Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Όσοι πήραν τα περισσότερα λεφτά, είναι οι μεγαλύτεροι μπαταχτσήδες της χώρας
Δελτίο συμβάντων, που ήλθαν στην επικαιρότητα τις τελευταίες μέρες και παρατίθενται με τίτλο: Ελλάς το μεγαλείο σου.
Πρώτο. Ένας πολίτης -τα στοιχεία του στη διάθεση της στήλης- κατέθεσε στο ασφαλιστικό Ταμείο του παραστατικά για να εισπράξει δαπάνη 800 ευρώ που πραγματοποίησε, αλλά δεν πρόλαβε: πριν καν ο ίδιος πληροφορηθεί την καταβολή στον τραπεζικό του λογαριασμό, τα “ρούφηξε η εφορία – έναντι οφειλών στο κράτος. Έτσι είναι ο νόμος. Αλλά όχι για όλους.
Δεύτερο. Την ίδια μέρα το κράτος μοίρασε 37 εκατομμύρια ευρώ στα κόμματα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Η Δημοκρατία βλέπετε έχει κόστος. Καμιά αντίρρηση.
Μόνο που όσοι πήραν τα περισσότερα λεφτά, είναι οι μεγαλύτεροι μπαταχτσήδες της χώρας: η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ οφείλουν -μόνο- στις τράπεζες 530 και 502 εκατομμύρια ευρώ αντιστοίχως.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε ως ΝΔ 13,7 εκατομμύρια ευρώ, ο Ανδρουλάκης 4,5 ,αλλά ο Φάμελλος τον πέρασε με 6,38 εκατ. Επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ που χάνει διαρκώς βουλευτές και απήχηση, στις εκλογές πριν από δυόμιση χρόνια, που ήταν άλλο κόμμα, με άλλον επικεφαλής, είχε πάρει περισσότερες ψήφους.
Μικρότερα πόσα πήραν -και σιωπούν- το ΚΚΕ ο Βελόπουλος, ο Νατσιός, η Ζωή, μέχρι και για το κόμμα της Λατινοπούλου βρέθηκαν 420.000 ευρώ επειδή έχει έδρα στο Ευρωκοινοβούλιο. Λεφτά υπάρχουν
Από καμία δημόσια αρχή δεν έγινε έλεγχος στα οικονομικά τους. Κανένας τραπεζίτης δεν έκανε καμία ενέργεια για να διασφαλίσει τους μετόχους του για το ένα και πλέον δις ευρώ δανεικά και αγύριστα των δυο κομμάτων. Θα τα πάρει κάποια στιγμή από το κράτος.
Κρύβονται όλοι πίσω μια καταγέλαστη νομοθεσία, που επιτρέπει στο Γενικό Λογιστήριο να συνεχίζει τη διοχέτευση των φόρων σε κόμματα που μιλούν για εξυγίανση του κράτους, όταν δεν μπορούν να εξυγιάνουν τα δικά τους.
Αρχηγοί κομμάτων παριστάνουν ότι εξυπηρετούν τα χρέη τους, με «ρυθμίσεις» που δεν θα μπορούσαν να γίνουν ποτέ για κανέναν πολίτη.
Με νομοθετικά τερτίπια που δεν θα στέκονταν σε κανένα σοβαρό Κοινοβούλιο, δεν θα δέχονταν κανένα αξιόπιστο κράτος, και δεν θα κατάπινε κανένα τραπεζικό σύστημα, συντηρούνται κόμματα που δεν δίνουν πραγματικό λογαριασμό σε κανέναν για τα οικονομικά τους.
Τρίτο: Ενώ στα μπλόκα η αγροτιά αναστενάζει, ο Πρωθυπουργός κοπιάρει τον Ντίνο Ηλιόπουλο -που είχε νοικιάσει ψεύτικο πατέρα για έναν αρραβώνα- και κάνει διάλογο με ΙΧ «εκπροσώπους» του αγροτικού κόσμου.
Τέταρτο. Στην παράσταση «Μαρία Κρεμαστινού for president» άρχισαν να ανεβαίνουν τα πρώτα ερασιτεχνικά σκετσάκια. Με την πρωταγωνίστρια να κατσικώνεται στο Σύλλογο, που δεν τη θέλουν πρόεδρο και τις πληροφορίες για τους πρώτους «ανατροπείς του συστήματος» που θα την πλαισιώνουν – εκτός από την πολιτεύτρια της «Νίκης»- στο δρόμο προς την πρωθυπουργία.
Βγάζουν γέλιο- παρ’ ότι η κατάσταση είναι για κλάματα: η χώρα ασχολείται με γυναίκα ,που νομίζει ότι οι εφήμερες δημοσκοπήσεις είναι ψήφοι και αναγγέλλει πρόγραμμα διακυβέρνησης…
Πέμπτο. Με την επικαιρότητα που διαμορφώνουν τα προηγούμενα, πρόσωπο των ημερών αναδεικνύεται κάποιος Αντώνης Σαουλίδης από τη Θεσσαλονίκη.
Πολιτευτής, που δεν ήθελαν πλέον στο ΠΑΣΟΚ, ανακοινώθηκε στο πάνελ που θα παρουσιάσει στη συμπρωτεύουσα το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα. Μάζευε και ας είναι και ρόγες.
Εξασφάλισε πλούσια μιντιακή προβολή, χωρίς ο άνθρωπος να κάνει κάτι σπουδαίο για δημοσιότητα. Απλώς θα πει δυο καλές κουβέντες, για έναν πολιτικό που έβριζε ως πρόσφατα.
Είναι το μέτρο της πολιτικής και της ενημέρωσης στη σημερινή Ελλάδα.