Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Ελληνογερμανική συνέλευση: ένας εκφυλισμένος θεσμός χωρίς μέλλον

Του Απόστολου Λουλουδάκη

Η πολυδιαφημισμένη Ελληνογερμανική συνέλευση που φέτος διεξάγεται στην Χερσόνησο και κινδυνεύει να διχάσει την Κρητική κοινωνία είναι ένα σημαντικό γεγονός που προάγει την συνεργασία και την Φιλία των δυο λαών ή είναι ένα πυροτέχνημα που διαταράσσει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες;

Φοβάμαι ότι η ιστορική διαδρομή αυτής της περίφημης συνεργασίας δεν αφήνει περιθώρια για να θεωρηθεί ως μια ειλικρινής  φιλότιμη προσπάθεια για συνέργειες που θα αποφέρουν αμοιβαίο όφελος στις δύο πλευρές.

Η Ελληνογερμανική συνέλευση των Δημάρχων ξεκίνησε ως πρωτοβουλία τού Γ. Παπανδρέου όταν ήταν πρωθυπουργός,μετά από συνεννόηση με την Μέρκελ, την περίοδο που η Ελλάδα έμπαινε στην μνημονιακή εποχή. Ήταν μια ιδιαίτερη κρίσιμη περίοδος ,που ο Παπανδρέου με την γνωστή αφέλεια που τον χαρακτηρίζει και την έλλειψη σχεδίου και κατανόησης του Ελληνικού προβλήματος παρέδιδε την χώρα στην επιτροπεία και τον διεθνή έλεγχο.

Έπρεπε να φτάσουμε στην περίφημη διάσκεψη στις Κάννες για να αντιληφθεί ο Παπανδρέου τα αδιέξοδα της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την Ελληνική κρίση και τον ρόλο του Γερμανικού παράγοντα. Η Γερμανία ως ο ισχυρότερος οικονομικός και πολιτικός παράγοντας της ΕΕ επέβαλε τις πολιτικές λιτότητας και τα νεοφιλελεύθερα προγράμματα διάσωσης που μετέτρεψαν το δημοσιονομικό πρόβλημα σε κρίση χρέους και επήλθε η ολική κατάρρευση της οικονομίας και οδήγησαν στην μεγάλη ανθρωπιστική κρίση.

Η επικοινωνιακή διαχείριση της Ελληνικής κρίσης από τα Γερμανικά μέσα ενημέρωσης που εκφράζουν τα πολιτικά ρεύματα των ακροδεξιών και συντηρητικών κύκλων της Γερμανίας ,της οικονομικής ελίτ ,ξεπέρασαν κάθε όριο σεβασμού και προσέβαλαν την αξιοπρέπεια την ιστορία και τον πολιτισμό μιας χώρας στην οποία για λόγους που όλοι κατανοούμε έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Η ακατανόητη στάση του Γερμανικού παράγοντα αυτή την περίοδο φέρνει στην επιφάνεια τις εκκρεμότητες που υπήρχαν από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αλλά και τον ρόλο των Γερμανικών εταιρειών στην διάβρωση του πολιτικού συστήματος ,στον χρηματισμό των κομμάτων, πολιτικών προσώπων,στην ασυλία και την προστασία ανθρώπων που έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον όπως ο φυγόδικος Χριστοφοράκος και την ανάμειξη σε σωρεία σκανδάλων που συντάραξαν την πολιτική ζωή της Ελλάδας.

Έτσι η προσπάθεια διείσδυσης των Γερμανικών επιρροών έπρεπε να  προκύψει από νέα εργαλεία. Η εργαλειοποίηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε αυτή την κατεύθυνση ήταν ένα Γερμανικής έμπνευσης τέχνασμα  ενδεδυμένο με το πέπλο της υποτιθέμενης αλληλέγγυας βοήθειας και παροχής τεχνογνωσίας που θα εξισορροπούν την σκληρή στάση της Γερμανίας απέναντι στην πτωχευμένη μας χώρα Στα οκτώ χρόνια λειτουργίας αυτού του θεσμού τι έχει άραγε να επιδείξει αυτή η συνεργασία και ποια ήταν τα αποτελέσματα που παρήγαγε.

