Ένας χρόνος ΝΔ: τοπίο στην ομίχλη: «Επιτυχημένη» κυβέρνηση με αποτυχημένους υπουργούς-κομπάρσους και Πρωθυπουργός αποδεκτός «για το έργο του»… χωρίς έργο! Στο έλεος του Σαμαρά, της Ντόρας, των Καραμανλικών, αλλά και της… Φώφης!

Του Γ. Λακόπουλου

Δεν πέρασε και πολύς καιρός από τότε είδαμε στην πίστα του αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος» τον Πρωθυπουργό να αναμένει μια αεροπορική πτήση,  αυτοπροσώπως.

Ήταν υποδοχή κάποιου σημαντικού επισκέπτη.  Όχι. Πήγε για να υποδεχθεί ένα φορτίο… μάσκες. Ο παριστάμενος υπουργός Υγείας Βασ. Κικίλιας περιορίσθηκε σε ρόλο  κομπάρσου.

Από το νέο αεροδρόμιο στο παλιό. Ενώ οι επενδυτές στο Ελληνικό πασχίζουν να ξεμπλέξουν με  δικαστικές και άλλες εκκρεμότητες, από την κυβέρνηση αναπτύχθηκε μια θεωρία:

Όταν μπουν στο Ελληνικό θα αρχίσουν από την κατεδάφιση κτιρίων. Άρα αν αρχίσουμε να κατεδαφίζουμε κτίρια είναι σαν να αρχίζει η επένδυση. Μεγαλειώδες. 

Το σενάριο και η σκηνοθεσία είχε την υπογραφή ενός του μαιτρ του είδους: Άδωνις Γεωργιάδης– ασυναγώνιστος περφόρμερ της κυβερνητικής κομπανίας.

Θα πρέπει ήταν βαρύ το πλήγμα γι’ αυτόν, όταν από το Μέγαρο Μαξίμου τον ειδοποίησαν ότι η διανομή αλλάζει:  πρωταγωνιστής θα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο ίδιος προορίζεται για κομπάρσος.

Έτσι ο Πρωθυπουργός έβαλε αυτοπροσώπως μια ακόμη ψηφίδα στο προεκλογικό σκηνικό που διαμορφώνει από καιρό. Μετά τις «πολλές και καλοπληρωμένες δουλειές» και «ανάπτυξη  4%» -που δεν ήλθαν ποτέ-τουλάχιστον θα έχει να λέει ότι «μπήκαν οι μπουλντόζες» στο Ελληνικό.

Λίγο νωρίτερα είχε πάθει Γ. Παπανδρέου: πήγε και αυτός σε ένα νησί για να αναγγείλει μια κηδεία. Το 2010 με φόντο τα γαλανά νερά του Καστελόριζου ένας Πρωθυπουργός αποχαιρέτησε την ανεξαρτησία της ελληνικής Δημοκρατίας με το Μνημόνιο. 

Τώρα με το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης ο σημερινός Πρωθυπουργός- σωσίας του ακόμη και σ’ αυτό-  αποχαιρέτησε τον ελληνικό Τουρισμό. Με τον αρμόδιο υπουργό Χάρη Θεοχάρη δίπλα του, ως κομπάρσο.

Όταν μια κυβέρνηση ασκεί πολιτική στα αεροδρόμια και στα ηλιοβασιλέματα κάτι δεν πάει καλά. Κι αυτό είναι η ίδια η κυβέρνηση. 

Τους πρώτους μήνες απλώς εκτελούσε ευτυχής τον προϋπολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ήλθε ή ώρα να υποστηρίξει τον δικό της η οικονομία πήρε κατεύθυνση προς την ύφεση. Στο Μέγαρο Μαξίμου έβαλαν στο τραπέζι τα πρόωρα εκλογικά σενάρια.

Η υγειονομική κρίση αξιοποιήθηκε για να ανακάμψει η κυβέρνηση και να «γιγαντωθεί» ο Πρωθυπουργός. Επικοινωνιακά εννοείται. Το σύνθημα «τα μέτρα που πήγε ο Μητσοτάκης μας έσωσαν από τον κορονοϊό», έπιασε. Μπίγκο.

Αλλά ο μύθος άρχισε να αντιστρέφεται από τον δημιουργό του: η κυβερνητική ανικανότητα – και φαυλότητα- στη διαχείριση των συνεπειών της κρίσης, κάνει την οικονομία κομμάτια και θρύψαλα. Οι αρχικές υποσχέσεις για πλήρη κάλυψη του κόστους της καταρρέουν-σαν τις προεκλογικές.  

Η κακοδιαχείριση, ο κομματισμός και τα σκάνδαλα φυτρώνουν πίσω από κάθε Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Το όνομα του πορτ παρόλ του Πρωθυπουργού έγινε σύμβολο της αδιαφάνειας.

Το παράδοξο των αεροδρομίων και των ηλιοβασιλεμάτων συνδυάζεται με  το πιο δραστικό εργαλείο της κυβερνητικής προπαγάνδας: τις δημοσκοπήσεις. Αλλά πίσω από τις πίττες με τη χονδροειδή κυβερνητική προβολή κρύβεται η διάψευση της.

