Του Ιωάννη Δαμίγου
Ας γίνει επιτέλους μια πρέπουσα διαδήλωση, τόσο μεγάλη όσο να τρομάξει αλλά και να γκρεμίσει αυτό το σαθρό συνονθύλευμα, να ορίσει την ενεργή παρουσία της κοινωνίας υπέρ της δημοκρατίας, θέτοντας τέλος στην ιδιωτικοποίηση και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την λεηλασία του δημοσίου χρήματος. Ας γίνει μια συνεννόηση μεταξύ των πολλών δυναστευμένων φορέων, σε μια συντεταγμένη κάθοδο διαμαρτυρίας, που σε πανελλήνια κινητοποίηση, θα καθορίσει την πορεία των εκλογών.
Μπορεί κανείς να πλησιάσει σε σκέψη την εικόνα μιας τέτοιας διαδήλωσης, με αρχή της το καλλιτεχνικό κίνημα, τους δασκάλους και τους καθηγητές, το νοσοκομειακό προσωπικό, τους συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους ντελιβεράδες, τους εργάτες της Λάρκο, τους αγρότες και κτηνοτρόφους, τους ανθρώπους των λαϊκών αγορών. Τους ταξιτζήδες και τους φορτηγατζήδες, τους ιδιοκτήτες πρώτης πλειστηριαζόμενης κατοικίας και τόσους άλλους φορείς, με πίσω από όλο αυτό το ποτάμι, να ακολουθούν τα προοδευτικά κόμματα της βουλής, με τα μέλη τους;
Κάτι τέτοιο, αν ήταν δυνατό και είναι απαιτητά δυνατό να συμβεί, θα σήμαινε το τέλος του αυταρχισμού και της κατάντιας της χώρας μας, κατ’ αρχάς. Κανένα εξαγορασμένο μέσο δεν θα τολμούσε να παρακάμψει με όποιο κόλπο, ένα τέτοιο συμβάν και την προβολή του, καθώς θα συμμετέχουν τόσοι πολλοί, που θα προκαλέσουν αισθητό πολιτικό σεισμό, αρκετών ρίχτερ. Θα μπορούσαν όλοι αυτοί να βρεθούν και να συμφωνήσουν, με την μαγική έννοια της αμοιβαίας συνεννόησης.
Θα εξαναγκάσει θετικά τον πολιτικό κόσμο να αναθεωρήσει την προσωπική κομματική συμπεριφορά του, σε συμπόρευση με τις εντολές για απελευθέρωση και ευημερία της κοινωνίας. Βάζοντας τέλος στην διεθνή διαπόμπευση της χώρας. Ξεβράζοντας υποτελείς αρχηγίσκους και κόμματα ευκαιρίας, που εξυπηρετούν την ολιγαρχία.
Αλλοίμονο, δεν υποτιμώ τους εθνικούς κουμανταδόρους και τους σταυροφόρους των, ούτε την μεγάλη δυσκολία εφαρμογής των παραπάνω. Όμως πρέπει να επιστρέψουμε στους υποτυπώδεις έστω κανόνες της δημοκρατίας, που αφήνει μεν περιθώρια παρατυπίας στο δυνατό σύστημα, αλλά ελέγχει δε την ξέφρενη ασυδοσία γενικευμένης απληστίας ημετέρων.
Σε μια αρχή προστασίας αρχών, του κράτους δικαίου. Σε μια αρχή διεκδίκησης και ανάκτησης ανθρώπινων δικαιωμάτων, με μια μεγαλειώδη διαδήλωση, σε σίγουρη πορεία νίκης.