Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Για το μόνο που δεν μπορεί να κατηγορηθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι ότι δεν έχει καθαρή και συγκεκριμένη πολιτική -ή ότι απέτυχε να την υλοποιήσει.
Το αντίθετο: καμιά άλλη κυβέρνηση δεν έδειξε τόση συνέπεια στην επιδίωξη των στόχων της- και γι’ αυτό άλλωστε τους πέτυχε όλους.
Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί οι στόχοι δεν αφορούν την κοινωνία, ή τουλάχιστον την πλειοψηφία της.
Ικανοποιούν έναν κύκλο εγχώριων και διεθνών συμφερόντων και την κοινωνική κάστα που τα περιβάλει: μεγάλες επιχειρήσεις, αλυσίδες, καρτέλ, μεγαλοεισαγωγείς και ασφαλώς πάσης φύσεως αεριτζήδες, που απομυζούν το δημόσιο και το κοινοτικό χρήμα.
Η μέθοδος υλοποίησης αυτής της πολιτικής συμπυκνώνεται σε μια λέξη: «ιδιωτικοποίηση». Με φόντο το «σλόγκαν πωλείται η Ελλάδα»- με το οποίο το παλαιό ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε τον παλιό Μητσοτάκη. Το μήλο έπεσε κάτω απο τη μηλιά του…
Η επόμενη κυβέρνηση δεν θα βρει χώρα , με περιουσιακά στοιχεία στη διάθεση της, να παραλάβει. Ήδη – πέρα απο τις εξαγορές ιδιωτικών επιχειρήσεων από ξένους-, έχει εκποιηθεί σχεδόν ολόκληρη η κρατική ιδιοκτησία: δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια, οργανισμοί, δικαιώματα σε κερδοφόρες δραστηριότητες.
Η πιο δραματική πλευρά αυτής της πολιτικής, είναι η τεχνική με την οποία εκχωρούνται σε ιδιώτες αρμοδιότητες που -απο την αποστολή του- οφείλει να ασκεί το κράτος. Πρωτίστως η εκπαίδευση, η περίθαλψη, η πρόνοια, η ασφάλιση, η ασφάλεια:
-Εξαθλιώνονται συστηματικά οι δημόσιες δομές, με τον περιορισμό χρηματοδότησης και προσωπικού, τη νομική αποδυνάμωση και τη συκοφάντηση: «δεν αποδίδουν» « κοστίζουν στο λαό», « βρίσκονται στο έλεος των συνδικαλιστών». Στο τέλος, ο ιδιώτης παίρνει φιλέτο και πληρώνει για κατιμά…
Όπου υπάρχει νομική προστασία που δεν προλαβαίνουν, ή δεν μπορούν να αλλάξουν, απλά παραβιάζουν το Σύνταγμα και τις αποφάσεις δικαστηρίων. Καραμπινάτη περίπτωση τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια»
Ο Καταστατικός Χάρτης αναθέτει την τριτοβάθμια εκπαίδευση αποκλειστικά στο κράτος και απαγορεύει ρητά τη ίδρυση ΑΕΙ απο ιδιώτες. Για όσο ισχύει το περίφημο «άρθρο 16».
Ήδη όμως λειτουργούν τέτοια «ιδρύματα». Ο Θεός να τα κάνει. Ήταν αρκετή μια απλή προσβολή τους, στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να αποδειχθούν προχειροκατασκευές. Οι άδειες τριων «Πανεπιστημίων» ακυρώθηκαν.
Θα έπρεπε να κλείσουν καθώς ακόμη και στη σημερινή Ελλάδα οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να εφαρμόζονται. Εκτός αν έχουν αντίρρηση οι υπουργοί του Μητσοτάκη.
Η Σοφία Ζαχαράκη – με το φορτίο του υπουργείου Παιδείας που δεν μπορεί να σηκώσει αν κριθεί απο το βιογραφικό της- αποφάνθηκε ότι οι ακυρώσεις του ΣτΕ είναι «εντελώς τεχνικά ζητήματα» που «θεραπεύονται».
Με καθεστωτική ευχέρεια αποφάσισε την επαναλειτουργία των «κομμένων» μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα. Ποια Δικαιοσύνη; Αν καρποφορήσουν οι επόμενες αιτήσεις που ακυρώθηκαν την ίδια τύχη θα έχουν.
Το ανώτατο ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας – που ιστορικά υπερασπίζεται το κοινωνικό και το δημόσιο συμφέρον -αντιμετωπίζεται σαν ενοχλητικό γραφειοκρατικό κουνούπι. Οι αποφάσεις του είναι μικρότερης αξίας απο τα συμφέροντα που υπηρετεί η κυβερνητική πολιτική…
Παλαιότερα τα σοβαρά στελέχη της ΝΔ είχαν σεβασμό στις αποφάσεις του ΣτΕ και κατά κανόνα τις υλοποιούσαν. Η Ζαχαράκη όμως, ως πολιτικός της νεότερης «γαλάζιας» γενιάς δεν έχει αίσθηση της διάκρισης των εξουσιών. Στον κόσμο της δουλειά της πολιτικής δεν να βρίσκει «θεραπείες» της δικαστικής κρίσης.
Ο ΄Αδωνης ξίνισε όταν οι Σαμαράδες ανέδειξαν ότι η σημερινή ΝΔ είναι άθροισμα Σημιτικών και ακροδεξιών του ΛΑΟΣ. Σωστά. Υπάρχει και χειρότερη συνιστώσα: τα φυντάνια της ΟΝΝΕΔ.
