Του Κώστα Βαξεβάνη
Ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αρχειοθετεί το σκάνδαλο υποκλοπών Μητσοτάκη.
Αυτές τις μέρες βρίσκεται σε εξέλιξη ακόμη μία δίκη με κατηγορούμενους εμένα και το Documento. Μία από τις εκατοντάδες πλέον που έχουν γίνει εναντίον της εφημερίδας με διπλό σκοπό: αφενός να δημιουργείται η εικόνα ότι πρόκειται για ένα Μέσο που οι δημοσιογράφοι του κυνηγιούνται συνεχώς (άρα για να τους κυνηγάνε όλοι αυτοί κάτι θα συμβαίνει, υπάρχει ίσως φωτιά πίσω από τον τεχνητό καπνό), αφετέρου, αν υπάρξει και κάποια καταδίκη, να χρησιμοποιηθεί κατά το δοκούν. Τέτοια καταδίκη δεν υπήρξε ως σήμερα και σχετίζεται με το γεγονός ότι, ανεξάρτητα από όσα πιστεύει η κοινή γνώμη για την εξαρτημένη πλήρως ∆ικαιοσύνη, υπάρχουν δικαστές που έχουν και συνείδηση και ανάστημα. Οπως όμως έχω γράψει κατ’ επανάληψη, οι τίμιοι, ανεξάρτητοι που λειτουργούν με βάση τον νόμο και τη συνείδησή τους είναι μοιραία όμηροι της ηγεσίας της ∆ικαιοσύνης, η οποία διαμορφώνει τον τρόπο που λειτουργεί και, εκ των πραγμάτων, τον τρόπο που θα έχει ή δεν θα έχει μέλλον ένας λειτουργός της. Η πολλή συνείδηση βλάπτει σοβαρά την εξέλιξη στη ∆ικαιοσύνη. Ετσι, ένας τίμιος δικαστής ή εισαγγελέας ή θα κάνει τη δουλειά του και θα φεύγει ή θα αναγκαστεί να λειτουργεί φοβικά και να «αυτοδιορθώνεται» για να μην ισοπεδωθεί από το εξαρτημένο πολιτικά σύστημα. Σε κάθε περίπτωση, ένας τέτοιος λειτουργός της ∆ικαιοσύνης δεν μπορεί να ορίσει τον τρόπο της συνολικής λειτουργίας του.
Ας επανέλθουμε όμως στη δίκη. Σε αυτήν τη δίκη μηνύτρια είναι η ειδική ανακρίτρια του Ειδικού ∆ικαστηρίου Κωνσταντίνα Αλεβιζοπούλου, η οποία είχε ασκήσει δίωξη εναντίον μου για την υπόθεση της Novartis. Είχε υποστηρίξει ψευδώς ότι το Documento δημοσίευσε κατάθεση προστατευόμενου μάρτυρα δύο μέρες προτού δοθεί στους εισαγγελείς. Αρα ο γράφων ήταν αυτός που καθοδηγούσε τους μάρτυρες για τη «σκευωρία Novartis». Τέτοιο γεγονός δεν υπήρχε φυσικά. Το Documento, την ημέρα που του αποδίδεται η «προδημοσίευση», είχε δημοσιοποιήσει πληροφορίες από καταθέσεις που είχαν δοθεί μήνες πριν. Η κυρία ανακρίτρια δεν έκανε τον κόπο να αναζητήσει τι ίσχυε. Πήρε copy-paste τον ισχυρισμό του μάρτυρα την εποχή εκείνη και νυν υπουργού Σταύρου Παπασταύρου και άσκησε δίωξη στηριζόμενη σε ένα ψέμα. Την επόμενη μέρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποκάλεσε, με βάση αυτήν τη δίωξη, εμένα και άλλους δημοσιογράφους συμμορία και εγκληματίες. Εν ολίγοις η δίωξη με ψευδή στοιχεία ήταν σε γραμμή Μητσοτάκη. Αν δεν ήταν με ψεύτικα στοιχεία, θα ήταν μια δίωξη που εκμεταλλεύτηκε πολιτικά ο Μητσοτάκης. Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση είχαμε μια ψεύτικη κατάθεση υπουργού του Μητσοτάκη, την οποία η ανακρίτρια υιοθετεί χωρίς να την ελέγξει και ασκεί δίωξη· και στη συνέχεια τον Μητσοτάκη που μέσα από τη στημένη διαδικασία φτιάχνει το άθλιο πολιτικό του αφήγημα. Απόδειξη άλλωστε είναι ότι το Ανώτατο ∆ικαστικό Συμβούλιο με αθώωσε, όπως και τους άλλους δημοσιογράφους.
Ωστόσο η συνταξιούχος πλέον ανακρίτρια του Αρειου Πάγου είχε το θράσος να κάνει μήνυση όχι μόνο σε μένα και στους δημοσιογράφους, αλλά και στον δικηγόρο μου Γιάννη Μαντζουράνη, ο οποίος είχε πει όσα και ο υπόλοιπος νομικός κόσμος, ότι ήταν μια άθλια και κατασκευασμένη δίωξη που υπηρετούσε πολιτικές απαιτήσεις.
Ετσι, βρισκόμαστε και οι δύο στο εδώλιο, σε ένα μονομελές δικαστήριο που καλείται θεωρητικά να απαντήσει αν έχουμε συκοφαντήσει τη διώκτριά μου αλλά όχι αν με δίωξε άδικα. Βλέπετε, όταν πρόκειται να μιλήσουμε για άδικη ή υποβολιμαία δίωξη, το επιχείρημα είναι η ελεύθερη κρίση του δικαστή. Η νομολογία με σαφήνεια ορίζει ότι η ελεύθερη κρίση δεν μπορεί να είναι αυθαίρετη, αντιθέτως πρέπει να πατάει σε πραγματικά αληθή γεγονότα και να αιτιολογείται πλήρως. Επιπροσθέτως, υπάρχει η κρίση του κάθε πολίτη (νομικά κατοχυρωμένη από το ευρωπαϊκό δίκαιο) για τις αποφάσεις των δικαστών, αλλά κυρίως το δικαίωμα κρίσης του αδίκως διωκόμενου και ταλαιπωρούμενου.