Ήταν εμφανής από το ξεκίνημα της μνημονιακής περιόδου η προσπάθεια του Γερμανικού παράγοντα να παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή της χώρας με συμπεριφορές που διατάραξαν τις σχέσεις ανάμεσα στους λαούς των δύο χωρών. Η περίοδος που τα Γερμανικά κλιμάκια επισκεπτόταν την Αθήνα και τα Ελληνικά υπουργεία, χωρίς ίχνος σεβασμού στα κυριαρχικά μας δικαιώματα ως ανεξάρτητου και ισότιμου κράτους της ΕΕ δεν μπορεί εύκολα να σβήσει από την μνήμη του Ελληνικού λαού.

Η άκομψη παρουσία στην Ελλάδα τού ανεκδιήγητου Φούχτελ που οι συμπεριφορές του εξόργισαν ακόμη και τον Γιάννη Μπουτάρη που είχε στηρίξει στο ξεκίνημα της αυτή την προσπάθεια την οποία κατήγγειλε εκ των υστέρων, όταν αντελήφθη ότι δεν υπήρξε τόσο αθώα όπως πίστεψαν κάποιοι που η αφέλεια τους δεν τους διευκολύνει να αντιλαμβάνονται τις ισορροπίες, τις σκοπιμότητες,τις Ευρωπαϊκές εξελίξεις ως μια σχεδιασμένη διαδικασία Γερμανοποίησης της Ευρωπαϊκής ένωσης πού προκαλεί τα διαλυτικά φαινόμενα που απειλούν την συνοχή και την πορεία της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Μετά από οκτώ χρόνια λειτουργίας αυτού του θεσμού είναι σημαντικό να δούμε, χωρίς παρωπίδες τα αποτελέσματα που έχει  παράξει. Σχεδόν μηδενικό αποτέλεσμα ,δεν έχει να επιδείξει τίποτε άλλο πέρα από την ετήσια συνέλευση που περισσότερο μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ψυχαγωγικό γεγονός παρά ως μια πολιτική πρωτοβουλία ικανή να παράγει οποιοδήποτε έργο. Υπάρχουν σημαντικά πολιτικά αυτοδιοικητικά όργανα της ΕΕ που παράγουν σημαντικό έργο και πολιτική, όπως η επιτροπή περιφερειών, ευρωπαϊκοί οργανισμοί, διακρατικές συνεργασίες, δίκτυα δήμων και περιφερειών με συγκεκριμένο αντικείμενο και νομική υπόσταση.

Υπάρχουν οι πολιτικές ομάδες με σαφείς και διακριτούς ρόλους που καθορίζονται με βάση τις διαφορετικές πολιτικές και ιδεολογικές προσεγγίσεις πού συνθέτουν την ιστορική και πολιτική παράδοση ,την ταυτότητα της Ευρώπης. Είναι πολύ δύσκολο η σχεδόν ανέφικτο να υπάρξει μία σοβαρή προσέγγιση των συνεργασιών στην αυτοδιοίκηση ανάμεσα στις δύο χώρες χωρίς να συμπεριληφθεί στην ατζέντα η πολιτική ,εάν προσπαθήσουμε να κρύψουμε τις εκκρεμότητες πού δημιουργήθηκαν  από το παρελθόν.

Είναι αδύνατο σε μια διακρατική αυτοδιοικητική Ευρωπαϊκή συνάντηση ,που φιλοδοξεί να προωθήσει την συνεργασία ανάμεσα στους δύο λαούς να προσπερνάμε το πρόβλημα του προϋπολογισμού της ΕΕ ,τα προγράμματα λιτότητας και τις συνέπειες τους,την μείωση των πόρων στις αποκεντρωμένες διοικητικές δομές και την μεταφορά τους στο κεντρικό κράτος ,την εξάπλωση της ακραίας φτώχειας ,την ανεργία ,το μεταναστευτικό, την έξαρση του φαινομένου της ξενοφοβίας ,του εθνικισμού ,την απειλή  της Ακροδεξιάς ,το δημοκρατικό έλλειμμα.

