Του Γιαννάκη Λ. Ομήρου
Καθώς η διαδικασία ανίχνευσης προοπτικών επανέναρξης συνομιλιών καρκινοβατεί και η προσωπική απεσταλμένη του Γ.Γ του ΟΗΕ κ.Ολκίν θέτει σε αδράνεια τις όποιες εξελίξεις, με επίκληση έωλης επιχειρηματολογίας, το δικό μας καθήκον είναι να επιδιώκουμε με πρωτοβουλίες την διατήρηση του διεθνούς και Ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος για το Κυπριακό.
Επί μακρόν, προβάλλεται η εισήγηση – πρόταση διαμόρφωσης από Ελληνικής Κυπριακής πλευράς και Κυπριακής Δημοκρατίας ενός περιγράμματος βασικών αρχών λύσης του Κυπριακού που να στηρίζεται στα περί Κύπρου ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, την ορθή ερμηνεία των συμφωνιών υψηλού επιπέδου του 1977 και 1979 και στις αρχές του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου. Μάλιστα η κατάληξη του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτέμβρη του 2009 σε κοινή απόφαση επί του περιεχομένου μιας αποδεκτής λύσης, αποτέλεσε μια ορθή βάση για να διαμορφωθεί ένα τέτοιο περίγραμμα βασικών αρχών λύσης. Το οποίο θα έπρεπε να παρουσιαστεί ενώπιον της Διεθνούς και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και να προβληθεί έντονα ως απάντηση και στους κακόβουλους ισχυρισμούς ότι δήθεν οι Έλληνες της Κύπρου δεν ενδιαφέρονται για λύση. Θα αποτελούσε ακόμα αυτό το περίγραμμα λύσης και μια χρήσιμη πληροφόρηση και οδηγό για τον ΟΗΕ, εντός του πλαισίου του οποίου αναπτύσσονται οι όποιες πρωτοβουλίες για λύση του Κυπριακού.
Δυστυχώς, παρά το γεγονός ότι διαδοχικοί Πρόεδροι της Κύπρου αντιμετώπισαν θετικά την πρόταση διαμόρφωσης και κατάθεσης ενός τέτοιου περιγράμματος λύσης, εν τούτοις κανένας δεν προχώρησε σε υλοποίηση της.
Το αποτέλεσμα είναι να συνεχίζουν κάποιοι να διαδίδουν, δολίως βέβαια και εκ προθέσεως, απροθυμία της πλευράς μας να συναινέσει σε λύση.
Το ίδιο τροπάρι είχαν κατά κόρον χρησιμοποιήσει και το 2004 μετά την απόρριψη του άδικου και ετεροβαρούς Σχεδίου Ανάν, από τη συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού.
Το άνετο περιθώριο χρόνου που παρέχεται τώρα, μετά την «παύση» που κήρυξε η κ.Ολκίν, προσφέρει τώρα και μάλιστα επιβάλλει την υλοποίηση αυτής της αναγκαίας κίνησης και πρωτοβουλίας. Παρά το ότι δεν θα είναι ένα εξαντλητικό – λεπτομερειακό έγγραφο, η συνδρομή και βοήθεια εμπειρογνωμόνων από την Κύπρο, την Ελλάδα και το Εξωτερικό θα είναι απαραίτητη.
Προϋπόθεση όμως για κάτι τέτοιο είναι να εγκαταλειφθούν οι ατέρμονες και ανούσιες αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό, οι οποίες αντιμετωπίζονται με παγερή αδιαφορία από τους πολίτες. Να καθορίσουμε το περιεχόμενο της λύσης που επιδιώκουμε και που είμαστε διατεθειμένοι να αποδεχθούμε. Κάτι που θα τερματίσει και την ανώφελη περιττή και κυρίως επιζήμια διελκυστίνδα για την ονοματολογία και τον τίτλο της λύσης.
Πρώτο καθήκον είναι η διαφύλαξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως του μοναδικού νομικού υποκείμενου διεθνούς δικαίου. Η οποία πρέπει να αποτελέσει βάθρο και εφαλτήριο κάθε πρωτοβουλίας και δράσης για την επιδίωξη του στόχου της λύσης. Καμιά έκπτωση, καμιά παραχώρηση, καμιά κίνηση που να οδηγεί σε υποβάθμιση – αποδυνάμωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ούτε οποιαδήποτε παραχώρηση ή ανοχή ή πολιτικές εξίσωσης, αναβάθμισης ή εξομοίωσης προς το παράνομο μόρφωμα των κατεχομένων.
Συλλογική διαβούλευση με τους πολιτικούς φορείς που πρέπει να επεκταθεί με την κοινωνία των πολιτών. Με κυβερνητικές οργανώσεις, προσφυγικούς φορείς, συνδικαλιστικές, αγροτικές και επαγγελματικές οργανώσεις, οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Αξιοποίηση των γνώσεων και της επιστημοσύνης ειδικών από την Κύπρο και το εξωτερικό για όλες τις παραμέτρους του Κυπριακού.
Εντατικοποίηση των επαφών με τους Τουρκοκυπρίους. Εκπόνηση ειδικού προγράμματος και μέτρων που να στοχεύουν στην εμπέδωση της συνειδητοποίησης τους ως πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στόχος η ενεργοποίηση της τουρκοκυπριακής κοινότητας ως αποφασιστικού παράγοντα επίτευξης της λύσης.
Επανασχεδιασμός αξιοποίησης των ευρωπαϊκών και διεθνών μας ερεισμάτων, μακριά από λογικές απλών διπλωματικών και διακρατικών σχέσεων. Με επιστράτευση ανθρώπινων δυνάμεων που προσφέρονται προς αξιοποίηση σε συγκεκριμένους τομείς. Πλήρης αξιοποίηση της ευρωπαϊκής ιδιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναστολές, δισταγμοί, ολιγωρία στην πλήρη άσκηση των δικαιωμάτων της Κύπρου, θα συνιστά ασυγχώρητη εθνική αδράνεια και επιπολαιότητα. Η Τουρκία θα πρέπει να αντιληφθεί ότι θα βρίσκει μόνιμα μπροστά της την Κύπρο, σε κάθε απόπειρα επιδίωξης εξομάλυνσης των σχέσεων της με την Ε.Ε.
Πολιτική, διπλωματική και αμυντική θωράκιση των ενεργειακών σχεδιασμών και προγραμμάτων στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η μεγιστοποίηση του πολιτικού κόστους για την Τουρκία από τη συνέχιση της εκκρεμότητας του Κυπριακού και της παράνομης τουρκικής στρατιωτικής κατοχής.
Πρώην Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων
