τον στήριζε ο Πολάκης και οι «αυριανιστές» του, οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να απειλούν εργαζόμενους στο «Κόκκινο», στην «Αυγή», στην «ΕφΣυν», ότι «θα δείτε τι θα γίνει την Δευτέρα»;
Ο Κασσελάκης είναι απλώς ένας ευγενικός και μοντέρνος καιροσκόπος και μεγαλομανής (από παιδί ήθελε να γίνει πρωθυπουργός είπε ο πατέρας του), είναι μια ωραία φούσκα που δυστυχώς δεν θα ξεφουσκώσει εγκαίρως αλλά κατόπιν εορτής.. Όταν ο Σύριζα θα έχει διασπαστεί ή διαλυθεί..
Διότι η τραγωδία δεν είναι ο Κασσελάκης. Είναι ο ίδιος ο Σύριζα, εκείνα τα στελέχη και η βάση του που μπροστά στην αγωνία τους για ένα καινούργιο νόημα, έφτασαν στο σημείο να χρειάζονται και να λατρεύουν «σωτήρες», ακόμα και αυτούς των 20 ημερών, που ειναι παντελώς αγράμματοι πολιτικά και έχουν καλύτερη σχέση με το λάιφ στάιλ παρά με την αριστερά. Ένα κόμμα πληγωμένο βαθιά από τον βομβαρδισμό της απαξίας που δέχτηκε σχεδόν επί 9 ολόκληρα χρόνια και τις δύο εκλογικές ήττες και που παλεύει έντιμα για την αλλαγή για να φύγει ο Μητσοτάκης και η Δεξιά.
Η ερχόμενη Κυριακή λοιπόν είναι η πιο κρίσιμη στην μεταπολιτευτική ιστορία της σύγχρονης ευρωπαϊκής αριστεράς. Να ξέρουν όμως οι καλοπροαίρετοι, που δεν ανήκουν στους αυριανιστές του Πολάκη, που η απογοήτευση και αγωνία τους για το καινούργιο τους οδήγησε στον Κασσελάκη, πως δεν θα αργήσει η στιγμή που θα «τραβάνε τα μαλλιά» τους για το κακό που έκαναν χωρίς να το θέλουν.