Του Νίκου Λακόπουλου
Με μια Βουλή που δεν εκφράζει το εκλογικό σώμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ένας πρωθυπουργός χωρίς νομιμοποίηση που κατηγορείται πως ευτέλισε την ελληνική δημοκρατία και κατακρεούργησε το Σύνταγμα θεωρεί πως έχει το δικαίωμα όχι μόνο να εξαντλήσει την θητεία του, αλλά να διεκδικήσει και τρίτη θητεία, αφού δεν έχει αντίπαλο και είναι ο “καταλληλότερος”.
Ο σημερινός πρωθυπουργός έχει ένα ισχυρό λόγο να θέλει να παραμείνει στην κυβέρνηση μέχρι το τέλος, αφού αν το κόμμα του πέσει κάτω από 25% -που μπορεί να το πετύχει ο Αντώνης Σαμαράς με το κόμμα του- θα βρεθεί κατά πάσα πιθανότητα όχι μόνο σε αδυναμία να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς συμμάχους, αλλά μπροστά σε ένα Ειδικό Δικαστήριο για τις υποκλοπές, το έγκλημα στα Τέμπη και άλλα πολιτικά κακουργήματα.
«Έχουν γίνει μία παρέα όλοι χωρίς ιδεολογία. Μερικές φορές και χωρίς ηθική. Ο κύριος Μητσοτάκης δεν αγωνίζεται για την παράταξη. Δεν αγωνίζεται ούτε καν για το κόμμα. Αγωνίζεται για να κρατήσει το δικό του καθεστώς» είχε πει από ένα χρόνο πριν ο Αντώνης Σαμαράς σε συνέντευξή του στον Αντ1.
‘Η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη έγινε ένα κόμμα τυχοδιωκτών και καριεριστών με άξονα την εξουσία και το ταμείο και βρίσκεται σε σύγκρουση με τις αρχές του κόμματος του Καραμανλή. Ο Μητσοτάκης για να γίνει πρωθυπουργός πούλησε την ψυχή του στο διάβολο, αποιδεολογικοποίησε την πολιτική εκμαυλίζοντας τους ψηφοφόρους και οδήγησε το κόμμα του στον μικρότερο αριθμό ψηφοφόρων στην ιστορία του.
Ο σημερινός πρωθυπουργός αποτελεί ένα πολιτικό φαινόμενο αφού εκφράζει το βαθύ κράτος -και το παρακράτος, αλλά ταυτόχρονα απειλεί πώς θα το διαλύσει, όπως άλλοτε θάκανε και με την… οικογενειοκρατία. Το βασικό του όπλο είναι το θράσος -για το οποίο κατηγορεί τους άλλους- και η έλλειψη ενοχής μαζί με την χρήση του ψέμματος καθώς όλα όσα λέει -μαζί με το “και”- στον πολιτικό του λόγο είναι μια απάτη.
Όταν κυβερνά μια οργανωμένη μειοψηφία
Η κυβέρνηση ερμηνεύει όπως θέλει το Σύνταγμα, παραπέμπει υπουργούς με κατηγορητήριο που θα καταπέσει και διαβάζει όπως θέλει την δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ με την απίστευτη θεωρία πως όποιος έχει την πλειοψηφία στη Βουλή μπορεί να αποφασίζει ό,τι θέλει.
Η κατάσταση γίνεται χειρότερη όταν το 40% μπορεί να οδηγεί σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, με αλλεπάλληλες κλοπές εδρών, αλλά αποτελεί μια μειοψηφία στο εκλογικό σώμα και μια οικτρή μειοψηφία στην κοινωνία.
Αυτό που έδειξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πως μπορείς να κυβερνάς ακόμα και ως μειοψηφία αν δεν υπάρχει αντιπολίτευση, αλλά ακόμα και αν κερδίσει τρίτη θητεία θα υπάρξει ένα τέλος στη βασιλεία του και μετά το έγκλημα θα υπάρξει τιμωρία καθώς με την πτώση του καθεστώτος οι φάκελοι θα ξανανοίξουν, οι δίκες θα ξαναρχίσουν.
Το τέλος της πολιτικής ιδεολογίας
Ο σημερινός πρωθυπουργός έχει αρνητική εικόνα για το 70%, ωστόσο ένα ίδιο ποσοστό με το 68% θεωρεί πως και η αντιπολίτευση κινείται σε λάθος κατεύθυνση, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης ούτε κατά διάνοια δεν επιλέγεται ως κατάλληλος να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.
Ο κόσμος θέλει πολιτική αλλαγή που τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορούν να φέρουν και η πολιτική κρίση έρχεται για να θέσει ζητήματα που αφορούν την λειτουργία του πολιτικού συστήματος, την Δικαιοσύνη και την αποχή των μισών ψηφοφόρων από την κάλπη.
Η πολιτική έχει περάσει στα χέρια ενός υποκόσμου που δεν έχει στοχεύει στην εξουσία, αλλά στο ταμείο και οι πολίτες από καιρό δεν αντιδρούν. Από τα κόμματα ιδεών περάσαμε σε επαγγελματικά κόμματα που αντιμετωπίζουν τους πολίτες – ή καλύτερα τους ιδιώτες- ως πελάτες με κουπόνια, δωρεάν εισιτήρια, χαρτζιλίκια.
Οι πολιτικοί γίνονται κλόουν, η πολιτική σόου οργανωμένο από επαγγελματίες και η δημοκρατία -όπως και η Αριστερά- μια ιδέα άλλων εποχών: αυτό που έδειξε ο Μητσοτάκης ότι δεν έχει σημασία τι ιδεολογία έχεις, για να κυβερνήσεις χρειάζεσαι καλούς επικοινωνιολόγους που θα σου πουν τι πρέπει να λες -και τι πρέπει να λες ότι πιστεύεις, αμειβόμενους οπαδούς και ένα καλό πρόγραμμα για υποκλοπές.
