Του Νίκου Λακόπουλου
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η ΕΛΑΣ είναι ήδη κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης -μέσα σε 24 ώρες από την ίδρυσή του, το ΠΑΣΟΚ παλεύει για την τρίτη θέση και το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού φυλλοροεί.
Με τον Αλέξη Τσίπρα να πανηγυρίζει για την δεύτερη θέση, που πιστεύει πώς θα γίνει πρώτη -καθώς δεν ήρθε για να παίξει “συμπληρωματικό ρόλο”- οι πολιτικές εξελίξεις θα κριθούν από την πορεία του κόμματος Σαμαρά για τη Νέα Δημοκρατία και από το τι θα συμβεί στο ΠΑΣΟΚ μετά την ηεγσία του Νίκου Ανδρουλάκη.
Φαίνεται πως θα εξαφανισθούν ορισμένα μικρά κόμματα σε μια πόλωση στις αναπόφευκτες δεύτερες εκλογές που θα εξελιχθούν σε μια νέα αναμέτρηση Μητσοτάκη – Τσίπρα με τον δεύτερο να εκτιμά πως ¨”το πολιτικό σύστημα μπαίνει σε νέα φάση και πάμε ξανά σε ένα σύστημα ισχυρών πόλων».
«Αν βγούμε πρώτοι στις εκλογές, θα προσπαθήσουμε να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας και, αν όχι, θα πάμε σε δεύτερες εκλογές για καθαρή εντολή» είπε πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας προσθέτοντας πως «δεν επέστρεψα στην ενεργό δράση για να καταγράφω ποσοστά. Στόχος μου δεν είναι να είμαι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά να κυβερνήσω».
Mιλώντας στους “τομεάρχες” της σκιώδους κυβέρνησής του ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε σε ¨μια νέα ηθική της πολιτικής” και ένα “νέο πατριωτισμό”, ενώ παλιότερα μίλησε για ένα “μεγάλο σοκ”, ένα “άλμα προς τα εμπρός”, μια “νέα υπερηφάνεια” , την “περηφάνια του αυτοσεβασμού”.
Αντίθετα με την πρώτη φορά όπου ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας διεκδίκησε την εξουσία με εκλογικά άλματα,εκφράζοντας την δυσαρέσκεια του κόσμου κυρίως για το ΠΑΣΟΚ, ως νέο άφθαρτο πρόσωπο, τώρα επανέρχεται ως ένας εμπειρος μάνατζερ που επιχειρεί να επιβάλλει στην κοινωνία ένα κόμμα που αν δεν είναι προϊόν εργαστηρίου, όπως λέει, είναι ενός Ινστιτούτου.
Η νέα κομματική ελίτ της ΕΛΑΣ
Μια ανάλυση του Γιάννη Μαυρή στο The Press Project για το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα δείχνει πως η κομματική ελίτ της ΕΛΑΣ αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από μεσαία και ανώτερα μικροαστικά στρώματα όπου εντάσσεται η μεγάλη μάζα των ιδρυτικών μελών. Στα «Μεσαία μικροαστικά στρώματα» κατατάσσεται το 29% των μελών, ενώ στα «Λαϊκά/εργατικά στρώματα» κατατάσσεται μόλις 8% των μελών.
Από την ανάλυση προκύπτει ότι η κομματική ελίτ της ΕΛΑΣ αποτελεί σε μεγάλο βαθμό τη συνέχεια της προηγούμενης. Η πολιτική χαρτογράφηση της νέας κομματικής ελίτ δείχνει ότι η ΕΛΑΣ, καταρχήν στο επίπεδο της ηγεσίας της δεν είναι ένα «νέο» κόμμα. Συγκροτείται ως πολιτικό μόρφωμα με πυρήνα (~42%) τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ.
“Η ΕΛΑΣ δεν συνιστά απλά ένα «ιδεολογικό» εγχείρημα «συνάντησης διαφορετικών ρευμάτων» — είναι και μηχανισμός διατήρησης ταξικής θέσης για μια συγκεκριμένη μερίδα του «προοδευτικού» πολιτικού προσωπικού, που βρέθηκε εκτός εξουσίας το 2019″ σημειώνει ο Γιάννης Μαυρής.
“Το γεγονός ότι το 70%+ των ιδρυτικών μελών προέρχεται από το προηγούμενο σχήμα, σημαίνει ότι η ΕΛΑΣ δεν μπορεί να αποστασιοποιηθεί πειστικά από την ευθύνη της διακυβέρνησης 2015-2019. Οι ψηφοφόροι που ένιωσαν ότι «προδόθηκαν» το 2015, βλέπουν αρκετούς από τους ίδιους ανθρώπους πάλι στη σκηνή.
Η επάνοδος στην πολιτική σκηνή, υπό αυτούς τους όρους, δεν συνιστά «επανεκκίνηση», ούτε σβήνει αυτή την παγιωμένη συλλογική μνήμη. Δεν είναι επικοινωνιακό πρόβλημα, αλλά δομική αντίφαση: δεν μπορείς να επαγγέλλεσαι την «τομή» και ταυτόχρονα να αποτελείς, ουσιαστικά, τη συνέχεια”.
‘Η ΕΛΑΣ φαίνεται να διαδέχεται τον ΣΥΡΙΖΑ, ως μετεξέλιξη της κομματικής μορφής του. Όχι όμως τον ΣΥΡΙΖΑ της ανόδου ή του πλειοψηφικού ρεύματος των μισθωτών και εργαζόμενων στρωμάτων, αλλά τον συρρικνωμένο εκλογικά – τον ΣΥΡΙΖΑ της ήττας. Κοινωνικές και πολιτικές προϋποθέσεις, για να επαναληφθεί σήμερα, ό,τι ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε στην περίοδο 2012-2015 -τουλάχιστον για το εγγύς μέλλον- δεν διαφαίνονται”.