Του Ιωάννη Δαμίγου
Η αλήθεια, αποφεύγεται εδώ και πολλά πολλά χρόνια σε αυτόν τον τόπο, όπως ο διάολος αποφεύγει το λιβάνι. Η προχειρότητα πιασμένη χέρι χέρι με την αμάθεια, και η κουτοπονηριά με την ανοησία, συνιστούν ανασταλτικούς παράγοντες, για την ελάχιστη ευκαιρία προοπτικής μιας τέτοιου είδους καταντημένης κοινωνίας. Μέχρι πρότινος, η αναφορά σε τριτοκοσμικές συνθήκες, αφορούσε άλλες χώρες, υποανάπτυκτες δήθεν, που όμως με τον έναν ή άλλον τρόπο προσπάθησαν και κάποιες κατάφεραν μεθοδικά να περάσουν στο στάδιο των αναπτυσσόμενων.
Σε ποια κατηγορία άραγε κατατάσσεται η χώρα μας; Ποιοι είναι οι κοινωνικοί δείκτες που ορίζουν μια προοπτική αναπτυσσόμενης χώρας; Οι κοινωνικοί δείκτες μιας αναπτυσσόμενης και ευημερούσας χώρας αποτυπώνουν την ποιότητα ζωής, την ισότητα και την κοινωνική πρόοδο των πολιτών της, ξεπερνώντας τα στενά όρια των καθαρά οικονομικών μεγεθών όπως το ΑΕΠ. Υψηλός μέσος όρος ηλικίας επιβίωσης, εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά θανάτων σε βρέφη, καθολική και δωρεάν ή οικονομικά προσιτή περίθαλψη και χαμηλά ποσοστά υποσιτισμού και επαρκείς υποδομές υγιεινής. Επιπλέον, σχεδόν καθολική ικανότητα γραφής και ανάγνωσης στον πληθυσμό, ένας υψηλός μέσος όρος ολοκλήρωσης της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και υψηλές δημόσιες δαπάνες για σύγχρονα σχολεία και πανεπιστήμια. Ακόμα, χαμηλές τιμές που υποδηλώνουν δίκαιη κατανομή του εισοδήματος, ίσες ευκαιρίες, αμοιβές και εκπροσώπηση των γυναικών στην εργασία και την πολιτική, δυνατότητα των πολιτών να βελτιώσουν την κοινωνικοοικονομική τους θέση. Τέλος υψηλή συνδυαστική βαθμολογία σε υγεία, γνώση και βιοτικό επίπεδο. Επεκτείνοντας τους κοινωνικούς δείκτες, προχωράμε στις αμοιβές που καλύπτουν τις βασικές ανάγκες και επιτρέπουν την αποταμίευση, σε ένα Ισχυρό πλέγμα προστασίας για τη συνταξιοδότηση και την ασθένεια. Κλείνουμε με την εγκληματικότητα σε χαμηλά ποσοστά βίαιων εγκλημάτων και ανθρωποκτονιών, με υψηλό αίσθημα δικαιοσύνης, διαφάνειας και χαμηλά επίπεδα διαφθοράς και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία του λόγου. Τώρα, οποιαδήποτε αναφορά στην μέτρηση αυτών των δεικτών, παρουσιάζει την θέση της χώρας μας σχεδόν, αν όχι στις τελευταίες θέσεις, μα στην κατάταξη από την μέση και κάτω του παγκόσμιου πίνακα επιδόσεων χωρών. Κατάταξη δηλαδή που αφορά προτεκτοράτα! Και το δυσμενέστερο όλων, πως δεν υπάρχει προοπτική ανάκαμψης! Αυτή είναι η θέση της χώρα μας, που δεν αγνοεί κανείς λογικός, αν υπάρχουν ακόμα τέτοιοι. Παραδοχή δημόσια των πολιτών, που όμως κόντρα στην απλή και σπάνια λογική στον τόπο μας, δεν εξηγεί την “παραδοσιακή” ανάδειξη πολιτικών εκπροσώπων, που αγνοούν τάχα την πραγματικότητα, την αλήθεια. Τους κοροϊδεύουμε και μας κοροϊδεύουν, πράγμα που αιτιολογεί την άξια θέση μας.
Κι όμως ένα δάχτυλο, χωρά και κρύβει μια ολόκληρη χώρα από πίσω, νομίζουμε οι κουτοπόνηροι. Μα πλησιάζοντας η αναπάντεχη αυτή ώρα των γεωπολιτικών αλλαγών, η αναπόφευκτη έκθεσή μας στην αλήθεια, κρύβει απέραντη οδύνη. Ανέτοιμοι και επαναπαυμένοι στο πρόσκαιρο βόλεμα όπως, μας περιμένουν απανωτοί “Προκρούστες”, Λερναίες Ύδρες και Λαιστρυγόνες, χωρίς να έχουμε την βοήθεια, τόσο θεών, όσο και ημίθεων ή πολυμήχανων, μια και ξοδευτήκαμε σε χαρισματικούς και εμπνευσμένους λαοπλάνους. Μόνο στα αιώνια βιβλία θα υπάρχει η αναφορά της μιας και πολιτισμικής αρχαίας Ελλάδας, που έθεσε τους δείκτες ευημερίας. Πίσω από το δάχτυλο χρήσης είτε υψωμένου ως δείκτη, είτε ως καταφύγιο αποφυγής ευθύνης, θα απομείνει ένα κενό, κενό που κάποτε χώρεσε πολλούς και σύγχρονους ανάξιους.