Του Γιαννάκη Λ. Ομήρου
Με αισθήματα εθνικής υπερηφάνειας ο Ελληνισμός γιορτάζει την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821.
Γιορτάζουμε την Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση του 1821 ως μια κορυφαία στιγμή αυτοεπιβεβαίωσης του Ελληνισμού και ως μια καμπή κορυφαία όλης της ευρωπαϊκής ιστορίας.
Η αναδρομή στις μεγάλες στιγμές της εθνεγερσίας, η μελέτη των έργων και των ημερών της Επανάστασης του 1821 είναι η προσφορότερη μέθοδος αυτογνωσίας για κάθε στοχαζόμενο Έλληνα. Μας προσφέρει τα φωτεινότερα παραδείγματα των αρετών μας, την απίστευτη αντοχή της ιστορικής μας συνείδησης, την πίστη μας στις ιδέες του Έθνους, την τόλμη, την πρωτοβουλία, τη δύναμη της προσωπικότητας των Ελλήνων.
Η 25η Μαρτίου έθεσε τα θεμέλια μέσα σε επώδυνες συνθήκες για τη γέννηση του νέου Ελληνικού Κράτους. Αποτέλεσε ακόμα την αφετηρία, με την παράδοση που δημιούργησε για τη μετέπειτα απελευθέρωση και άλλων Ελληνικών εδαφών.
Όμως η ιστορία και οι σημαντικές στιγμές της δεν αποτελούν αντικείμενο μελέτης για να γνωρίσουμε τι κατόρθωσαν άλλοι στο παρελθόν άλλα για να μάθουμε τι είναι σωστό να πράξουμε και εμείς στο παρόν και το μέλλον. Γιατί το παρελθόν είναι το μαντείο απ’ όπου πρέπει να αντλούμε χρησμούς για το μέλλον.
Η βαριά κληρονομιά που τιμούμε σήμερα μας υπαγορεύει συγκεκριμένα καθήκοντα. Να αγωνιστούμε αταλάντευτα και ανυποχώρητα για τον τερματισμό της κατοχής, την ενότητα του κράτους, τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών του συνόλου του Κυπριακού λαού. Να δώσουμε το μήνυμα ότι ο κυπριακός Ελληνισμός δεν θα γονατίσει. Ναι με σωφροσύνη. Ασφαλώς με υπευθυνότητα. Αλλά και με απόρριψη της λογικής της αποδοχής της υπέρτερης δύναμης του κατακτητή. Και με άρνηση συνεχών υποχωρήσεων στις πιέσεις ξένων που αντί να στρέφονται προς την πλευρά του κατακτητή και παραβάτη του Διεθνούς Δικαίου εξακολουθούν υιοθετώντας κυνικά πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών να ανατρέπουν καθημερινά κάθε έννοια ηθικής και δικαιοσύνης.
Το καθήκον μας σήμερα απέναντι στην ιστορία και τον πολιτισμό μας είναι η με κάθε κόπο και κάθε θυσία αποτροπή των κινδύνων που απεργάζονται στην πατρίδα μας οι εχθροί της ελευθερίας.
Θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να ξεγράψουμε δικαιώματα και να ξεχάσουμε δίκαια. Κανένας εκβιασμός, καμιά απειλή, καμιά δυσκολία και καμιά πίεση δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην ταπεινωτική συνθηκολόγηση που δεν θα διασφαλίζει μακροχρόνια τη φυσική και εθνική επιβίωση του Ελληνισμού στην Κύπρο.
Η Κύπρος δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραμείνει η μόνη μοιρασμένη χώρα στην Ευρώπη, όταν η ίδια η Ευρώπη προχωρεί προς την ενοποίηση της. Δεν μπορεί η Ευρώπη να ανέχεται στο σπίτι της την παρουσία ενός στρατού κατοχής, σε μια χώρα αναπόσπαστο και ισότιμο μέλος της.
Να επιμένουμε στην κατοχύρωση των δικαίων ολόκληρου του Κυπριακού λαού, την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων, τη διασφάλιση της εύρυθμης και αποτελεσματικής λειτουργίας της πολιτείας, την ειρηνική συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, την ευημερία και πρόοδο ολόκληρου του λαού της Κύπρου.
Ο αγώνας μας είναι αγώνας ζωής, είναι αγώνας δικαίου. Και σε τέτοιους αγώνες δεν επιτρέπεται η αποτυχία. Τώρα βρισκόμαστε στο σταυροδρόμι της ιστορίας. Χρέος μας να μην ολιγωρήσουμε και να μη φανούμε κατώτεροι των περιστάσεων.
Εμπνευσμένοι από την αθάνατη παράδοση του 1821 και των αγωνιστών της Κυπριακής Ελευθερίας, ας εδραιώσουμε το ανίκητο μέτωπο της ελευθερίας.
