Του Ιωάννη Δαμίγου
Έχω πεισθεί και είναι μεγάλη αλήθεια πως η ζωή είναι ο καλύτερος σκηνοθέτης, που πάντα το επόμενο πλάνο της και η συνέχεια του σεναρίου της, έρχονται να αποδώσουν τα πρέποντα και ανάλογα και μάλιστα με σοφή ακρίβεια σε όλους μας. Ό,τι έχεις, αβίαστα και πρόχειρα εκφέρει σαν λόγο πράξη και κρίση, προς αποφυγή ανάληψης ευθύνης, επιστρέφει συστημένο προς παραλαβή στον αποστολέα.
Προ ετών και προσφέροντας, ως όφειλα τις υπηρεσίες μου στο κόμμα, σαν μέλος της εφορευτικής επιτροπής των εκλογών για ανάδειξη συνέδρων, είχα δεχτεί “συντροφική” επίθεση τραμπουκισμού, από κομματικούς “παράγοντες”, που πρόσφατα είχαν μετακομίσει από τον προοδευτικό … σοσιαλιστικό χώρο, για να παραβλέψω πρωτοφανείς για εμένα παρατυπίες. Ακάλυπτος, υπέβαλα την παραίτησή μου, την οποία και δημοσιοποίησα λεπτομερώς στο φιλόξενο Ανοιχτό Παράθυρο.
Τοπικός βουλευτής, προς τιμήν του, επικοινώνησε μαζί μου μετά από δυο τρεις ημέρες αλλά μόνο για να με κατευνάσει σε προσπάθεια να μην λάβει διαστάσεις δημοσιότητας το ντροπιαστικό συμβάν του τραμπουκισμού. Οι “οδηγίες” του ήταν πλήρως εκπτωτικές, καθώς με προέτρεπε “να χαμηλώσω τις υψηλές στροφές” που λειτουργώ! Όπως και ο ίδιος έχει κάνει, “να καταναλώσω και κανένα ληγμένο προϊόν”, πρόσθεσε! Τον ευχαρίστησα που με κάλεσε, λέγοντάς του πως προσέχω ιδιαίτερα τις αγορές τροφών μου, διαβάζοντας πάντα την ημερομηνία λήξης των.
Και ανέλαβε ο σκηνοθέτης “κομματική πραγματικότητα” εδώ και καιρό να τρέφει συνεχώς με ληγμένες ήδη σκέψεις, ιδέες, τρόπους, τον συμβουλάτορα βουλευτή και να τον οδηγεί έτσι σε καριέρα με ημερομηνία λήξης. Τώρα ζητά βοήθεια στο δύσκολο έργο που του χρεώνουν, κάτι που ο ίδιος “ξέχασε” να φροντίσει σε ανάλογη δύσκολη και “συντροφική”, όπως συνηθίζουν να αναφέρονται εκεί στιγμή, αν βέβαια και δεν του ζητήθηκε. Είχε φροντίσει τότε, σαφώς και επιτυχώς,να πνίξει με την “συμβουλευτική” πρότασή του, το πολύ σοβαρό επεισόδιο εις βάρος μου, που δυστυχώς μαρτυρούσε τα από πριν μικρά μικρά λάθη που έγιναν ανυπέρβλητα όμως εμπόδια στην συνέχεια, όπως αποδείχθηκε πρόσφατα.
Με λίγα λόγια, ο πολύς πολιτευτής βρίσκεται σε δύσκολη θέση σήμερα, όχι ίδια αλλά παρόμοια με αυτήν ενός παραμελημένου και αβοήθητου πολίτη, στο έλεος ειλημμένων αποφάσεων επιτηδείων. Δεν αισθάνομαι λύπη μα ούτε χαρά, για τον συγκεκριμένο αυτόν άνθρωπο. Απλώς, μου είναι αδιάφορος, ως ληγμένος. Δεν δίνω συμβουλές, πρόταση κάνω: Προσοχή στις ημερομηνίες λήξης, όλων ανεξαιρέτως. Η αξιοπρέπεια δεν έχει ημερομηνία λήξης, αλλά αρκούν και λίγα δευτερόλεπτα για να αλλοιωθεί, να ευτελισθεί, άπαξ δια παντός.