Ο Daw, ένας νεαρός που του αρέσει να γράφει ρίμες, έχει έναν στόχο: να βρει λεφτά και να μείνει κάπου μόνος του, μακριά από το τοξικό οικογενειακό του περιβάλλον. Ξεκινά δουλειά ως ντελιβεράς, αλλά τα πράγματα θα πάρουν μια παράξενη και επικίνδυνη τροπή, όταν θα αποφασίσει να ασχοληθεί με παράνομες δραστηριότητες.
Ένα βιβλίο σύγχρονο, βγαλμένο απευθείας από την εποχή μας, που μιλά για τη νέα γενιά, για τα προβλήματά της, για τα αδιέξοδά της μέσα σε μια αφιλόξενη μεγαλούπολη. Για τις λάθος αποφάσεις, για τις προβληματικές οικογένειες, για τη μοναξιά, για τα όνειρα των νέων που συντρίβονται. Ο Ντίνος Γιώτης με φρέσκο λόγο, άμεσο ύφος και γλώσσα που πατά σε στίχους σύγχρονων τραγουδιών ρίχνει φως στον ψυχισμό μιας αποκλεισμένης νεολαίας, καταθέτοντας ένα έμμεσο κατηγορώ στη σημερινή κοινωνία των ολίγων.
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Πάλι τα ίδια σκατά, σκεφτόμουν καθώς γύριζα στο σπίτι, χωμένος μέσα στο
φούτερ μου. Δεν είχε περάσει καιρός που δούλευα ντελίβερι σε μια
συνοικιακή καφετέρια. Μοίραζα καφέδες από το πρωί μέχρι το βράδυ, δεξιά
αριστερά, σε πολύ μπίζι εργαζόμενους και σε φουλ αργόσχολους για λίγα
ευρώ και κάτι ψιλά για να βγάλω τον μήνα μου. Τα είχα ανάγκη όμως και όσο
θα έψαχνα για κάτι καλύτερο δεν θα παρατούσα τη δουλειά.
Ο Βασίλης από τη γειτονιά, που συναντούσα καμιά φορά και χαιρετιόμασταν
στα φανάρια, δούλευε για μια γνωστή πλατφόρμα. Ήταν φανερό πως εκείνος
έπαιζε σε μεγαλύτερη κατηγορία με το χρωματιστό κράνος που φορούσε και
το κουτί με το λογότυπο της εταιρείας που είχε δεμένο στη σχάρα στο
μηχανάκι του. Αν και καμιά φορά γκρίνιαζε για την τακτική της εταιρείας που
πάντα έβρισκε τρόπους με αλγόριθμους και άλλα τέτοια κόλπα να αυξάνει τα
κέρδη της σε βάρος των ντελιβεράδων, δεν άφηνε με τίποτα τη δουλειά του.
Μάλιστα με έψηνε κάθε φορά που συναντιόμασταν στο φανάρι να κάνω κι
εγώ αίτηση. «Αν και μπορεί να χρειαστούν μήνες μέχρι να σε πάρουν»
βιαζόταν να συμπληρώσει με υφάκι.