Το δράμα και η αντίφαση

 Αν πάρουμε την αντιπροσωπευτική δουλειά με την υπογραφή της MRΒ διαπιστώνουμε τα εξής συναρπαστικά:

Πρώτο: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι δημοφιλής «για το έργο του». Αλλά αυτό το έργο δεν υπάρχει.

Δεύτερο: για τους υπουργούς του, με δυο μόνο εξαιρέσεις –τον Κικίλια και τον Θεοδωρικάκο– οι αρνητικές γνώμες είναι περισσότερες από τις θετικές.

Το παράδοξο των παράδοξων: επιτυχημένη κυβέρνηση χωρίς έργο και Πρωθυπουργός  που «σκίζει» στις έρευνες, με υπουργούς που αξιολογούνται δυσμενώς στις ίδιες έρευνες.

Ειδικά ο πανταχού παρών Άδωνις Γεωργιάδης -που «έβγαζε βουλευτές» με το περίσσευμα της δημοφιλίας  του- έχει νταμπλ-σκορ: οι αρνητικές γνώμες είναι διπλάσιες από τις θετικές. Δράμα.

Οι πολιτικοί παρατηρητές δεν δυσκολεύονται  να εντοπίσουν την αντίφαση: από τη μια -με τη συνδρομή  τεχνικών της επικοινωνίας και των μιντιαρχών η κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανισθεί ως «επιτυχημένη»,  και από την άλλη αντί να εστιάσει στο «έργο» της  προσπαθεί να ρίξει στους προβολείς των ΜΜΕ στην αξιωματική αντιπολίτευση και να φορτίσει αρνητικά τον Τσίπρα.

Αλλά αν σε πάρει από κάτω δεν σώζει ούτε η…Φώφη. Στη Βουλή η επικεφαλής του Κινάλ «έκανε με τα κρεμμυδάκια» τον Πρωθυπουργό. Πρωτοφανές. Κι αυτός της θύμιζε αμήχανος ότι συνυπήρξαν στην κυβέρνηση Σαμαρά και την κατηγορούσε ότι ως… αναπληρώτρια υπουργός Άμυνας δεν έκανε. Μεταρρυθμίσεις. Αλλού ο παππάς, αλλού τα ράσα.

Στην ούγια αυτής της αιφνίδιας αναμέτρησης Μητσοτάκη  -Γεννηματά κρύβεται ο φόβος της δεύτερης ότι με τον επικείμενο ανασχηματισμό αρχίζει το ξήλωμα του κόμματός της από τον Πρωθυπουργό, με υπουργοποιήσεις προθύμων.

 Το συμπέρασμα είναι ότι παρά τη νέα γερή δόση δημοσκοπικής πρωτοκαθεδρίας ο κυβερνητικός  ορίζοντας θολώνει και οι πρόωρες εκλογές έρχονται για να σωθεί «οτιδήποτε αν σώζεται».

 Περικύκλωση

Αλλά όλα του γάμου δύσκολα. Οι εκλογές χρειάζονται τον ανασχηματισμό, αλλά τον δυσκολεύει το βέτο Σαμαρά. Που όσο πάει το χοντραίνει: ήδη έχει απαγορεύσει στον Πρωθυπουργό κάθε διάλογο με την Τουρκία.

Εκ παραλλήλου επί σκηνής τα φαντάσματα της αντιστροφής μέτρησης περικυκλώνουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η  Ντόρα Μητσοτάκη- Μπακογιάννη κάθισε ήδη στο τραπέζι με το πιάτο της εκδίκησης μπροστά της -χέρι-χέρι με τον δήμαρχο Αθηναίων, που είναι πλέον ορατός στόχος του Μεγάρου Μαξίμου. Από δίπλα οι Σαμαρικοί  είναι σε επαγρύπνηση: «Όπλα παλάσκες και φύγαμε για το μέτωπο».

Στο φόντο διακρίνονται και οι Καραμανλικοί -ήρεμη δύναμη ως τώρα. Πολλοί μάλιστα υποψιάζονται ότι το μούσι που άφησε ο Καραμανλής είναι για να πενθήσει μια κυβέρνηση στην οποία έδωσε ευφυώς την ευκαιρία να  πατήσει τα κορδόνια μόνη της. 

Σαν παρακλάδι τους ο Βαγγ. Αντώναρος, ο Ν. Καραχάλιος, ο Σ. Τσιτουρίδης και άλλοι στήνουν νέο κόμμα ευθείας αναμέτρησης με τον νέο-Μητσοτακισμό.

Η 7η Ιουλίου 2020  ξημερώνει άσχημα για τους πολίτες, τους εργαζομένους, τους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις. Με τη χώρα άβουλη στην κλιμακούμενη ελληνουρκική κρίση-να περιμένει σωτηρία από τον Μακρόν που πασχίζει για τα συμφέροντα της χώρας του και το θολό πολιτικό μέλλον του.

Είναι πρωτίστως τοπίο στην ομίχλη για το σύστημα Μητσοτάκη. Όλο και περισσότεροι υποψιάζονται ότι δεν θα ξανασβήσουν κεράκι επετείου στην κυβέρνηση. Παίζει να τους ξετινάξει μόνος του ο Ραγκούσης.