Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
“Άργησε, αλλά αντιλαμβάνεται πλέον τα λάθη του” λένε τις τελευταίες μέρες στο ΠΑΣΟΚ για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Η αποβολή του Κωνσταντακόπουλου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, είναι επίδειξη ισχύος- καθώς αποτελεί αδιαμφισβήτητο προεδρικό προνόμιο.
Η βασική ενόχλησή του πάντως αφορά την κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, την οποία εμπιστεύθηκε, αλλά βρίσκει μπροστά του ως σκληρή εσωκομματική αντίπαλο. Θα την αντιμετωπίσει όμως διαφορετικά. Αρχίζοντας από την αυτοκριτική.
Οι γνωρίζοντες λένε ότι συνειδητοποιεί πως κακώς το ΠΑΣΟΚ τη δέχθηκε ως υποψήφια πρόεδρο , παρότι είχε αυτομολήσει από το 2012, όταν την έκλεισαν τη πόρτα της Βουλής οι ψηφοφόροι του κομματος.
Το προσωπικό λάθος του Ανδρουλάκη ήταν ότι δεν της ζήτησε να αποσυρθεί τουλάχιστον από το ΙΧ “Δίκτυο” της που λειτουργεί με αδιαφάνεια και αναπτύσσει δράσεις ανταγωνιστικές με το ΠΑΣΟΚ. Και παντως μόνο μπελάδες μπορεί να προκαλέσει καθώς ουδείς γνωρίζει τι είναι στην πραγματικότητα αυτό το “μαγαζί”.
Σε συνδυασμό με τις διαχρονικές σχέσεις που έχει η ίδια με τη “διαπλοκή” και άλλα κέντρα εκτός πολιτικής, αποτελεί εγκαιροφλεγή βόμβα.
Παιδαριώδες λάθος του, θεωρείται ότι της ανέθεσε τον “πολιτικό σχεδιασμό”, που “δικαιωματικά” έπρεπε να πάρει ο Γερουλάνος. Η ίδια εξ αρχής έδειξε να το αντιλαμβάνεται ως σχεδιασμό προσωπικής αποκατάστασης. Για την οποία πασχίσει με εμφανίσεις σε όλη τη επικράτεια και την πιο πυκνή παρουσία στα ΜΜΕ που είχε ποτέ πολιτικός- με στόχο να πάρει τη θέση του Ανδρουλάκη. Ο οποίος δεν έλαβε υπόψη το κόστος που είχε ο Γ. Παπανδρέου όταν της ανέθεσε τη σύνταξη του προγράμματος για τις εκλογές του 2007!
Ένα ακόμη λάθος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ θεωρείται ότι δεν διέγνωσε εγκαίρως ότι θα τον αντιμετώπιζε ως …κατώτερό της – χωρίς να κρύβει τον προσβλητικό τρόπο της, εντός και εκτός του κόμματος.
Λέγεται ότι στη νέα αντιμετώπιση της αμφισβήτησης που εγκαινιάζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αντί να τη διαγράψει και να έχει την αντίδραση των …φιλομητσοτακικών ΜΜΕ, θα την πλήξει εκεί που πονάει: στην προσπάθεια να επιστρέψει στη Βουλή.
Καθώς δεν την ήθελαν σε καμία άλλη περιφέρεια και ο Ανδρουλάκης δεν ήταν διατεθειμένος να τη διορίσει στη Βουλή, μέσω του ψηφοδελτίου Επικρατείας, της άφησε ως μόνη επιλογή την υποψηφιότητα στον…”τόπο της κατοικίας” της. Γνωρίζοντας ότι Νότιος Τομέας θα αποδειχθεί “σφαγείο” για την ίδια.
Στη συγκεκριμένη περιφέρεια η κουλτούρα της κομματικής και γενικότερα της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ είναι ιδιαίτερα εχθρική σε συμπεριφορές σαν τη δική της. Απορρίπτει το πολιτικό προφίλ που προσπαθεί να διαμορφώσει, με επικοινωνιακά μέσα, και σε κάθε περίπτωση θα βρει ανταγωνιστές που δεν μπορει να αντιμετωπίσει.
Πρώτος ο δραστήριος βουλευτής Παύλος Χρηστίδης, που λειτουργεί ως “δελφίνος” του Ανδρουλάκη. Έχει ευρεία απήχηση στο ΠΑΣΟΚ και καλή δικτύωση που διασφαλίζει την επανεκλογή του- ανακαταλαμβάνοντας τη μια έδρα που θα πάρει το κομμα, κατά τις σημερινές επιδόσεις του.
Αλλά και δεύτερη να έπαιρνε, η “ξενόφερτη” Διαμαντοπούλου πρέπει να αντιμετωπίσει τον Χρήστο Κακλαμάνη, γιο του πρώην προέδρου τη Βουλής, ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ και βουλευτή από το… 1974. Καθόλου εύκολο: είναι νέος, με πολιτική επάρκεια και κομματική αποδοχή.
Εξ ίσου ισχυρή είναι και η υποψηφιότητα της πολύπειρης Τόνιας Αντωνίου, που δεν θα αφήσει διαδρόμους για την απούσα από τα δύσκολα του ΠΑΣΟΚ, συνομιλήτρια του Μητσοτάκη και του Γεωργιάδη.”
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχοντας πλήρη εικόνα για τη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια, αποφεύγει να αποδοκιμάσει την “υπεύθυνη πολιτικού σχεδιασμού” για τις εκτός ΠΑΣΟΚ αποψεις που διατυπώνει κατά καιρούς για να τον υπονομεύσει. Απλώς την στέλνει στους ψηφοφόρους, που θα αναλάβουν τα υπόλοιπα.
Η τελευταία “επίθεση” της Διαμαντοπούλου κατά Ανδρουλάκη είχε ως αιχμή την ένταξη του πρώην πρύτανη Πελεγρίνη στη λιστα της “διεύρυνσης”. Στην πραγματικότητα την ενόχλησε ότι δεν ρωτήθηκε από τον Κ. Σκανδαλίδη για τη σύνταξη της λίστας.
Δεν ξεχνάει ότι ο πρώην γραμματέας την άφησε εκτός Βουλής το 2012, με την επικράτηση του στην Α’ Αθήνας, όπου και θεωρείται ακόμη ανεπιθύμητο πρόσωπο.
Στην ένσταση για τον Πελεγρίνη της απάντησε ότι δεν κατάργησε αυτός τον διαβόητο “νόμο της”, αλλά η ΝΔ. Πράγματι, ο καθηγητής ο Κ. Αρβανιτόπουλος ως υπουργός Παιδείας κατέληξε το αυτονόητο: ο νόμος ήταν ανεφάρμοστος, παρότι η συντάκτριά του είχε ενσωματώσει, τις βασικές θέσεις της Δεξιάς για τα ΑΕΙ.
Η αντίδραση της Διαμαντοπούλου εξόργισε τον Ανδρουλάκη και για την αιχμή εναντίον του: “Η διεύρυνση είναι δύσκολη πολιτική διαδικασία”.
Κυρίως όμως , σύμφωνα με κομματικούς παράγοντες, προκάλεσε εκτός από οργή και μειδιάματα στο σύνολο των στελεχών και μελών του ΠΑΣΟΚ, μια φράση με την οποία προσπαθεί να χρεώσει σε άλλους όσα έκανε η ίδια: ” Όσοι έφυγαν ή επιτέθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, στις στιγμές που αυτό προσπαθούσε να σώσει τη χώρα, συχνά ξεπέρασαν τα όρια της πολιτικής ηθικής και της στάσης στην διαφωνία”.
Στο εσωκομματικό πεδίο η Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζεται σαν θα έχει “ανθρωποδιώχτη”. Εκτός από την εγκατάλειψη του κόμματος, όταν δεν είχε να της προσφέρει αξιώματα, τις αποτυχημένες θητείες σε ό,τι ανελάμβανε με άνωθεν διορισμούς, της καταλογίζουν ότι επέστρεψε όταν ο Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι δεν προτίθεται να την “αξιοποιήσει”. Τη θεωρεί “τοξική”, όπως έχει εξομολογηθεί σε συνομιλητές του.
Η ίδια παραμένει φιλόδοξη, αλλά πολιτικοί παρατηρητές σημειώνουν του δεν διακρίνει ότι βασικό στοιχείο που ορίζει την τύχη της στην πολιτική πλεον είναι το εξής:ο όσοι την υποστηρίζουν δεν ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ.
Στις κομματικές οργανώσεις φθάνουν ακόμη και να χλευάζουν δηλώσεις με τις οποιες προσπαθεί να τους κολακεύσει -σαν να απευθύνεται σε λωτοφάγους ή αφελείς. Όπως αυτό που ανάρτησε μετά την παρουσία της στο Αγρίνιο: “Πάμε για τη μεγάλη πολιτική αλλαγή! ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ!”.
Την επόμενη την έριξε πισώπλατα στον Ανδρουλάκη, για τη διεύρυνση… Και σφύριζε κλέφτικα για τη διαγραφή του Κωνσταντακόπουλου…
