Του Ιωάννη Δαμίγου
Η εξέλιξη της πολιτικής στον τόπο μας, μοιάζει σαν μια καταραμένη προσπάθεια επιστροφής στο παρελθόν. Σε ένα παρελθόν, που επιτήδεια φρόντισε μέσω των ταλαντούχων απατεώνων του κατεστημένου, να στειρώσει το μέλλον, προκειμένου να αποκόψει όποια προσπάθεια πιθανής ανατροπής του. Η τρομακτική έλλειψη κοινωνικής παιδείας, σε συνδυασμό με την δυτική κουλτούρα επιβολής της εικόνας, ήρθε και αποτελείωσε έναν ήδη αποχαυνωμένο λαό, όχλο.
Όχλος, γιατί απώλεσε εκούσια κάθε ικανότητα να αντιληφθεί έστω και στο ελάχιστο, πως υπακούει στα κελεύσματα των εκμεταλλευτών του, όταν αυτοί τον εξαπατούν ευθέως και καθημερινά, μέσα από τα ΜΜΕ! Αυτή η άμεση υποταγή στην καθεστηκυία τάξη, χωρίς μια υποτυπώδη κρίση, σκέψη, επέτρεψε και συνεχίζει να επιτρέπει, την επιστροφή στο προσκήνιο δοκιμασμένων και αποτυχημένων επί τούτου, κομμάτων και πολιτικών. Η εφιαλτική “μουμιοποίηση” δοκιμασμένων υπηρετών του κατεστημένου και η χρηματοδοτούμενη ασφαλώς επανεμφάνισή των, δεν αφήνει κανένα περιθώριο ανάκαμψης της παρηκμασμένης πρόσφατης ιστορίας μας. Θα παραθέσω απτά παραδείγματα, τόσο έντονης και φρικτής πραγματικότητας παραλογισμού, που όμως δεν γίνονται αντιληπτά από μια αποδομημένη και παραπαίουσα κοινωνία: Λόγου χάρη, η επιστροφή στην πολιτική του πολλαπλά ηττημένου και τελικά παραιτούμενο κυρίου Τσίπρα. Ένας πολιτικός, που δοκιμάστηκε, απέτυχε, αποδοκιμάστηκε και αντί να μείνει με το Ινστιτούτο του, επανέρχεται ή μάλλον τον επαναφέρουν στην πολιτική! Άλλο πρόσφατο παράδειγμα: Μία ενδεικτική κατάντιας δήλωση του κυρίου Δούκα: “Πρόεδρε συμφωνούμε. Όχι σε συγκυβέρνηση με την ΝΔ”! Και όμως, πέρασε ασχολίαστη αυτή η “αποσαφήνιση” στο συνέδριο του … ΠΑΣΟΚ! Ο 90χρονος Απόστολος Κακλαμάνης, κάνει χώρο στην νεολαία παραιτούμενος! Παρακάτω: Ο κύριος Σαμαράς, εξακολουθεί να … πολεμά τον κύριο Μητσοτάκη, κάθε τρεις και λίγο, από πρόσκοπος! Κι ένα κορυφαίο: Ο κύριος Παναγόπουλος θα είναι εκ νέου υποψήφιος πρόεδρος για την ηγεσία της ΓΣΕΕ! Και μόνο να αναλογιστεί κανείς, ψύχραιμα και λογικά αν, τα ίδια ονόματα και γενιές που κυριαρχούν στον χώρο της πολιτικής ζωής, πέρα από την μουμιοποίηση, θα δεχτεί πως βρισκόμαστε μόνιμα σε μια εφιαλτικήTwilight Zone!
Απόρροια της πνευματικής τύφλωσης και παρακμής του όχλου, το αφύσικο ραγδαίο γήρας κάθε νέου, καθώς όλα φαντάζουν υπερήλικα. Με ρυτιδιασμένες ιδέες τυλιγμένες με σάβανα, σε σημερινούς πηχυαίους τίτλους εφημερίδων και sites, όμοιους με αυτούς περασμένων δεκαετιών. Η χώρα των επετείων και μνημόσυνων, παγιδευμένη σε κινούμενη άμμο παρελθόντος, να βουλιάζει πνιγμένη στην αμάθεια και στην στείρα κληρονομική επανάληψη. Η μόνη “παραγωγική” ενασχόληση του όχλου, είναι αυτή της μουμιοποίησης του παρελθόντος και ό, τι έχει απομείνει επί του παρόντος. Χωρίς τόπο δεν υπάρχει μέλλον. Αυτό που απομένει στην ανθρωπότητα, είναι το brand name του τεράστιου πολιτισμού για τον άνθρωπο, που ποτέ δεν σταθήκαμε στο ελάχιστο ικανοί και άξιοι να κληρονομήσουμε.