Ισως να μην τα έγραφα όλα αυτά αναλυτικά αν τις ίδιες μέρες ο εισαγγελέας του Αρειου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας δεν είχε προχωρήσει σε ακόμη ένα δικαστικό πραξικόπημα την εποχή του Μητσοτάκη. Οταν το Documento είχε αποκαλύψει τη λίστα με τα θεσμικά πρόσωπα που βρίσκονταν υπό παρακολούθηση, είχε στη συνέχεια δημοσιεύσει (20 Νοεμβρίου 2022) ντοκουμέντα που αποδείκνυαν ότι το σύστημα παρακολούθησης είχε στηθεί από πράκτορες της ισραηλινής μονάδας κατασκοπείας Unit 81. Κατέθεσα τα στοιχεία αυτά στην εισαγγελία ζητώντας, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τα παρακολουθούμενα πρόσωπα κατείχαν ευαίσθητες θέσεις και απόρρητα μυστικά του κράτους, να γίνει έρευνα για κατασκοπεία εναντίον της Ελλάδας.
Η εισαγγελία δεν το έκανε. Οταν κλήθηκα ως μάρτυρας στη δίκη για το Predator, στήριξα ξανά αυτή την άποψη. Μετά την καταδίκη των εμπλεκομένων το δικαστήριο αποφάσισε να στείλει το σύνολο των στοιχείων στην εισαγγελία για να ερευνηθεί ακριβώς το πιθανό έγκλημα της κατασκοπείας.
Αντί όμως να γίνει προκαταρκτική εξέταση από την εισαγγελία, η δικογραφία πήγε στον εισαγγελέα του Αρειου Πάγου, ο οποίος αρχειοθέτησε την υπόθεση δύο μέρες αφότου ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές τού ζήτησε να καταθέσει και νέα στοιχεία. Το επιχείρημα αρχειοθέτησης είναι ότι, αφού ανάμεσα σε όσους παρακολουθούνταν ήταν και ο Μένιος Φουρθιώτης, δεν έχουμε υπόθεση κατασκοπείας. Ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αντιλαμβάνεται την τυφλότητα της ∆ικαιοσύνης ως ηθελημένο κλείσιμο των ματιών μπροστά στην αλήθεια. Ηταν υπό παρακολούθηση ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ο αρχηγός ΓΕΣ, ο αντεισαγγελέας του Αρειου Πάγου, το μισό υπουργικό συμβούλιο, το σύνολο των θεσμικών προσώπων της χώρας, αλλά, αφού ήταν υπό παρακολούθηση και ο Φουρθιώτης, το Predator είχε τα ενδιαφέροντα κίτρινης κουτσομπολίστικης εκπομπής. Ο κ. Τζαβέλλας ξέχασε ότι ο Φουρθιώτης ήταν προνομιακός συνομιλητής και του υπερυπουργού Γιώργου Γεραπετρίτη.
Γνωρίζει επίσης όλα τα μυστικά που κατέχει ο trash παρουσιαστής και τις διασυνδέσεις του ώστε να κάνει νομικό κείμενο με το οποίο απορρίπτει μια έρευνα.
Για να επιστρέψω πάλι στο δικαστήριο που με δικάζει για χάρη της ανακρίτριας η οποία με δίωξε άδικα, τόσο η πρόεδρος όσο και η εισαγγελέας διαβεβαίωσαν πολλές φορές ότι είναι αντικειμενικές και ανεπηρέαστες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό δεν σημαίνει μόνο ότι θα κρίνουν με βάση τα γεγονότα, αλλά ότι θα έχουν και την εσωτερική δύναμη να αποφύγουν το βάρος που έχει η ιδιότητα του μηνυτή μου. Θα σταθούν δηλαδή απέναντι σε μια πρώην ανώτατη δικαστικό, συνάδελφό τους, και θα αποφύγουν την όποια αναγωγή στα δικά τους πρόσωπα.
Η πολυθρύλητη ανεξαρτησία της ∆ικαιοσύνης είναι πλέον μια ακαδημαϊκή έννοια, ένα γοητευτικό θέμα νομικών συνεδρίων μετά τα οποία ακολουθεί εντυπωσιακός μπουφές και κοκτέιλ. Οι οκτώ στους δέκα πολίτες αμφισβητούν την ανεξαρτησία και την ηθική υπόσταση που έχει ο μηχανισμός απόδοσης δικαιοσύνης. Τόσο ο νυν εισαγγελέας του Αρειου Πάγου όσο και οι προκάτοχοί του φροντίζουν να το επιβεβαιώνουν. Ο κάθε δικαστής δεν λειτουργεί εν κενώ. Οσο τίμιος κι αν είναι, λειτουργεί σε ένα περιβάλλον όπου διακρίνει το βασικό πρόβλημα. Κι αυτό δεν είναι μόνο η παρέμβαση της κυβέρνησης και οι πρόθυμοι να την υπηρετήσουν. Είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει κανένα θεσμικό ανάχωμα προστασίας. Σταθερό σημείο να σταθεί και να βρει το δίκιο (του) ακόμη και ο δικαστής. Οι δικαστές δεν είναι διεφθαρμένοι, είναι θεσμικά απροστάτευτοι. Εισαγγελέας έδρας και πειθαρχικό συμβούλιο είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
