Του Ιωάννη Δαμίγου
Πρόσχημα οι ειρηνευτικές συνομιλίες, τόσο από την μεριά των Αμερικανών με τους Ιρανούς, όσο και γι’ αυτές του Ισραήλ με τον Λίβανο. Με ποιον Λίβανο άλλωστε! Οι απαιτήσεις, γιατί δεν είναι αιτήματα των ΗΠΑ, που έχουν επιτατικά επιβάλει στο Ιράν, δεν προϋποθέτουν κανένα κριτήριο που να αφορά σε συζήτηση, πόσο μάλλον σε ειρηνευτικές συνομιλίες.
Μετά από ανασύνταξη και νέο, όχι υπερφίαλο σχέδιο αυτή την φορά, οι ΗΠΑ θα επιχειρήσουν εκ νέου την προσπάθεια επίτευξης του στόχου των, καθώς η ήττα εκτός από ταπεινωτική, θα ενισχύσει τις όποιες βλέψεις των ισχυρότερων πλέον αντιπάλων των, αναγνωρίζοντας την αδυναμία της. Η ταυτόσημη επιθετική πρόθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ, η οποία χαράσσεται ως γνωστόν από το ισχυρό Εβραϊκό λόμπι, ασφαλώς και δεν θα δεχτεί, παρά προσωρινά αυτή την στρατηγική ήττα, προσπαθώντας μάταια να την παρουσιάσει τουλάχιστον σαν μια “ανοχή”, χάρις στην ιδέα που προτάσσει, αυτή της ειρηνευτικής διεξόδου. Το πλήγμα που έχουν δεχτεί οι ΗΠΑ, πέρα από την προσωπική απώλεια του πολιτικού κεφαλαίου του Τραμπ, είναι και η πολύ πιθανή ήττα των Ρεπουμπλικάνων στην Βουλή, με αποτέλεσμα την απώλεια της Γερουσίας. Διόλου απίθανη η παραπομπή του, μετά τις ενδιάμεσες εκλογές. Και γι’ αυτό πρέπει κάτι να κάνει, ίσως και απονενοημένα επικίνδυνο! Ο δολοφονικός πόλεμος στην Γάζα, άλλαξε εντελώς την αμερικάνικη κοινή γνώμη, αλλά και επέφερε μια καθοριστική στροφή στην παγκόσμια κοινή γνώμη, υπέρ των Ιρανών, όταν δολοφόνησαν και πάλι κοριτσάκια μαθήτριες! Σε έναν πόλεμο εξ αρχής λάθος, που πιθανό να οδηγήσει σε ένα ακόμα μεγαλύτερο λάθος, από αυτά που συνηθίζουν οι Αμερικανοί, με την μόνη διαφορά, πως αυτή την φορά δεν είναι πια η μοναδική, και μάλιστα φθίνουσα υπερδύναμη. Το άλλο “μισό”, το Ισραήλ, αντιμετωπίζει εξίσου μεγάλα και ανυπέρβλητα προβλήματα με την σειρά του. Οικονομικά κατ’ αρχήν, που πρέπει να ζητήσει διπλάσια ποσά από τα τελευταία ενισχυτικά από τις ΗΠΑ (της οποίας το έλλειμμα ξεπέρασε τα 40 τρις), στρατιωτικού και πολεμικού υλικού, που βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα καθώς πολεμά τέσσερα και πλέον έτη ασταμάτητα, έχοντας απομονωμένο πια την παγκόσμια κοινή γνώμη εναντίον του, μετά από πολλά χρόνια. Έχει “κουράσει” τον λαό του, και φωνές αντίδρασης με αντιπολεμικές συγκεντρώσεις έχουν κάνει εμφανή την καθημερινή παρουσία των. Τέλος, ο Νετανιάχου παραμένει υπόδικος, με τον δεσμό της δικαιοσύνης να στενεύει επικίνδυνα γι’ αυτόν. Άρα και αυτός είναι ικανός για το ακραίο και απονενοημένο διάβημα! Τώρα, πια “συμμαχία” θα μας προσφέρει αλήθεια το αποδυναμωμένο Ισραήλ, που θα δώσει τον πόλεμο επιβίωσής του, είναι ένα αστείο και τραγικό ερώτημα για την εξωτερική μας (;) πολιτική.
Κάτω λοιπόν από αυτές τις συνθήκες, δεν μπορούν οι αναγκαίες γι’ αυτούς “αλήθειες”, να κρυφτούν κάτω από καμία δικαιολογία δήθεν για συνομιλίες, για ειρηνευτικές διαδικασίες και ό, τι άλλο προβάλουν τάχα προς αυτή την κατεύθυνση. Ο πόλεμος των Αμερικανών κατά του Ιράν, Κούβας και όπου αλλού, και Ισραηλινών επίσης κατά του Ιράν και των λαών που συνορεύουν μαζί του, θα συνεχιστεί. μετά την ανακωχή, μετά από έναν μήνα, μετά από έναν χρόνο, μα θα συνεχιστεί. Κι όπως έγραψε ο Άγγλος ποιητής, δοκιμιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.Wystan Hugh Auden: “There will never be peace, so long as humans occupy the Earth”. Δεν θα υπάρξει ποτέ ειρήνη, όσο οι άνθρωποι κατοικούν στη Γη. Τουτέστιν, το λαβωμένο τέρας, γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνο.