Του Παύλου Αλέπη
Την ημέρα που όλοι είναι έξαλλοι με μια δικαστική απόφαση, απ’ το ανώτατο δικαστήριο διάλεξα να σας γράψω το πώς και πού χάνεται(;;) το δίκιο επτακοσίων χιλιάδων δανειοληπτων… Συγχωρήστε με κατ’ αρχήν, αλλα χωρίς κάποιες ενημερωτικές εξηγήσεις δεν φθάνει κανένας σε ασφαλή συμπεράσματα.
Γνωρίζοντας κάποια βασικά πραγματα και χωρίς να ειμαι νομικός, το πρώτο που πρέπει να γίνει απ’ όλους, κατανοητ’ο, είναι πως οι δικαστές ΠΑΝΤΑ εκδικάζουν μια συγκεκριμένη υπόθεση και αποφαίνονται με β’αση τα στοιχεία που τους προσκομίζουν και όχι με την απλη-απλουστευτικη λογική την δική μας. Αυτό σημαίνει ότι εφαρμόζουν η όχι έναν νόμο… ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΥΝΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ…
Στην προκειμένη περίπτωση του νόμου του 2013 ο οποίος ορίζει πως τα FUNDS τα περιβόητα και οι servises αυτών προχωρούν σε πλειστηριασμούς. Το δικαίωμα τους τα έχουν εκχωρήσει οι ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ Τράπεζες τον καιρό των μνημονίων, προκειμενου να ΣΩΘΟΥΝ να απαλλαγούν και να διαγράψουν βαρη, δηλαδη να συνεχίσουν να λειτουργούν. ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ που ζήσαμε.
Πάμε τώρα παρακάτω. Αυτή την παραχώρηση των τραπεζών,τουλάχιστον για τα περισσότερα ακίνητα υπο κρίση, έρχεται και τα ΕΓΓΥΑΤΑΙ το δημόσιο. Σωστά και δίκαια προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός της αφαίρεσης βαρών. Δηλαδή αν δεν εισπραχθούν απ’ τα κοράκια, θα κληθεί το Ελληνικό Δημόσιο -διάβαζε ΕΜΕΙΣ -να τα πληρώσουμε ό,τι και να γίνει Να ο γκρεμός, να και το ρέμα.
Το παρακάτω έχει ποικίλο ενδιαφέρον. Γιατί πρώτον το 2003 με τον νόμο που αναφέρθηκε ήδη, δεν υπήρχε ούτε κρίση και κοκκινα δάνεια, έτσι ο νομοθέτης προκειμένου να εξασφαλίσει ενδιαφέρον απο επενδυτές. προέβλεπε να μην πληρώσουν φόρους για αυτά τα κοράκια και να γίνει έτσι ελκυστική η προσέλκυσή τους….(Τους αγκιστρώναμε παρακαλετά με κίνητρα δηλαδή).
Θα πέσετε από την καρέκλα αν μαθετε πως αυτοι οι φόροι αγγίζουν τα 70 δισ…!!!! Έτσι εξηγείται και το κίνητρο τους, μα και οι…προσφορές τους οι χαμηλές. προκειμενου να αποκτήσουν και να μεταβιβάσουν σε…Πάτσηδες τα κατακόκκινα αυτα δάνεια….
Με τον νόμο του 2003 προσέφυγαν στην Δικαιοσύνη οι κόρακες και όχι με τον μετέπειτα χρονολογικά διορθωτικά νόμο Κατσέλη-Σταθάκη που προστάτευε την πρωτη κατοικία. Αυτός ο νόμος όμως με συμφωνία και απαίτηση της Τρόικα, έληξε ως διάρκεια και ανανεώθηκε ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ μας στο Κοινοβούλιο, υπο την δαμόκλειο σπάθα της Τρόικα…. Αντιλαμβάνεσθε όλοι, τι ακριβώς εννοώ.
‘Ενα λοιπόν το κρατούμενο για τους δικαστές…. Ο νόμος ειναι νόμος μαθαίνεις στο πρώτο έτος. Τα νομικά είναι περιπεπλεγμένα συνήθως , αλλά και υπέροχα ….Το παρακάτω είναι ακόμα πιο μπλεγμένο και καθόλου υπεροχο, όταν μιλάμε για ανθρώπους που πρέπει- απο αδυναμία οικονομική -να χασουν τα σπιτικά που απέκτησαν με όνειρα και θυσίες.
Υπάρχουν και οι δικηγόροι. οι μεσολαβητές και οι εταιρείες , θα μου πείτε , που εκμεταλλεύονται αγριως τους απελπισμένους … Κανείς δεν τους ξεχνά φυσικά, αλλά ας μείνουμε στους δικαστες που προσπαθούμε να εξηγήσουμε. Η σκέψη πηγαίνει μοιραία και στο το τι μπορεί και τι όχι η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ δηλαδή ποια ΠΟΛΙΤΙΚΗ έχει περιθώρια να ελιχθεί.
Το αδιέξοδο δεν είναι μόνο δικό μας προνόμιο…Στην εξίσου ταλαίπωρη παρομοίως με κόκκινα δάνεια, Ισπανία επιχείρησαν αλλιώς με προσφορά εκ νέου αγοράς των σπιτιών απ τους ΙΔΙΟΥΣ δανειολήπτες ή κάπως συμβιβάστηκαν.
Δεν ξέρω ποιος το ψάχνει εκεί ή εδώ. Δεν γνωρίζω και δεν είναι κακό να το ομολογώ. Ως μη ειδικός σε ολα τα παραπάνω δεν μπορώ να απαντήσω υπεύθυνα σε πολλά…. Όμως ως παλιός δημοσιογράφος μπορώ να γράψω τα γεγονότα και να βγάλετε εσείς την αλήθεια….