Μια σύναξη αιρετών που διακατέχεται από τον φόβο να βάλει στην ατζέντα της την πολιτική και περιορίζεται σε ζητήματα διαχείρισης και φιλοφρονήσεων δεν έχει μέλλον και προοπτική. Ήδη υποστηρίζεται από την Ελληνική πλευρά όχι από το σύνολο της αυτοδιοίκησης και οι απουσίες των αυτοδιοικητικών θα είναι πιο αισθητές από τις παρουσίες. Οι Ελληνογερμανικές σχέσεις τραυματίστηκαν στο μακρινό παρελθόν από την ναζιστική κατοχή και τα τελευταία οκτώ χρόνια από την διαχείριση της Ελληνικής κρίσης.

Υπάρχουν τα ανοιχτά θέματα του κατοχικού δανείου,των πολεμικών αποζημιώσεων, της επιστροφής των κλεμμένων έργων τέχνης που ο Ελληνικός λαός δεν θα σταματήσει ποτέ να διεκδικεί μέχρι την πλήρη δικαίωση.Η ανάπτυξη της συνεργασίας και της βελτίωσης των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες απαιτεί πρωτοβουλίες που δεν ακυρώνουν τις  απαιτήσεις του Ελληνικού λαού ,που δεν κρύβουν τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από το παρελθόν.

Είναι ανάγκη να υπάρξει μια άλλου τύπου προσέγγιση της Ελληνογερμανικής συνεργασίας χωρίς πατερναλισμούς, με όρους ισοτιμίας και χωρίς τα φοβικά σύνδρομα να συζητηθούν οι διαφορές μας με βάση το διεθνές δίκαιο και στα πλαίσια της κοινής μας πορείας στην Ευρώπη. Η έμπρακτη αναγνώριση της ιστορικής προσφοράς της Ελλάδας στην αντίσταση απέναντι στο τέρας του Ναζισμού αποτελεί ηθική υποχρέωση της Ενωμένης πλέον Γερμανίας. Η ταύτιση όμως της σημερινής Γερμανίας με το ναζιστικό της παρελθόν είναι μια λαθεμένη και επικίνδυνη προσέγγιση που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα.

Η Δημοκρατία της Γερμανίας είναι η πλέον θεσμικά θωρακισμένη χώρα απέναντι στην απειλή του νεοναζισμού που το φάντασμα του πλανάται σήμερα πάνω από χώρες και λαούς. Όσον αφορά την προθυμία της περιφέρειας Κρήτης και του Δήμου Χερσονήσου να φιλοξενήσουν αυτή την εκδήλωση, είναι εμφανές πόσο επικίνδυνη είναι για τον τόπο η σύγχυση που προκαλεί η πολιτική διαχείριση τόσο κρίσιμων ζητημάτων από απολίτικα άτομα που αντιλαμβάνονται την πολιτική ως ένα πλαίσιο δημοσίων σχέσεων και ένα καθαρά πολιτικό γεγονός το προβάλλουν ως μια εμποροπανήγυρη για να προσκομίσει υποτίθεται κέρδη στην τουριστική αγορά.

Οι φιλοξενούμενοι μας εξ´άλλου αυτοδιοικητικοί θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν τις τριτοκοσμικές εικόνες που θα συναντήσουν στην διαδρομή. Η εικόνα είναι ο αδιάψευστος αυθεντικός μάρτυρας.  Δεν αρκούν οι υποκλίσεις για να την εξαφανίσουν…


Δημοτικός Σύμβουλος  Χερσοσνήσου- Μέλος του ΔΣ της ΚΕΔΕ –[email protected]