Ελένη Τουλουπάκη: Μάρτυρας

Του Γ. Λακόπουλου

Την ώρα που η Δικαιοσύνη έγραφε μια λαμπρή σελίδα της στέλνοντας στη φυλακή την ηγεσία της  Χρυσής Αυγής, αυτοί που τη διοικούν -την Δικαιοσύνη-  ην έστελναν στην ανυποληψία με την προαναγγελθείσα καρατόμηση της Ελένης Τουλουπάκη από την Εισαγγελία Διαφθοράς.

Ότι η μεθόδευση είναι να καταργηθεί η ίδια η Εισαγγελία, το κάνει χειρότερο και πάντως δεν αλλάζει την ουσία: η κυβέρνηση Μητσοτάκη  εκδικήθηκε μια δικαστική λειτουργό που δεν έκανε παρά μόνον το καθήκον της, κατά νόμο.

Υπήρχαν επώνυμες καταθέσεις και ποικίλες ενδείξεις για εμπλοκή πολιτικών προσώπων στο σκάνδαλο Νοβάρτις. Το δικαστικό  σύστημα της χώρας σ’ αυτή η φάση δεν απαιτεί αποδείξεις.  Αρκούν οι ενδείξεις  για να ξεκινήσει δικαστική έρευνα προς αναζήτηση και των αποδείξεων.

Αυτό ακριβώς έκανε η επικεφαλής της εισαγγελίας Διαφθοράς, ως όφειλε. Χωρίς να υπολογίσει αν πρόκειται για πρώην υπουργούς, πρώην πρωθυπουργούς και τραπεζίτες ή πρώην αρχιεπισκόπους. Ουδείς έχει ακαταδίωκτο στην κοινοβουλευτική Δημοκρατία. 

Επειδή κάποιοι κάνουν υποδείξεις τώρα τελευταία για το πώς απονέμεται η Δικαιοσύνη, έτσι ακριβώς απονέμεται: με εισαγγελική έρευνα επί υπαρκτών στοιχείων και οι πάντες -κυβερνητικοί και αντιπολιτευόμενοι- οφείλουν να σέβονται και να αφήσουν όσους την διεξάγουν απερίσπαστους να ολοκληρώσουν το έργο τους.

Ειδικά οι ερευνώμενοι, αν μιλάμε για «καθαρούς ουρανούς», έχουν κάθε λόγο να ολοκληρωθεί η έρευνα.

Στην περίπτωση Τουλουπάκη ακολούθησε η πιο ανοίκεια -και συχνά βρόμικη -επίθεση όλων των εποχών απέναντι σε μια εισαγγελέα που προσπαθούσε να κάνει τη δουλειά της έχοντας απέναντι θεούς και δαίμονες.

Μα πρωτοφανείς δυσκολίες και με ελεεινές ύβρεις εναντίον της όχι μόνο από τους ερευνώμενους- που είχαν τους λόγους τους -αλλά και από την ΝΔ και τα φιλικά της ΜΜΕ.

Εκδότες και δημοσιογράφοι, αντί να σταθούν στο πλευρό της Δικαιοσύνης και να συνδράμουν με δικές τους έρευνες υπέρ της αλήθειας, μπήκαν στο μηχανισμό συγκάλυψης και αμαύρωσαν την δημοσιογραφία.

Μέσα στον ορυμαγδό ύβρεων και απειλών -απέναντι στις οποίες οι αρμόδιοι έμειναν απαθείς- η εισαγγελέας προχώρησε ατρόμητη και χωρίς να υπολογίζει το προσωπικό κόστος, ακόμη και στην υγεία της όπως λέγεται. Προχώρησε με κριτήριο τη συνείδησή της και το υλικό που είχε στα χέρια της.

Έφερε αποτέλεσμα. Για εφτά περιπτώσεις πολιτικών έβαλε τους φακέλους στο αρχείο. Δεν αθώωσε κανέναν, γιατί δεν ήταν κατηγορούμενος κανένας. Υπό  έρευνα ήταν. 

Εφόσον τα στοιχεία και τα τεκμήρια που βρέθηκαν δεν έδιναν στην εισαγγελική αρχή την βεβαιότητα ότι μπορεί να υποστηρίξει την παραπομπή σε ενδεχομένη δίκη, πράττοντας κατά τη δικονομία που ευνοεί τον ερευνώμενο, έβαλε τους φακέλους στο αρχείο.

Από κει μπορούν να ανασυρθούν αν προκύψουν νέα στοιχεία. Η απονομή  Δικαιοσύνη είναι διαρκής διαδικασία. Κανείς δεν μπορεί να  κοιμάται ήσυχος- αν ξέρει ότι έχει τη φωλιά του λερωμένη.

Για μια περίπτωση η εισαγγελέας έκρινε ότι έδεσε την υπόθεση και απήγγειλε κατηγορία για διαφθορά. Και για δυο συνέχισε την έρευνα ως τώρα που της παίρνουν τους  φακέλους. Γιατί περί αυτού πρόκειται.  Αν το κάνουν για πλησίασε πολύ ή γιατί άργησε θα το δούμε.

Η Ελένη Τουλουπάκη έγραψε ιστορία όχι μόνο ως μάχιμη λειτουργός χωρίς φόβο και πάθος, αλλά και ως συγκροτημένη νομικός που κατάφερε να βρει έστω περιορισμένες άκρες.

Σε μια δαιδαλώδη υπόθεση, με λυτούς και δεμένους εναντίον της για να συγκαλυφθεί το σκάνδαλο και να  αντιστραφεί ως δήθεν «σκευωρία».

Με εκμετάλλευση από  κόμματα, μίντια και ερευνώμενους της ανοησίας και της χονδροειδούς λειτουργίας των τότε κυβερνώντων.

Θεώρησαν ότι βρήκαν την κότα με το χρυσό αυγό χωρίς να λαμβάνουν υπόψη ότι κάποιος έπρεπε να πιάσει αυτή τη κότα. Αυτός δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τη Δικαιοσύνη, την οποία με τον τρόπο τους την δυσκόλεψαν κι αυτοί.

Η Τουλουπάκη έφυγε. Οι φάκελοι που χειριζόταν μένουν. Σε κάποιων τα  χέρια θα παραδοθούν. Και κάποια εξέλιξη θα υπάρξει.

Μία είναι να ενταφιαστούν σε συρτάρια. Η άλλη να προχωρήσει η έρευνα στην κατεύθυνση που την είχε οργανώσει η ίδια- υπάρχουν παντού ευσυνείδητοι λειτουργοί.

Και στις δυο περιπτώσεις θα δικαιωθεί. Και η πλήρης συγκάλυψη  του σκανδάλου και η έστω μερική αποκάλυψη της αλήθειας από τους διαδόχους της, την αναδεικνύει σε μάρτυρα της  Δικαιοσύνης.